20/02/11 - 11:56

«Η βεντέτα της αλητείας!»

Ο Ανδρέας Δημάτος σχολιάζει στο blog του ότι θα περάσει καιρός μέχρι να ξεχαστούν όσα έγιναν χθες στο «Γ. Καραϊσκάκης», αφού στο ελληνικό ποδόσφαιρο βασιλεύει ο νόμος της ζούγκλας.

«Η βεντέτα της αλητείας!»
20.952views 0shares

Θα περάσει πολύς καιρός για να ξεχαστούν τα όσα έγιναν το βράδυ του Σαββάτου στο «Καραϊσκάκης». Η καλύτερα δεν θα ξεχαστούν ποτέ αφού η βεντέτα της αλητείας στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα συνεχιστεί και κάποιος άλλος περιμένει για να πάρει τη σκυτάλη.

Αυτό το πράγμα που θέλουμε να το αποκαλούμε ελληνικό ποδόσφαιρο είναι μία ζούγκλα στην οποία βασιλεύει ο νόμος του ισχυρού. Και όπως κάθε ζούγκλα έτσι και η δική μας θέλει τον βασιλιά της για να μπορεί να λειτουργήσει.
Επίδειξη δύναμης χωρίς αντίπαλο!

Πέρυσι ήταν η κυριαρχία του Νικόλα Πατέρα που έκανε υπερήφανους τους οπαδούς του Παναθηναϊκού με τον τσαμπουκά του και το αντριλίκι του και τα περίφημα σουλάτσα αποθέωσης στα κουλουάρ του ΟΑΚΑ. Μην πάτε πολύ μακριά… Στους οπαδούς του Παναθηναϊκού, που δικαίως εξοργίστηκαν με τη διαιτησία του Καλόπουλου και τα όσα έγιναν στο Φάληρο το βράδυ του Σαββάτου, ο Νικόλας Πατέρας ήταν ο πρώτος που τους ήρθε στο μυαλό.

Γιατί; Όχι για το περίφημο 50-50. Σε αυτό το δόλιο το ελληνικό ποδόσφαιρο ο οπαδός του Ολυμπιακού πανηγύρισε ακριβώς γιατί κέρδισε με αυτόν τον τρόπο τον Παναθηναϊκό. Και αντίστοιχα το ίδιο θα ήθελε και ο οπαδός του Παναθηναϊκού. Νίκη στο «Καραϊσκάκης» με πέναλτι από τη σέντρα… Ενας όμως θα είναι πάντα ο ευνοημένος. Ο ισχυρότερος…

Και αυτό είναι λογικό. Είτε μιλάμε για νύχτα, είτε μιλάμε για οποιαδήποτε εξωθεσμική και πέρα από τους νόμους δραστηριότητα το πρώτο που χρειάζεται κάποιος είναι η προστασία.

Από αυτή την άποψη ο Βαγγέλης Μαρινάκης (με τη βοήθεια του Καλόπουλου που με τις αποφάσεις του έκρινε την έκβαση του ντέρμπι) κατάφερε να κάνει επίδειξη δύναμης χωρίς αντίπαλο. Σε κάθε ζούγκλα χρειάζεται μόνο ένας βασιλιάς. Ο προηγούμενος αποχώρησε και πλέον μπαίνουμε στην εποχή της κυριαρχίας του Βαγγέλη Μαρινάκη. Η αλήθεια είναι ότι με επίδειξη δύναμης επί του Γόντικα το σενάριο κάπου πάσχει…

Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί ποτέ να σπάσει τα δεσμά του και να δραπετεύσει από ένα φαύλο κύκλο που δεν το οδηγεί πουθενά. Γιατί πλέον δεν είναι υπόθεση ενός. Είναι υπόθεση όλων μας. Οι οπαδοί κάθε ομάδες ονειρεύονται να έχουν στην ηγεσία της ομάδας τους έναν Μαρινάκη ή έναν Πατέρα. Με έναν Γόντικα ή έναν Αδαμίδη ή και έναν Ζαγοράκη δεν πάνε πουθενά.

Αλλωστε το έχει πει ο μεγάλος Λάμπρος Σκόρδας. «Όταν παλεύουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια». Πόσω δε μάλλον όταν πλέον μιλάμε για την κυριαρχία του ενός.

