17/02/11 - 12:17

«Η τελειότητα δεν είναι ανίκητη»

Ο Αλέξης Σπυρόπουλος γράφει για το μήνυμα που έστειλε η Άρσεναλ στην Μπαρτσελόνα και προϊδεάζει για τη ρεβάνς της Βαρκελώνης.

«Η τελειότητα δεν είναι ανίκητη»
26.940views 0shares

Αναλυτικά το άρθρο του:

Η Μπαρτσελόνα σέβεται την αξία του αντίπαλου, πολύ περισσότερο απ’ όσο ενδεχομένως ο αντίπαλος νομίζει πως η Μπαρτσελόνα τον σέβεται! Οσο πιο κοντινή στο τέλειο, τόσο πιο ταπεινή. Στη Μπαρτσελόνα ο Μέσι δεν θα ρωτήσει ποτέ, σε ματς, αντίπαλο αυτό που ρώτησε ο ξιπασμένος Κριστιάνο Ρονάλντο τον Παντιάνι της Οσασούνα, τη νύχτα της ήττας της Ρεάλ στην Παμπλόνα. «Πόσα λεφτά βγάζεις;»

Όταν ρώτησαν τον Γουαρδιόλα γιατί η Μπαρτσελόνα δεν νικά εκτός έδρας στο Τσάμπιονς Λιγκ, ο κόουτς Πεπ προσπέρασε τη στατιστική υπόμνηση κάνοντας focus στην ποιότητα των ομάδων που συμμετέχουν στον θεσμό. Ιδιαίτερα για την Αρσεναλ, ο Πεπ είχε πει πως του αρέσει να βλέπει το ποδόσφαιρό της αλλά... δεν του αρέσει καθόλου ν’ αντιμετωπίζει ομάδες που παίζουν τέτοιο ποδόσφαιρο! Το ποδόσφαιρο που έχει και στιλ, και ταλέντο, και μέθοδο.

Ο κόσμος, όσο και να λατρεύει τη Μπάρτσα, συγχρόνως χρειαζόταν κι ένα μήνυμα, ένα σημάδι, ότι η τελειότητα δεν είναι ανίκητη. Ειδάλλως, εάν ήταν ανίκητη, θα καταντούσε…καταθλιπτική. Η Αρσεναλ το έστειλε. Μαζί, έστειλε και μια καθαρή ένδειξη τι πρόοδο επιτέλεσε αυτούς τους έντεκα μήνες απ’ τα περσινά παιγνίδια της με τους Καταλανούς. Η Μπαρτσελόνα, άλλωστε, είναι το «μέτρον όλων». Οι Ισπανοί δημοσιογράφοι ήξεραν πως η Αρσεναλ, τον Δεκέμβριο στην κλήρωση, ήταν για τη Μπαρτσελόνα η λιγότερη επιθυμητή αντίπαλος.

Δεν θέλουν, όσους τους αντιμετωπίζουν προσπαθώντας να παίξουν ποδόσφαιρο. Από την Πριμέρα, είναι άμαθοι σε τέτοιους αντίπαλους. Προτιμούν την ηδονή, να τρυπάνε το παρκαρισμένο μπροστά στην εστία πούλμαν. Ο Πεπ ήξερε πως το περσινό 4-1 στη Βαρκελώνη δεν θ’ αποθάρρυνε, εφέτος, την Αρσεναλ απ’ το να παίξει. Ισα-ίσα θα την έκανε να λυσσάξει για πιο πολλή κατοχή μπάλας. Η «αμυντική» αλλαγή στο β’ ημίχρονο, Κεϊτά αντί Βίγια, είναι «ουσιώδης μάρτυρας». Δείχνει πόσο μετρούσε την Αρσεναλ ο Γουαρδιόλα. Το…φοβόταν, το έργο.

 

Η Αρσεναλ είναι μία Μπαρτσελόνα. Στο κράτημα της μπάλας, στην πίεση ψηλά (εκεί όπου η μπάλα χάνεται), στο ιλιγγιώδες transition από άμυνα σε επίθεση. Στον Σεσκ και στον Νασρί, που σαν Τσάβι και Ινιέστα λειτουργούν σε ευέλικτες πατέντες υποστήριξης, κινούμενοι ανάμεσα στις γραμμές, με «χωσίματα» στους απρόβλεπτους χώρους. Κι όταν στο Λονδίνο χτίζουν μομέντουμ, τότε συνθλίβουν. Ετσι πέρυσι γύρισαν από 0-2 σε 2-2, έτσι τώρα από 0-1 σε 2-1. Με το μομέντουμ. Πέρυσι, με την είσοδο του Ουόλκοτ. Τώρα, με τον Αρσάβιν και τον Μπέντνερ.

Πέρυσι, πίεσαν τον Πουγιόλ ως την αποβολή. Τώρα, τον Πικέ ως την κίτρινη κάρτα που τον αφήνει έξω απ’ τη ρεβάνς. Η Αρσεναλ είναι η αγγλική ομάδα που η Μπαρτσελόνα μπορεί και «καταλαβαίνει» καλύτερα από κάθε άλλην. Κι ακριβώς επειδή την καταλαβαίνει, επειδή η κεντρική ιδέα τους συμπίπτει, γι’ αυτό…δεν τη θέλει. Γι’ αυτό, επίσης, πάει καιρός από τότε που παγιώθηκε στην Καταλούνια η άποψη πως ο Σεσκ είναι ο μοναδικός ικανός να ‘ναι «φυσικός διάδοχος» του Τσάβι.

Απ’ τα περσινά, έχουν μείνει τα τέσσερα γκολ του Μέσι στο Καμπ Νου. Να θυμίσουμε τις λεπτομέρειες. Πέρυσι, η Αρσεναλ δεν είχε τον (τραυματία από ματς της Εθνικής Ολλανδίας) Φαν Πέρσι, ο Αρσάβιν κι ο Γκαλάς έγιναν αναγκαστικές αλλαγές ενόσω ακόμη το πρώτο ματς ήταν στο 0-0, ο Σονγκ έπαιξε στόπερ και στο φινάλε εκείνου του επικού 2-2 τελείωσε η σεζόν του Σεσκ. Ολοι αυτοί (Φαν Πέρσι, Αρσάβιν, Γκαλάς, Σονγκ, Σεσκ) έλειψαν στη ρεβάνς. Ελειψε ακόμη και ο βετεράνος Κάμπελ, και στόπερ στα τέσσερα γκολ του Μέσι έπαιξε ο αξιοθρήνητος Σιλβέστρ. Στην οποία ρεβάνς, ο Μπέντνερ έκανε το 0-1 κι ένα ανύπαρκτο οφσάιντ σταμάτησε τον Δανό απ’ το σοβαρό ενδεχόμενο να κάνει και το 0-2.

Μετά, ήλθε το καρέ του Μέσι. Και η εύκολη «πρωτόδικη απόφαση»: Η Αρσεναλ δεν μπορεί να παίξει τη Μπαρτσελόνα. Αυτή την Τετάρτη, είδαμε την έφεση της Αρσεναλ. Η έφεση θα εκδικαστεί στη Βαρκελώνη.

ΠΗΓΗ: contra.gr