06/04/11 - 15:44

"Παίζει όπως το αφεντικό"

Ο Αλέξης Σπυρόπουλος γράφει ότι η παραίτηση του ΠAO θυμίζει τον ιδιοκτήτη που έχει το 50% αλλά θέλει να πολιτεύεται σαν 30%. Κάπως έτσι και η ομάδα έχει μεταβεί σε ένα modus λειτουργίας στο 30%.

"Παίζει όπως το αφεντικό"
20.667views 0shares

Υποβιβασμένος Πανσερραϊκός να νικήσει αδιάφορο Παναθηναϊκό, δεν είναι θέμα, έχει ξαναγίνει. Και μέσα στο Στάδιο μάλιστα, όχι στις Σέρρες, Μάιο του ’92, 0-1, με ένα γκολ («δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας») του τίμιου μεροκαματιάρη της μπάλας Τριαντάφυλλου Αλιατίδη, σε περίοδο κατά την οποία οι Σερραίοι δεν είχαν καν, «καλή ώρα», προπονητή.

Και τους έκανε μια εξυπηρέτηση να καθήσει στον πάγκο για μερικά ματς τότε, να βγει όπως-όπως η χρονιά, εν ονόματι των παλαιών καλών καιρών, η αυτού εξοχότης ο Παναγιώτης Κελεσίδης. Που ύστερα, στον περίβολο του ΟΑΚΑ, εκεί όπου παρκάρουν οι VIPs, για μια φορά μίλησε στην TV και δεν του ζήτησαν να διηγηθεί ιστορίες-ρετρό. Αλλά έκανε δηλώσεις για το αναπάντεχο της ημέρας κρατώντας, θυμάμαι, από το χέρι το μικρό παιδί του. Ο Κελεσίδης του 1992 είναι ο Παύλος Δημητρίου του 2011.

Πάντοτε θα γίνονται, τέτοια. Και δεν εκπλήσσουν κανέναν... για να πεις πως είναι σαν να ήχησε το καμπαναριό της Μητρόπολης. Οτι δεν εκπλήσσουν, οπότε και δεν ενεργοποιούν πάσης φύσεως αντανακλαστικά, αυτό (περισσότερο από την ήττα) είναι ένα παναθηναϊκής ενδοσκόπησης θέμα. Αλλά πάλι, όπως ηττήθηκε ο Παναθηναϊκός τις προάλλες στην «Αρένα» της Λάρισας δίχως ναανοίξει μύτη, όπως έφερε το 1-1 με τον Ατρόμητο σε ατμόσφαιρα αποθέωσης αμέσως μετά το Καραϊσκάκη, έτσι συνέβη (και περνά «μπάι») και τούτο. Ο Ηρακλής, που υποδέχθηκε τον Παναθηναϊκό στο Καυτανζόγλειο, και η Κέρκυρα, που φιλοξενήθηκε από τον Παναθηναϊκό στο Μαρούσι, και οι δύο ομάδες στη μετά Καραϊσκάκη καμπή του πρωταθλήματος, απλώς μπορούν να αισθάνονται κορόιδα! Μόνον αυτοί, απέναντι στον «παραιτημένο» Παναθηναϊκό, ηττήθηκαν.

Εξυπηρετήθηκε, από όλο αυτό, μονάχα ο αγαπητός Στέφανος (Κοτσόλης) να του δοθεί, από ό,τι λέγεται, το επόμενο συμβόλαιο. Είναι ο γνωστός «ελληνικός» τρόπος, η λογική του ευκαιριακού κριτηρίου, και τούτο δεν πάει στον Κοτσόλη, ή δεν πάει μόνον στον Κοτσόλη, που στο κάτω-κάτω είναι μια επιλογή χαμηλού ρίσκου, για νούμερο-δύο της επόμενης περιόδου προορίζεται, και λίγο-πολύ όλοι ξέρουμε, αφού έχει μεγαλώσει και ωρίμασε πια, ποιος είναι και τι μπορεί να προσφέρει.

Ο «ελληνικός τρόπος» πάει και στο κάθε σετ Γεωργιάδης+Ανάκογλου που, για να δελεάσουν τον Παναθηναϊκό, έκαναν ακριβώς ό,τι έκαναν και για να δελεάσουν την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό. Μια επίδειξη ότι... διαλέγουν τις παραστάσεις. Μια επίδειξη, σημαίνει αυτό, στρεβλής νοοτροπίας την οποίαν όμως, εννέα φορές στις δέκα, οι μεγάλες ομάδες την αψηφούν, ενώ είναι βέβαιον ότι κάποτε, αργά ή γρήγορα, θα τη βρουν μπροστά τους, εφόσον μπουν στη διαδικασία και τους αποκτήσουν! Ενας μικρός φαύλος κύκλος.

