12/04/11 - 10:29

"Το Όσκαρ στον Τσιώλη"

Ο Αλέξης Σπυρόπουλος αναλύει στο blog του την παρουσία και τα πεπραγμένα των προπονητών στο πρωτάθλημα που ολοκληρώνεται.

"Το Όσκαρ στον Τσιώλη"
31.509views 0shares

Μεταξύ Τσιώλη, Λεμονή, Δώνη, the Oscar goes to (είναι και το… καλλιτεχνικό όνομα, που να πάρει) Sakis! Επέλεξα αυτή την εβδομάδα για την «απονομή», και όχι την επόμενη, με την ασφάλεια του τελικού αποτελέσματος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, διότι επί της ουσίας, όσο σημαντικό είναι αυτό το αποτέλεσμα για τον Αρη και για τον Ολυμπιακό Βόλου, άλλο τόσο δεν παίζει κανένα ρόλο στην τελική αξιολόγηση του προπονητή.

Σάκης, λοιπόν. Ο Λεμονής «χάνει» ότι δούλεψε το μισό πρωτάθλημα, όχι ολόκληρο. Κι ο Δώνης, που το δούλεψε ολόκληρο, κατά τη γενική (συν)ομολογία των εμπλεκομένων αν ο Ατρόμητος κάτι έκανε συστηματικά εφέτος, αυτό ήταν το ν’ αδικεί τον εαυτό του. Δεν (επι)βραβεύεις τον προπονητή, ομάδα που αδίκησε τον εαυτό της κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν. Ο Δώνης, άλλωστε, το αγαλματάκι του έχει το κύπελλο για να το υποστηρίξει. Με την καταπληκτική ετοιμότητα των τριάντα-άνω, και το πώς ανταπεξήλθαν, στους δύο ημιτελικούς που τσάκιζαν. Αλλά και με τη νοοτροπία, να μη σκιαχτεί. Να το κυνηγήσει, ρισκάροντας το ενδεχόμενο κόστος στο πρωτάθλημα.

Ο Λεμονής, φυσικά, πιστώνεται ότι έσωσε αυτό που…δεν σώζεται ποτέ. Τον Πανιώνιο του πρώτου γύρου. Η ευκαιρία του στο αγαλματάκι μπορεί να περιμένει. Την επόμενη χρονιά, που θα ‘ναι, εάν είναι, όλη δική του. Εφέτος, ήταν «η επόμενη χρονιά» του Τσιώλη. Στον Βόλο. Η συνέχεια και το μεγάλωμα του Ολυμπιακού. Η συνέχεια, απ’ την προεργασία της Β’ Εθνικής. Και η βελούδινη μετάβαση στα δεδομένα της Α’, δίχως αισθητές αναταράξεις. Ενα οικοδόμημα, που πατάει γερά στα θεμέλιά του. Τόσο γερό που, και με αποδεκατισμένο το προσωπικό, πάλι την Κυριακή του ‘φυγε, του Τσιώλη, η ψυχή ώσπου να το κάνει, ως αντίπαλος πια, καλά.

Είναι το ένα επίτευγμα, του Τσιώλη, στη σεζόν. Και δεύτερο, μες στην ίδια ετούτη σεζόν, αυτό του Αρη. Ένα «τέσσερα στα τέσσερα», με τις περιβόητες τέσσερις ανατροπές, που μπορεί την ερχόμενη Κυριακή να είναι «πέντε στα πέντε». Φίνις με πέντε νίκες σερί, για τον οποιονδήποτε θα ήταν κάτι. Για τον Αρη, είναι έως υπερβατικό. Κάνει τώρα, το ο,τιδήποτε είχε ακουστεί «εκ των έσω» του Αρη (για τις δυνατότητες του ρόστερ, τους ρεαλιστικούς στόχους κ.λπ.) ν’ ακούγεται σαν πρόφαση εν αμαρτίαις. Αποδείχθηκε μία σαχλαμάρα και μισή. Ο Αρης μπορούσε. Απλώς, χρειαζόταν τον ένα που θα του το έδινε να το καταλάβει. Και να το πιστέψει. Ακόμη κι αν δεν προλάβει στα τελευταία μέτρα, τη μαγιά του για του χρόνου την έφτιαξε. Εβαλε τα λεφτουδάκια στην άκρη, για το ξεκίνημα της επόμενης φάσης στη ζωή του(ς).

Εκείνο που μένει είναι ότι και οι τρεις «υποψήφιοι» είναι Ελληνες. Τρεις, κι ένας τέταρτος, ο Καραγεωργίου, που λόγω… ρουτίνας, ότι κάνει κάθε χρόνο το ίδιο δηλαδή, έχει φτάσει αυτό που συμβαίνει με τον Εργοτέλη να θεωρείται σχεδόν αυτονόητο και να μη αναγνωρίζεται ως επίτευγμα. Να, κι εμείς εδώ «συμπληρωματικά» τον βάλαμε στη short list. Ενώ δεν είναι καθόλου αυτονόητο. Ισα-ίσα, είναι επίτευγμα η αντοχή και η σταθερότητα στον χρόνο. Το δικαίωμα στην ηρεμία. Μία ρουτίνα-πολυτέλεια. Θα γίνει αντιληπτό, μόνον όποτε το(ν) χάσουν.

Κι από ξένους; Προφανώς, ο Βαλβέρδε. Για ό,τι έκανε τον Ολυμπιακό να παίξει. Για τις αρχές του, για τον μειλίχιο χαρακτήρα του, για τη δικαιοσύνη του. Αλλ’ ό,τι έκανε, το έκανε σε super συνθήκες. Με τον αέρα, να του φουσκώνει τα πανιά. Σε αντίστοιχες συνθήκες, και ο Ζεσουάλντο Φερέιρα θα μπορούσε, ή τουλάχιστον άφησε δείγματα ότι θα μπορούσε, να είναι υποψήφιος. Ισως ακόμη-ακόμη, ποτέ δεν ξέρεις, ως και ο Μανόλο Χιμένεθ, που γρήγορα συνειδητοποίησε τις συνθήκες και επέλεξε να τις παλεύει με τα χίλια-δυο ψέματα.

Αλλ’ έχω διατυπώσει, και εκθέσει στην κοινή κρίση, την άποψη ότι η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα για τους ξένους που δουλεύουν σ’ αυτήν. Και μία πολύ δύσκολη χώρα, για τους Ελληνες που δουλεύουν σ’ αυτήν. Αυτός, λοιπόν, είναι ο λόγος να βάζω πιο ψηλά ό,τι καταφέρνει ο Ελληνας στην Ελλάδα. Ο Ελληνας προπονητής σε ελληνική ομάδα, ακόμη ψηλότερα.

Πηγή: contra.gr