25/03/11 - 15:01

"Η ιστορία του χρωστάει... "

Ο Παντελής Ζουμπούλης γράφει στο blog του για τα 97α γενέθλια του Άρη, την ιστορία που δεν ήταν δίκαιη μαζί του και αν αυτή μπορεί να ξοφλήσει το χρέος που έχει απέναντί του.  

"Η ιστορία του χρωστάει... "
31.891views 0shares
TAGS

Ο Αρης γιορτάζει ανήμερα της 25 Μαρτίου τα 97 γενέθλιά του. Σε τρία χρόνια θα γίνει… αιωνόβιος. Κάθε τέτοια εποχή οι Αρειανοί κάνουν περίπου τις ίδιες σκέψεις. Το τι πρόσφερε ο Αρης ως σύλλογος κι ως οργανισμός στον αθλητισμό και στην κοινωνία γενικότερα, αυτά τα 97 χρόνια της ύπαρξής του δεν χρειάζεται να τα θυμίζουμε κάθε χρόνο.

Πρόσφερε πολλά σε όλα τα αθλήματα και τα έχει καταγράψει η ιστορία. Και δεν πρόκειται να σβηστούν ποτέ.

Η ιστορία από την άλλη όμως, δεν ήταν δίκαιη μαζί του. Ηταν σκληρή σε πολλές περιπτώσεις και άδικη. Δεν του έδωσε αυτά που δικαιούταν, απεναντίας του τα στέρησε με τρόπο άδικο. Αυτά που διακρίνουν τις μεγάλες ομάδες από τις υπόλοιπες είναι δύο: Οι τίτλοι και ο κόσμος. Ο τελευταίος τίτλος του Άρη καταγράφεται στο μακρινό 1970, ωστόσο ανήκε, ανήκει και θα ανήκει πάντα στο κλαμπ των «μεγάλων» του ελληνικού ποδοσφαίρου χάρη στον κόσμο του. Κι αυτό δεν είναι… λαϊκισμός. Δεν ξέρουμε αν θα άντεχε άλλη ομάδα αντί του Άρη τόσα χρόνια χωρίς τίτλο και με δύο υποβιβασμούς να κρατάει συσπειρωμένο τον κόσμο του. Άλλοι πιθανόν να είχαν διαλυθεί. Στον Άρη, όχι μόνο δεν συνέβη αυτό, όχι μόνο δεν έχασε οπαδούς, αλλά καταφέρνει κάθε χρόνο να δημιουργεί νέους οπαδούς. Πως; Ρωτήστε έναν Αρειανό να σας πει… Και κάτι τέτοιες στιγμές, που οι Αρειανοί βλέπουν τι συμβαίνει… δίπλα τους, θα πρέπει να αντιλαμβάνονται πόσο μεγάλο κεκτημένο είναι για την κοινωνία του Άρη η Λέσχη και πόσο πρέπει να τη στηρίξουν.

Για να επιστρέψουμε, όμως, στην κουβέντα μας, ξέρετε αν θα μπορούσε άλλη ομάδα να κατέβαζε 30.000 λαού στην Αθήνα όπως ο Άρης στον περσινό τελικό του ΟΑΚΑ; Στην μεγαλύτερη οπαδική μετακίνηση όλων των εποχών στην Ελλάδα (και πιθανόν όχι μόνο…) που απ’ ότι φαίνεται δεν θα καταρριφθεί ποτέ. Οι οπαδοί του Αρη το έκαναν. Όπως προκάλεσαν το θαυμασμό όλης της Ευρώπης με την παρουσία τους στα φετινά παιχνίδια του Europa League. Όχι μόνο στο «Κλ. Βικελίδης», αλλά και στο Τροντχάιμ, στο «Βιθέντε Καλδερόν» και με αποκορύφωμα στο Μάντσεστερ όπου 7000 λαού άφησαν άφωνη τη χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο. Γι’ αυτούς τους λόγους ο Άρης ήταν θα είναι πάντα μεγάλος. Η ιστορία του χρωστάει όμως. Και το πιο σκληρό της πρόσωπο το έδειξε στον τελικό του ΟΑΚΑ, στον τέταρτο χαμένο τελικό της τελευταίας 10ετίας.

Στο μέλλον δεν ξέρουμε τι μπορεί συμβεί. Δεν ξέρουμε κι αν η ιστορία μπορεί να ξοφλήσει το χρέος που έχει προς τον Άρη σε ένα περιβάλλον όπως αυτό που περιβάλει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Όπου οι παράγοντες μπορούν και βάζουν «χέρι» στους εισαγγελείς (!!!) και ο πρόεδρος της Λίγκας απαγορεύει τις ερωτήσεις στους δημοσιογράφους επειδή… έτσι γουστάρει. Είναι κι αυτό ένα ζήτημα με όλα βλέπουμε να συμβαίνουν τελευταία.

Τέλος πάντων, ελπίζουμε η ιστορία να φανεί πιο γενναιόδωρη με τον Αρη στο επόμενο ραντεβού τους. Να είναι πιο δίκαιη απέναντι στους οπαδούς του γιατί αυτοί το αξίζουν. Χρόνια πολλά Αρειανάρα…

Πηγή: sport24.gr