Τα πάντα μας έχουν γίνει συνείδηση ή καλύτερα δεύτερη φύση. Ενοχλήθηκε κανείς που οι οπαδοί της ΑΕΚ μπήκαν στο ΟΑΚΑ και στην ουσία άλλαξαν τη μοίρα του επαναληπτικού προημιτελικού με τον Παναθηναϊκό; Γιατί να ενοχληθεί δηλαδή που όπως είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης… «μερικοί οπαδοί του Ολυμπιακού μπήκαν μέσα στο γήπεδο στο τέλος του ντέρμπι για να πανηγυρίσουν;»…

Στην Ελλάδα όλα επιτρέπονται… Και οι διακοπές σε κάθε παιχνίδι λόγω καπνογόνων και τα πήγαιν-έλα εντός γηπέδου λόγω δακρυγόνων και τα δυναμιτάκια στα κόρνερ και οι… ντρίμπλες στις φωτοβολίδες. Τα πάντα. Το μόνο που έχει σημασία είναι να νικάει ο ισχυρός και όλοι οι άλλοι να πάνε να…

Θέλετε να το πάμε πιο μακριά; Η κυριαρχία του Κόκκαλη στο ελληνικό ποδόσφαιρο με τον πλήρη έλεγχο των θεσμικών οργάνων του καταδικάστηκε στην ουσία απ’ όλους. Οι επίγονοί του διατράνωσαν την επιθυμία τους για ένα καθαρό επί ίσοις όροις ελληνικό ποδόσφαιρο.

Κουραφέξαλα… Ο στόχος ήταν ποιος θα πρωτογίνει Κόκκαλης στη θέση του Κόκκαλη. Ποιος θα αναδειχτεί το ίδιο αντάξιος. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Κόκκαλης δεν διαφήμιζε και προσπαθούσε να περάσει στο… ντούκου την προεργασία του για την προστασία και τη μετέπειτα κυριαρχία του Ολυμπιακού.

Η διαφορά είναι ότι και ο απελθών Νικόλας Πατέρας και ο νέος ισχυρός ανήρ του ελληνικού ποδοσφαίρου Βαγγέλης Μαρινάκης προσπάθησαν (ο πρώτος) και παλεύει από την αρχή της εφετινής σεζόν (ο δεύτερος) να αναδειχτούν ως… Κοκκαλικότεροι του Κοκκάλεως!

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης απέδειξε το βράδυ του Σαββάτου στους οπαδούς του Ολυμπιακού ότι κακώς κάποιοι φοβόντουσαν το κενό εξουσίας μετά την αλλαγή σκυτάλης στην ιδιοκτησία της «ερυθρόλευκης» ΠΑΕ.

Επί της ουσίας δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε περαιτέρω με το ντέρμπι στο Φάληρο. Ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος και θα μπορούσε να είχε κερδίσει μόνο με τη φάση του 83’ και αν είχε μετρήσει το κανονικό γκολ του Κατσουράνη. Και η φάση του Τοροσίδη και το γκολ του Τζιμπούρ με αφήνουν αδιάφορο. Ας τις κρίνουν οι τηλεκριτικοί διαιτησίας.

Όπως δεν τίθεται θέμα ότι ο Ολυμπιακός στο σύνολο του μέχρι τώρα πρωταθλήματος είναι η καλύτερη ομάδα. Και ο Παναθηναϊκός ήταν πέρυσι καλύτερος (και οι δύο μάλλον χωρίς αντίπαλο), αλλά έχασε και τα δύο ντέρμπι από τον Ολυμπιακό. Το ίδιο θα μπορούσε να είχε συμβεί και εφέτος, χωρίς επί της ουσίας να αλλάζει κάτι. Κατέστη απλώς σαφές ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης ως νέος ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Ολυμπιακός ήθελε το σαββατιάτικο ντέρμπι τόσο όσο και το υπόλοιπο πρωτάθλημα. Όλα τα υπόλοιπα ήταν εύκολα να συμβούν.

Το ζητούμενο είναι ένα και μόνο. Οσο θα παγιώνεται στο ελληνικό ποδόσφαιρο το δόγμα ότι «δεν αρκεί να φτιάξεις μία καλή ομάδα, θα πρέπει να έχεις και τα υπόλοιπα μαζί σου» αυτό το έργο θα βλέπουμε.

Και, διάολε, είναι πολλά τα εκατομμύρια ευρώ που έχουν σκορπίσει τα τελευταία χρόνια ο Παναθηναϊκός και (πέρυσι το καλοκαίρι) ο Ολυμπιακός για να πρέπει να προσφεύγουν και σε όλα τα υπόλοιπα.

Βεβαίως, ερχόμαστε σε αντίθεση με όσα γράψαμε στην αρχή. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ζούγκλα και χρειάζεται πάντα έναν βασιλιά. Ειδικά όταν η λεία του υπολογίζεται περίπου στα 20-25 εκατ. ευρώ από το Champions League…

Πηγή: sentragoal.gr