21/03/11 - 16:28

"Ένα 6-0 σκέτη θλίψη..."

Ο Ευγένιος Δαδαλιάρας γράφει στο blog του ότι είναι να χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο ο ΠΑΟΚ, αν σκεφτεί από ποια ΑΕΚ αποκλείστηκε από τον τελικό του Κυπέλλου...

"Ένα 6-0 σκέτη θλίψη..."
30.631views 0shares

Τελικά, είναι να μην χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο ο ΠΑΟΚτσής, αν σκεφτεί από ποια ΑΕΚ αποκλείστηκε η ομάδα του από τον τελικό του Κυπέλλου; Κι είναι ολοφάνερο, βεβαίως, ότι η ευθύνη ανήκει σε Χάβο και παίκτες.

Ο Ολυμπιακός έριχνε βροχή τα γκολ στο Καραϊσκάκη το βράδυ της Κυριακής (20/3) και τους ΠΑΟΚτσήδες έπιανε η θλίψη. Όχι, βεβαίως, γιατί είχαν κάνα νταλκά για τη συντριβή της ΑΕΚ, αλλά γιατί σκέφτονταν από ποια (αλλοπρόσαλλη αγωνιστικά αυτή τη σεζόν) ομάδα έχασε η δική τους ομάδα την πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου.

Έτσι είναι... Δεν μπορεί η ίδια ομάδα που παλικαρίσια πήρε διπλό μέσα στο σπίτι σου τέσσερις μέρες πριν να συντρίβεται με έξι γκολ διαφορά από έναν αντίπαλο που η δική σου ομάδα απέκλεισε εξίσου παλικαρίσια από το Κύπελλο και τον νίκησε και στο πρωτάθλημα τρεις μέρες πριν τον δεύτερο ημιτελικό -και μάλιστα με ανατροπή στο σκορ- και να μην σε πιάνει θλίψη. Λες -και το δίκιο σου- "τι συνέβη τώρα, τι δεν πήγε καλά"; Κάπου το χάνεις...

Το τι δεν πήγε καλά, φυσικά, δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς. Άλλωστε, έχει αναλυθεί πολλές φορές. Όλα είχαν να κάνουν με τη διαχείριση του έμψυχου δυναμικού από την τεχνική ηγεσία του ΠΑΟΚ, που δεν έγινε και είχε ως αποτέλεσμα να ξεφουσκώσει η ομάδα σε κρίσιμα σημεία, αλλά και με τη διάθεση των ίδιων των παικτών. Κι αυτοί, βεβαίως, δεν είναι άμοιροι ευθυνών.

Η απειρία κοστίζει

Ασφαλώς, δεν θα πρωτοτυπήσουμε, αν μιλήσουμε για την προπονητική απειρία του Μάκη Χάβου σε υψηλό επίπεδο. Αυτή την απειρία, όμως, πλήρωσε σε μεγάλο βαθμό αυτή τη σεζόν ο ΠΑΟΚ κι αυτό φάνηκε σε κάποια κρίσιμα ματς, όπως με την ΤΣΣΚΑ, τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ (για το Κύπελλο) στην Τούμπα, ακόμη και στο Περιστέρι (20/3), με τον Ατρόμητο, όπου ο "Δικέφαλος" θα μπορούσε να κλειδώσει τη συμμετοχή στα πλέι οφ. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να μην την σχολιάσουμε.

Με την ΤΣΣΚΑ ήταν η εντελώς ανεξήγητη χρησιμοποίηση του Βιτόλο. Σε αυτό το ματς, όμως, χάθηκε (ουσιαστικά) μια "χρυσή" πρόκριση. Με τον Παναθηναϊκό ο ΠΑΟΚ δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί την αριθμητική υπεροχή που είχε για μεγάλο διάστημα και σε εκείνο το σημείο του πρωταθλήματος να φρενάρει τους "πράσινους", πλησιάζοντάς τους παράλληλα στη βαθμολογία. Με την ΑΕΚ, η πρόκριση στον τελικό χάθηκε από μια φάση που η "Ένωση" έκανε ξανά και ξανά στα δύο προηγούμενα παιχνίδια της κόντρα στον ΠΑΟΚ, για Κύπελλο και πρωτάθλημα στο ΟΑΚΑ. Στο Περιστέρι, δύο αψυχολόγητες αλλαγές (των Σαλπιγγίδη και Ελ Ζαρ) έφεραν την ισοφάριση, ενώ παράλληλα αποδείχθηκε ότι κάποιοι παίκτες, όπως ο Μαροκινός ή ο Αρίας, με σωστότερη αντιμετώπιση θα είχαν να δώσουν πολλά παραπάνω στην ομάδα. Το ίδιο αποδείχθηκε νωρίτερα για τους Σακελλαρίου και Κουτσιανικούλη, ελάτε, όμως, που οι δύσκολες αποφάσεις, όπως να παίζουν οι νεότεροι έναντι των παλαιότερων απαιτούν έμπειρο... διευθυντή ορχήστρας.

