04/04/11 - 10:21

Η ταρίφα της γελοιότητας

Ο Γιάννης Ξενάκης σχολιάζει στο blog του την κατάσταση αλλοφροσύνης που επικρατεί στο στρατόπεδο της Ένωσης.

Η ταρίφα της γελοιότητας
32.636views 0shares

Αγγίζει τα όρια της γελοιότητας, αυτή η ιστορία με τα ταξί, αλλά έτσι κι αλλιώς, έχει χαθεί προ πολλού το μέτρο στην ΑΕΚ. Συνυπεύθυνοι και συνένοχοι όλοι, πρώην και νυν.

Αγγίζει τα όρια της γελοιότητας, αυτή η ιστορία με τα ταξί, αλλά έτσι κι αλλιώς, έχει χαθεί προ πολλού το μέτρο στην ΑΕΚ. Συνυπεύθυνοι και συνένοχοι όλοι, πρώην και νυν.

Όχι μόνον επειδή το πράγμα έχει πιάσει πάτο, αλλά επειδή λείπει ο προσανατολισμός. Προς τα που τραβά το καράβι της ΑΕΚ, τι μέλλει γενέσθαι. Κανένα φως, το απόλυτο σκοτάδι.

Αν ρωτήσει κανείς τον Χατζηχρήστο, γιατί εξευτέλισαν (οι δικοί του) κατ' αυτόν τον τρόπο την ομάδα, τους παίκτες, τον προπονητή, την ίδια την ΑΕΚ, η απάντηση θα είναι έτοιμη: το 6-0 ήταν μεγαλύτερη ξεφτίλα από τη δημόσια διαπόμπευση των ποδοσφαιριστών. Σωστά. Θα μπορούσαν να είχαν υποβάλλει και σε μεγαλύτερο βασανιστήριο τους παίκτες οι εκατό “μάγκες” που πήγαν στο ξενοδοχείο. Θα μπορούσαν να τους στείλουν με τον προαστιακό για παράδειγμα. Κάντζα – Νεραντζιώτισσα, πόσες στάσεις είναι, τρεις-τέσσερις το πολύ. Κι αν υπήρχε χρόνος, θα μπορούσαν να τους υποχρεώσουν να πάνε και με τα πόδια. Καμιά δεκαριά χιλιόμετρα περπάτημα και μετά ποδόσφαιρο.

Φυσικά ουδείς από τους ποδοσφαιριστές ή από τη διοίκηση θα βγει δημοσίως και θα καταγγείλει αυτή την αθλιότητα. “Μιλάς και από πάνε ρε ...., που έφαγες έξι γκολ από τον γάβρο; Κάτσε κάτω ρε...” θα είναι η πληρωμένη απάντηση του “μάγκα” οπαδού που επιβίβασε με το ζόρι την Κυριακή το απόγευμα στο ταξί τον Λυμπερόπουλο, τον Γεωργέα και τους υπόλοιπους. Είναι η αίσθηση της υπεροχής του “μάγκα” οπαδού, που για να ξεπλύνει την ντροπή μιας εξάρας μπορεί και ισοπεδώνει τα πάντα. Μπορεί να προσβάλλει, να ταπεινώσει, να εξευτελίσει.

Κανείς δεν πρόκειται να βγάλει άχνα, διότι κυριαρχεί ο φόβος. “Που να μπλέκουμε τώρα...” Ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και προπονητής στην Ελλάδα είναι απροστάτευτος. Έρμαιο στις διαθέσεις και ορέξεις μιας χούφτας ανεγκέφαλων που κάνουν ο,τι γουστάρουν, όποτε το γουστάρουν, γιατί “έτσι” το γουστάρουν. Και λογαριασμό δεν θα δώσουν σε κανέναν, διότι ζουν στη χώρα όπου το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Στη χώρα όπου η ατιμωρησία ξεκινάει από ψηλά (πολιτικοί, επιχειρηματίες κτλπ) και τουλάχιστον στο ποδόσφαιρο καταλήγει και στα χαμηλά. Εσχάτως και σ' άλλα αθλήματα, όπως το χάντμπολ, αν κρίνουμε από τις σκηνές αθλιότητας που προκάλεσε μια χούφτα αλητών. Και φυσικά τις συνήθεις συμπλοκές με την αστυνομία (μετά το κυριακάτικο ματς, στον περιβάλλοντα χώρο του ΟΑΚΑ) που το πολύ πολύ να επιφέρουν ποινή δυο αγωνιστικών χωρίς κόσμο. Σιγά τα αυγά, 5.100 εισιτήρια κόπηκαν την Κυριακή. Σαν να ήταν κεκλεισμένων...

