22/03/11 - 17:22

"Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα"

Ο Αλέξης Σπυρόπουλος γράφει στο blog του για τον χρόνο που έχει ο Ολυμπιακός μπροστά του, για να προγραμματίσει την ομάδα της επόμενης περιόδου...

"Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα"
48.030views 0shares

Ο Ολυμπιακός που στις 5 Αυγούστου ήταν ο Ολυμπιακός των γνωστών τριών... ταυ (Τίρανα, Τελ Αβίβ, Τίποτα) σε τέσσερις μήνες και κάτι είχε προλάβει να γίνει, πάλι, ο κυρίαρχος του παιγνιδιού Ολυμπιακός.

Ο Ολυμπιακός, ό,τι ήταν να κάνει στη χρονιά του εφέτος, το έκανε πατ-κιουτ. Νωρίς απέτυχε στην Ευρώπη, πιο νωρίς από ποτέ, αρχές Αυγούστου. Νωρίς απέτυχε στο Κύπελλο, γιατί νωρίς είναι για τον Ολυμπιακό να φεύγει απ' τον ανταγωνισμό στον προημιτελικό γύρο. Και νωρίς, επίσης, πέτυχε στο πρωτάθλημα. Κατ' ουσίαν, απ' τα Χριστούγεννα. Με το Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός Βόλου 0-1, στη λήξη του πρώτου γύρου. Τύποις, απ' τις 20 Μαρτίου. Οι στατιστικολόγοι κατέγραψαν ήδη ότι πρόκειται για την ημερολογιακά πιο πρώιμη, στα χρονικά, μαθηματική επιβεβαίωση πρωταθλητή Ελλάδος.

Η ημερομηνία, 20 Μαρτίου, πρακτικά σημαίνει ότι μπροστά απλώνονται πέντε γεμάτοι μήνες ως την εκκίνηση του Ολυμπιακού στην επόμενη περίοδο. Πέντε μήνες, είναι το τέλος των άλλοθι. Πανευρωπαϊκά, δεν απαντάται περίπτωση άλλης ομάδας που να 'χει κιόλας τελειώσει από τα πάντα, παντού όλοι "όλο και κάτι" έχουν σε εκκρεμότητα, άρα και που να μπορεί (αφού δεν έχει κάτι άλλο να κάνει) να βάλει μπρος τι θα κάνει για του χρόνου. Ο Ολυμπιακός έχει τον άπλετο χρόνο που κανείς άλλος δεν έχει (τόσον), έχει τα στελέχη που άλλοι ψάχνουν αν θα βγουν στην αγορά να τα προσλάβουν, έχει την προοπτική σταθερότητας στο διοικητικό που για άλλους είναι όχι δεδομένο αλλά καυτό ζητούμενο, έχει εγγυημένα έσοδα που κανείς άλλος δεν έχει. Κι όμως, όλα είναι σχετικά.

Ο δε Ολυμπιακός έχει, επιπλέον, το πολύ νωπό "παράδειγμα προς αποφυγήν" του περσινού Παναθηναϊκού. Κι εκείνος είχε στα χέρια, τέτοια εποχή το 2010, όλα τα κόζια. Αλλά μπερδεύτηκε, στον δρόμο. Τα 'χασε, χάθηκε, κύλησε (γιατί το δύσκολο είναι να σκαρφαλώνεις, το εύκολο είναι να κυλάς) στους δύο πόντους και στο 2-13 του Τσάμπιονς Λιγκ. Κι όταν έκανε την απονενοημένη προσπάθεια να σηκώσει κεφάλι και να επιστρέψει, έχασε και τον στόχο-κύπελλο, στο δε πρωτάθλημα έπεσε στο Καραϊσκάκη η λαιμητόμος. Τώρα, γράφουν στιχάκια στα πανό, μπουκάρουν να βγάζουν έξω απ' το γρασίδι του Σταδίου τους μουσαμάδες της Σούπερ Λιγκ, μεμψιμοιρούν γιατί οι διεθνείς πήγαν στην Εθνική. Λες και υπήρχε, ποτέ, περίπτωση να μη πήγαιναν.

Τον πανίσχυρο Παναθηναϊκό του νταμπλ λοιπόν, τον (ξανά)προσπέρασε με τρεις δρασκελιές ο πέμπτος της κατάταξης Ολυμπιακός. Τα πράγματα, σ' αυτόν τον στίβο, τρέχουν καμιά φορά πολύ γρήγορα. Απρόοπτα γρήγορα. Ο Ολυμπιακός που στις 5 Αυγούστου ήταν ο Ολυμπιακός των γνωστών τριών ταυ (Τίρανα, Τελ Αβίβ, Τίποτα) σε τέσσερις μήνες και κάτι είχε προλάβει να γίνει, πάλι, ο κυρίαρχος του παιγνιδιού Ολυμπιακός. Σιγουράκια, δεν νοούνται. Ιδίως τώρα, που ενδεχομένως ο Ολυμπιακός μπορεί να νομίσει πως μ' ένα 6-0 απέδειξε, τελειωτικά και ολοκληρωτικά, τα πάντα. Στην πραγματικότητα, τα πάντα μένει ν' αποδειχθούν. Με όσα θα γίνουν, αυτούς τους πέντε μήνες μπροστά. Και, εν συνεχεία, θα δοκιμαστούν (από Αύγουστο-Σεπτέμβριο) στις πραγματικές συνθήκες.

Αν είναι μια φορά μανίκι να δημιουργήσεις κάτι από το χάος και με τη γενική προσδοκία χαμηλά, έπειτα ο βαθμός δυσκολίας πολλαπλασιάζεται όταν, σ' αυτό που έχει ήδη δημιουργηθεί, εκείνο το οποίο χρειάζεται είναι οι μελετημένες και λεπτεπίλεπτες επιλογές που λίγο-λίγο θα το βελτιώσουν, λίγο-λίγο θα το μεγαλώσουν, λίγο-λίγο θα το κάνουν ανταγωνιστικό και για παραέξω. Τώρα δε, με τη γύρω-γύρω προσδοκία εκ νέου ψηλωμένη όπως μπορεί κανείς να διαισθανθεί ψηλαφώντας στο κόκκινο περιβάλλον τις μικροϋστερίες μετά απ' την κάθε φορά που ο Ολυμπιακός θα συμβεί να μη νικήσει. 'Η να μη νικήσει με στιλ. Τα δύσκολα του Μαρινάκη, στην πραγματικότητα μόλις τώρα αρχίζουν.

Πηγή: contra.gr