Η «παραίτηση» του Παναθηναϊκού στην τελική ευθεία της regular season δεν συνδέεται με τις αβεβαιότητες του ποδοσφαιρικού τμήματος. Ο Βύντρα, ένα παράδειγμα, ζει τη βεβαιότητα ότι ανανέωσε (όχι τη σπερμολογία ότι θα κληθεί να του περικόψουν) το συμβόλαιό του, αλλά στις Σέρρες αυτό δεν φάνηκε να κάνει κάποια διαφορά.

Η παραίτηση του Παναθηναϊκού συνδέεται με το modus που διαχέεται από τα ψηλά προς τα χαμηλά. Οπως ο ιδιοκτήτης έχει το πενήντα-τόσο τοις εκατό αλλά θέλει να πολιτεύεται σαν «τριάντα», κάπως έτσι και η ομάδα έχει μεταβεί σε ένα modus λειτουργίας στο 30%. Δεν προκύπτει καμία «μπέσα» ότι δεν θα ηττηθούν και από τον Αστέρα Τρίπολης (...ας είναι η ομάδα του Μποροθρύλου), την Κυριακή. ‘Η στον Βόλο (...ας είναι η ομάδα του Μπέου που τόσα κακά πράγματα λέει αριστερά και δεξιά εις βάρος του καλού μας Πατέρα), των Βαΐων.

Πράγμα που κρατάει τσιτωμένες στην πρίζα, και «καλά κάνουν» και κρατιούνται τσιτωμένες, μια σειρά ομάδες οι οποίες το φυσιολογικό θα ήταν, κοτζάμ Παναθηναϊκός δα, να ένιωθαν ήσυχες...

Μάστερ

Η ηγεσία της Original είναι αυτοδίδακτοι γκραν-μάστερ στην τέχνη της επικοινωνίας. Θέλουν «στην καθησιά τους» δέκα σαν κι αυτούς, τους υποτίθεται σπουδαγμένους στο αντικείμενο, που διάφοροι εδώ κι εκεί οργανισμοί απασχολούν (και πληρώνουν, ενίοτε, αδρά) για να έχουν ευμενή media. Το θέμα της Original την Κυριακή, μην το κουράζουμε, ήταν μόνον ένα, το εξής. Πώς θα «σκέπαζαν» το συλλαλητήριο της Νέας Φιλαδέλφειας στο οποίο, για τους δικούς τους λόγους «αυτονομίας», δεν συμμετείχαν. Πώς θα έπαιρναν δικά τους, για πάρτη τους, τα πρωτοσέλιδα της Δευτέρας. Ενόψει αυτής της σκοπιμότητας, ομολογουμένως η ιδέα του ραδιοταξί υπήρξε μεγαλοφυής. Η ισχύς της εικόνας, παίκτες κατ’ απαίτησιν οπαδών να πηγαίνουν στο γήπεδο με τα διακριτά κίτρινα οχήματα για να αγωνιστούν, αποδείχθηκε ακαταμάχητη. Εδωσε πρώτο θέμα. Η «Αγια-Σοφιά» έχασε με κάτω τα χέρια. Στριμώχτηκε στις μέσα σελίδες.

Ημίτρελος

Ας πρόσεχε, και ας μάθει να... εκτιμά, ο Σέρσε Κόσμι. Ούτε από τον Big Mac (τον οποίο γείωσε προ καιρού) εδώ, αυτό που έπαθε εκεί, στη Σικελία, από τον ημίτρελο πρόεδρο της Παλέρμο, τον Μαουρίτσιο Τζαμπαρίνι. Serie A, σου λέει μετά. Κολοκύθια. Ο Κόσμι έφαγε την Κυριακή το 0-4 στο τοπικό ντέρμπι τιμής από την Κατάνια και, δεν πα’ να είχε νικήσει τη Μίλαν, απολύθηκε. Ο δε ημίτρελος, στη θέση του Κόσμι, ξανάφερε αυτόν που είχε απολύσει πριν έναν μήνα για να πάρει τον Κόσμι. Τον τρελά δημοφιλή στο νησί Ντέλιο Ρόσι, που είχε απολυθεί ύστερα από ένα 0-7 από την Ουντινέζε. Η 35η αλλαγή προπονητή στην... καριέρα του Τζαμπαρίνι! Το πρότυπο-όνειρο του κάθε αφεντικού.

Interactive

Πρώτα, ήταν τα sms (της ψυχοθεραπείας) των ακροατών στο ράδιο. Βαρέα και ανθυγιεινά. Μετά, παράγινε με τα «σχόλια» των αναγνωστών-χρηστών στο διαδίκτυο. Η (τάχα μου...) διαδραστικότητα δεν μαζευόταν πια, ξεχείλωσε, και κατέληξε εκεί που ήταν νομοτέλεια πως κάποτε θα κατέληγε. Στα εξώδικα, στην ήπια εκδοχή. ‘Η στις μπούκες, στην ακραία.

Πηγή: Εξέδρα