Για να μην τα ρίξουμε όλα στον Χάβο, όμως, καθώς αυτός τόσο μπορούσε, τόσο έκανε -και μάλιστα με το παραπάνω, αν αναλογιστεί κανείς σε ποια κατάσταση ανέλαβε την ομάδα και τι δύσκολο δρόμο είχε μπροστά του- η πρώτη ευθύνη βαραίνει τη διοίκηση. Αυτή ΔΕΝ επέλεξε σωστά το περασμένο καλοκαίρι, όταν εμπιστεύτηκε τον Μπερέτα, αυτή ΔΕΝ επέλεξε σωστά όταν κλήθηκε να αποφασίσει ποιος θα είναι ο διάδοχος του Δερμιτζάκη. Κι αν το πρόβλημα ήταν οικονομικό (που ήταν!), ας έβγαινε να το πει δημοσίως να το ξέρουν κι οι οπαδοί της ομάδας. Γιατί, έτσι όπως έγινε το πράγμα, αυτό που θα μείνει είναι ότι στη χρονιά που ο ΠΑΟΚ (αντικειμενικά) είχε το καλύτερο έμψυχο δυναμικό από το 2001 και μετά, έτυχε της χειρότερης διαχείρισης από τον πάγκο. Μιας διαχείρισης, που αν ήταν λίγο διαφορετική, η ομάδα θα μπορούσε να έχει παίξει έναν επιπλέον γύρο -τουλάχιστον- στα προκριματικά του Champions League (εδώ ο λόγος γίνεται για την κακή προετοιμασία του περασμένο καλοκαιριού), έναν -τουλάχιστον- παραπάνω γύρο στο Europa League, να είναι στον τελικό του Κυπέλλου και να διεκδικεί με αξιώσεις τη δεύτερη θέση στο τέλος της κανονικής περιόδου -και φυσικά και στα πλέι οφ.

Ευθύνη, όμως, ειδικά για τη μη πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου έχουν κι οι παίκτες. Οι "φορτωμένοι" από κούραση και πολλές συμμετοχές θα μπορούσαν με τον τρόπο τους να ζητήσουν να μην παίξουν στη ρεβάνς ή από τη στιγμή που έδωσαν το παρών, να φρόντιζαν να δώσουν αυτό το κάτι παραπάνω από τον καλό τους εαυτό, που απαιτούσε η περίσταση για την πρόκριση στον τελικό. Ούτε το ένα έκαναν, όμως, ούτε το άλλο, παρότι είχαν τη σχετική εμπειρία (και δεν θα τους έλεγε κανείς το παραμικρό).

Η αλήθεια του Κοντρέρας

Επειδή, πάντως, είτε το δούμε έτσι, είτε το δούμε αλλιώς, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει, πλέον αυτό που μένει για τον ΠΑΟΚ είναι αυτό που δήλωσε ο Πάμπλο Κοντρέρας μετά το τέλος του αγώνα στο Περιστέρι: να κλειδώσει τη συμμετοχή του στα πλέι οφ και να κυνηγήσει την έξοδο στα προκριματικά του Champions League.

Αυτό το δεύτερο αναρωτιούνται πολλοί αν μπορεί να το κάνει. Ο "Δικέφαλος" έχει μπροστά του την τεράστια ευκαιρία να ξεκουράσει και να αποφορτίσει παίκτες τόσο στη διακοπή του πρωταθλήματος, όσο και στα τρία τελευταία ματς της κανονικής περιόδου. Επιπλέον, πρέπει να βρει τον τρόπο να δώσει και πάλι κίνητρο στους ποδοσφαιριστές του, οι οποίοι είναι παραπάνω από ορατό ότι "ξενέρωσαν" μία την περασμένη σεζόν, με την απώλεια του τίτλου (για τους γνωστούς λόγους), και μία την τρέχουσα σεζόν, με τον αποκλεισμό από τον τελικό του Κυπέλλου. Ήθελαν ένα τρόπαιο και δεν το έχουν.

Αυτό, όμως, που πρέπει να κάνουν τόσο οι διοικούντες, όσο και οι άνθρωποι του τεχνικού τιμ είναι να δημιουργήσουν τέτοιες συνθήκες, μέσα από τις οποίες να δώσουν σε όλους τους ποδοσφαιριστές να καταλάβουν ότι είναι καθήκον τους να αφήσουν την ομάδα όσο ψηλότερα γίνεται, είτε οι ίδιοι είναι σε αυτή την επόμενη σεζόν, είτε όχι. Ότι, δηλαδή, πρέπει να τιμήσουν την ανταπόκριση των είκοσι χιλιάδων οπαδών οι οποίοι αγόρασαν εισιτήριο διαρκείας αυτή τη σεζόν, αλλά και όλων των υπολοίπων που γέμιζαν το γήπεδο σχεδόν σε κάθε ματς σε περίοδο βαριάς οικονομικής κρίσης.

Ο ΠΑΟΚ είναι ένας οργανισμός που δεν θα πεθάνει επειδή δεν πήρε έναν ή δύο τίτλους. Είναι, όμως, ένας οργανισμός που θα συνεχίσει να μαραζώνει, όσο δεν τρώει στο ίδιο τραπέζι με όλα εκείνα τα ευρωπαϊκά κλαμπ που έστω μια δυο φορές πέρασαν από τους ομίλους της "χρυσοφόρας" διοργάνωσης. Η χρονιά, λοιπόν, δεν τελείωσε για τον ΠΑΟΚ κι αυτό που είπε ο Κοντρέρας έχει βάση. Όσο για την απάντηση σε όλους αυτούς που δεν πιστεύουν ότι ο ΠΑΟΚ μπορεί να βγει στα προκριματικά του Champions League, είναι ότι οι "ασπρόμαυροι" οφείλουν να το προσπαθήσουν. Με νύχια και με δόντια! Και... ποιος ξέρει; Δεν λένε, άλλωστε, ότι η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς; Ιδού, λοιπόν...

Πηγή: olapaok.gr