Κυριαρχεί ο φόβος μεταξύ των ποδοσφαιριστών, να καταγγείλουν τέτοιου είδους πρακτικές, διότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να σκάσει κανένα γκαζάκι έξω από το σπίτι τους. Ξέρει ο Σκόκο απ' αυτά, το έμαθε εσχάτως. Ναι, ναι θα μου πείτε, δεν αποδεικνύεται από πουθενά πως ήταν ΑΕΚτζήδες. Σωστά. Μπορεί να ήταν ...τοκογλύφοι που δάνεισαν χρήματα στον Σκόκο, όσο καιρό ήταν απλήρωτος από τη διοίκηση. Μπορεί να ήταν Ολυμπιακοί ή Παναθηναϊκοί που δεν του συγχώρησαν ότι τους “έριξε πόρτα” και ανανέωσε με την ΑΕΚ. Τα πάντα μπορεί να ήταν εκτός από αγανακτισμένοι οπαδοί της ΑΕΚ. Όπως επίσης, δεν έχει αποδειχτεί φυσικά ότι στις 7 Αυγούστου 2010 αυτοί που χτύπησαν τον Μπάγεβιτς στην Καλλιθέα ήταν οπαδοί της ΑΕΚ. Αλίμονο...

Μπορεί αρκετοί, μόλις άκουσαν την είδηση για το ταξί, να γέλασαν. Να το ευχαριστήθηκαν. Να είπαν, καλά τους έκαναν, τους χρειαζόταν ένα μάθημα μετά την ντροπή του 6-0. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα και καλό είναι να μην τα βλέπουμε επιφανειακά. Η κυριακάτικη ιστορία με τα ταξί, ρίχνει ακόμα πιο χαμηλά την ΑΕΚ. Μειώνει το κύρος της, η είδηση θα κάνει τον γύρο του κόσμου και θα προκαλέσει ειρωνείες, χαχανητά. Η ΑΕΚ γίνεται περίγελος σε μεγαλύτερη κλίμακα και έκταση απ' ότι για παράδειγμα μετά από μια “εξάρα”.

Και σαφέστατα η διοίκηση όφειλε να βρίσκεται στο ξενοδοχείο και να προστατέψει την ομάδα απ' αυτού του είδους τη διαπόμπευση. Κι αν δεν ήταν ο πρόεδρος, ας το έκανε τουλάχιστον ο αντ' αυτού. Το νούμερο δυο της διοίκησης, ο πρώην υπάλληλος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός που εδώ κι ένα χρόνο κόπτεται για τα συμφέροντα της ΑΕΚ. Τώρα αν αγωνιά και για την τύχη του Παναθηναϊκού, μονάχα η καρδούλα του το ξέρει.

Εννοείται, πως ήταν μια κίνηση-ματ της παρέας του Χατζηχρήστου για να περάσει σε δεύτερη μοίρα το συλλαλητήριο της Ν.Φιλαδέλφειας. Η προμελετημένη κίνηση με τον εξαναγκασμό της ομάδας να πάει στο γήπεδο με ταξί, επισκίασε μια ειρηνική μάζωξη φίλων της ομάδας στον ιστορικό της χώρο. Δυστυχώς, στον συνδεσμιακό χώρο της ΑΕΚ, υπάρχει από τη μια η Original και από την άλλη όλοι οι άλλοι. Λες κι έχουν πράγματα να χωρίσουν, λες και δεν υποστηρίζουν την ίδια ομάδα, λες και υπάρχουν συμφέροντα που πρέπει να εξυπηρετηθούν. Όσα συλλαλητήρια κι αν διοργανώσουν ο Μπάμπης και τα υπόλοιπα παιδιά, ο Δημήτρης θα απέχει. Τους λόγους τους ξέρει ο ίδιος καλύτερα.

