04/01/11 - 13:21

Διαφορετικά πρωταθλήματα σε α' και β' γύρο

Οι ομοιότητες και διαφορές που έχουν οι ομάδες της Σούπερ Λίγκας σε σχέση με την έναρξη του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος και σήμερα, δείχνουν ουσιαστικά δύο... διαφορετικά πρωταθλήματα!

Διαφορετικά πρωταθλήματα σε α' και β' γύρο
44.121views 0shares

Η πρεμιέρα του πρωταθλήματος το τελευταίο Σαββατοκύριακο του περασμένου Αυγούστου, αν κανείς ανατρέξει, νομίζεις πως συνέβη σε μια άλλη…ζωή. Το πρώτο γκολ στη χρονιά του Ολυμπιακού το έβαλε ο Μήτρογλου. Της Ξάνθης, ο Ελινγκτον. Του Παναθηναϊκού, ο Πετρόπουλος. Του Ολυμπιακού Βόλου, ο Μπρέσκα. Της ΑΕΚ, ο Τζεμπούρ. Σήμερα ο Ελινγκτον έχει, ήδη, φύγει. Ο Μήτρογλου, ο Τζεμπούρ, ο Βέλλιος που είχε βάλει το γκολ της πρώτης νίκης του Ηρακλή, είναι φευγάτοι. Κι η πιθανότητα να ξαναβάλουν νικητήριο γκολ ο Μπρέσκα, ή ο Παπάζογλου για τον ΠΑΟΚ, ή ο Οριόλ για τον Αρη, επαφίενται στη λογική του καθενός.

Εκείνος ο πρώτος γύρος που άρχισε τότε, κι αυτός ο δεύτερος γύρος που αρχίζει τώρα, είναι σαν ν’ ανήκουν σε διαφορετικά πρωταθλήματα. Κι όμως, πρόκειται για τους δύο γύρους του ίδιου πρωταθλήματος. Ενός πρωταθλήματος, στο οποίο οι πάντες και τα πάντα αλλάζουν απ’ τη μια στιγμή στην άλλην. Το μόνο που συνδέει τους δύο γύρους είναι ότι στον δεύτερο μεταφέρεις ό,τι μάζεψες ή ό,τι σκόρπισες στον πρώτο. Και την πρόνοια και την αμέλεια. Κι αν ο δεύτερος γύρος είναι ο τελειωτικός, στην πραγματικότητα ο καθοριστικός είναι ο πρώτος γύρος. Οι τύχες των ομάδων, δύσκολα θ’ αλλάξουν. Αν πιάσουμε τα δύο άκρα του πίνακα, οι πιθανότητες της Λάρισας να επιβιώσει στη Σούπερ Λιγκ είναι όσες και οι πιθανότητες, ή έστω παραπλήσιες, να μη βγει ο Ολυμπιακός πρωταθλητής.

Ο Ολυμπιακός, σ’ ένα μήνα από σήμερα, το αναμενόμενο είναι να ‘χει ανοίξει ακόμη περισσότερο τη διαφορά απ’ τον Παναθηναϊκό, εξ ου και η «πίεση» του Βαλβέρδε στους ποδοσφαιριστές να δώσουν βάρος στον Ιανουάριο. Και να το τελειώσουν, το νωρίτερο. Προτού έλθει ο καιρός των ντέρμπι. Ο Ιανουάριος, αντιστοίχως, είναι η τελευταία «προθεσμία ζωής» της ΑΕΛ. Ο,τι είναι να κάνουν, εάν το κάνουν, θα το κάνουν τώρα. Μπαίνοντας στον δεύτερο γύρο με τέσσερα ματς, εκ των οποίων τα τρία είναι εκτός έδρας, το δε εντός «εκκρεμεί» εάν θα γίνει με κόσμο ή με τις θύρες κλειστές. Μετά τον Ιανουάριο, εάν δεν κάνουν κάτι γι’ αυτό, η προθεσμία ζωής θα έχει παρέλθει.