Επί της ουσίας, τώρα, μακάρι το συλλαλητήριο να οδηγούσε τα πράγματα προς την κατεύθυνση της λύτρωσης. Πολύ φοβάμαι, όμως, ότι η ΑΕΚ έχει μπει βαθιά σ' ένα τέλμα από το οποίο δύσκολα θα ξεκολλήσει. Από τη μια υπάρχει η απαίτηση, “πληρώστε τα χρέη και αν δεν θέλετε άλλο να μείνετε, βρείτε τη διάδοχο λύση”. Από την άλλη, το ατράνταχτο επιχείρημα του κ.Παππά: “Βρίζετε εμένα που έβαλα 17 εκατομμύρια ευρώ στην ΑΕΚ;” Με δυο λόγια, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Δυστυχώς έχει χαθεί από την ΑΕΚ, αυτό που έγραφα στην αρχή. Ο προσανατολισμός. Προς τα που πάει. Με το σημερινό ιδιοκτησιακό – διοικητικό καθεστώς η υπόθεση είναι λίγο πολύ χαμένη. Θα μιλάμε σε λίγο για την ΑΕΚ της απόλυτης συρρίκνωσης, για μια ΑΕΚ χωρίς κανένα όραμα. Έφτασαν στο σημείο να πανηγυρίζουν, επειδή λέει εξασφαλίζουν την αδειοδότηση. Εκεί κατάντησε το πράγμα. Κι αν ρωτήστε, ποιος θα βάλει τα υπόλοιπα 6 εκατομμύρια τον Ιούνιο, απάντηση φυσικά δεν θα λάβετε. Ή μάλλον υπάρχει απάντηση: Ο κανένας (τουλάχιστον, προς το παρόν).

Κι όταν με το καλό θα έρθει ο Ιούνιος και θα πρέπει να πωληθούν ο Σκόκο, ο Μάκος, ο Μανωλάς (ξέχασα κανέναν που να πιάνει έστω ένα ευρώ;), υπάρχει κι άλλη λύση, πιο ριζοσπαστική: Ας φύγουν (μαζί με τον ακριβοπληρωμένο – για να λαϊκίζει στις συνεντεύξεις Τύπου – προπονητή) και οι 25 παίκτες. Πλήρες ξεχαρβάλωμα τούτης της ομάδας. Για να μην θυμίζει το αύριο, σε τίποτα το χθες. Για μια καινούρια αρχή, έστω με πιτσιρικάδες....

ΥΓ: Ξεκίνησε για το γήπεδο και στα μισά, έκανε όπισθεν ολοταχώς και ξανά πίσω στο σπίτι. Δείχνει να είναι τελειωμένη ιστορία για την ΑΕΚ ο Μελισσανίδης και καλό θα είναι να το αντιληφθούν γρήγορα, όσοι κάνουν όνειρα για την επαναδραστηριοποίηση του. Δυστυχώς για την ΑΕΚ, όταν ήθελε να ασχοληθεί πριν από τρία χρόνια, ο τότε αντιπρόεδρος κοστολογούσε την ΠΑΕ με διακόσια εκατομμύρια (ευρώ) κι έτσι χάθηκε η χρυσή ευκαιρία. Δυστυχώς για την ΑΕΚ, όταν ήθελε να ασχοληθεί πριν από έξι χρόνια (γήπεδο – εκλογές ερασιτεχνικής), η κάλπη έδειξε ότι τα συμφέροντα του συλλόγου εξυπηρετούσε, τότε, καλύτερα ο κ.Ζούπας. Δυστυχώς για την ΑΕΚ, δυο σημαντικά κεφάλαιά της – ο καθένας για διαφορετικούς λόγους, σημαντικός – βρίσκονται στην απ' έξω. Μελισσανίδης και Νικολαΐδης...

ΥΓ 2: Μακάρι να ευοδωθεί η προσπάθεια – πρωτοβουλία παλαιών παραγόντων της ΑΕΚ για την εξεύρεση λύσης. Κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά τίποτα δεν είναι απλό και σίγουρο. Κι αν πάει όντως να γίνει κάτι, ας ελπίσουμε ότι δεν θα επιχειρήσουν μερικοί να το “κάψουν”. Για να διασωθούν οι ίδιοι...

Πηγή: contra.gr