Η ΑΕΛ, με διαφορά η νούμερο-ένα έκπληξη της περιόδου, έχει να ταξιδέψει σε περισσότερες έδρες ανταγωνιστών απ’ όσους ανταγωνιστές έχει να φιλοξενήσει μες στην Αρένα της. Και, το κυριότερο, μοιάζει να επαναλαμβάνει (στελεχώνοντας το δυναμικό της) διαρκώς το ίδιο λάθος. Να νοιάζεται πιο πολύ για το εάν οι προσλαμβανόμενοι είναι…γνωστοί, παρά εάν θα της είναι πράγματι χρήσιμοι. Ενώ ο χρυσός κανόνας είναι, αυτές οι ομάδες να «αποκαλύπτουν» στην κοινή θέα άγνωστους ποδοσφαιριστές. Αν μπορούν οι Λαρισαίοι να με…συγχωρήσουν για το (κατανοώ, αντιπαθές) παράδειγμα, τον Ουμπίδες και τον Μόνχε και τον Αλβάρες και τον Σανκαρέ του Ολυμπιακού Βόλου δεν τους ήξερε ούτ’ η μάνα τους!

Ένα βασικό θέμα επίσης, ενόψει δεύτερου γύρου, είναι και το πώς θα καταλήξει να μοιράσει την τράπουλα, ισορροπώντας μπροστά σε μια λίστα αιτημάτων για εξυπηρετήσεις, ο κυρίαρχος του παιγνιδιού Ολυμπιακός. Καλώς ή κακώς, ο Ολυμπιακός έχει χαρτιά να μοιράσει και «να κάνει μάνα» στο τραπέζι. Γκαλίτσιος, Μήτρογλου, Παπαδόπουλος, Νέμετ. Ακόμη-ακόμη, Μονιάκης. Ο,τιδήποτε. Ο Παναθηναϊκός, τι να μοιράσει και σε ποιον; Τον Μελίσση, τον Κλέιτον, ή τον Πλεσί; Ακόμη κι όταν μοιράζει, φαίνεται να το κάνει δίχως στρατηγική. Ο,τι να ‘ναι, όπου να ‘ναι.

Οι διαφορές είναι μικρές, κι απ’ το μοίρασμα μπορεί εύκολα ν’ ανατραπούν. Γενικότερα, ό,τι κάνει ο Ολυμπιακός αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Διότι, στο τέλος της ημέρας, περνά και τα αντίστοιχα μηνύματα στο περιβάλλον. Αμέσως πάνω απ’ την ΑΕΛ π.χ., ο Πανσερραϊκός και ο Πανιώνιος «περιμένουν» πώς θα κάτσουν τα φύλλα. Αλλοι, δεν έχουν να περιμένουν τίποτα. Μερικοί, πιο προνοητικοί, είναι ευτυχείς επειδή δεν έχουν ανάγκη να περιμένουν φύλλο. Δεν είν’ ωραίο, συμβαίνει όμως. Παντού. Στην Αγγλία, χρόνια τώρα, αυτό το νταραβέρι ο Σερ Αλεξ το ‘χει αναγάγει σε επιστήμη. Προ ημερών απέλυσαν τον γιο του από προπονητή, κι ο παππούς αμέσως ανακάλεσε απ’ την ομάδα που απέλυσε τον γιο κάτι δανεικούς! Η επιβίωση είναι πόλεμος. Και σ’ αυτόν τον πόλεμο, κανείς δεν λυπάται κανένα.

Μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου, εκείνο που μεσολάβησε είναι μία διαβολική κλήρωση Κυπέλλου Ελλάδος, λουκούμι για να ξαναβγεί με αξιώσεις στην αγορά το Conn-X, εχέγγυο για την ΕΠΟ ότι θα κάνει οργανωτικά εύκολο τελικό με ένα γκραν-φαβορί και ένα μικρομεσαίο για φιναλίστ, ενδεχομένως και ένα σενάριο «σκοτωμού» στα πλέι-οφ του πρωταθλήματος. Στη, ρεαλιστική πια, περίπτωση κατά την οποίαν όποιος ξεμείνει τελευταίος στα πλέι-οφ «μένει Ελλάδα». Δεν βγαίνει Ευρώπη, ούτε Ιούλιο. Η σύνθεση των «4» για τα πλέι-οφ φαντάζει εξαιρετικά απίθανο να μη είναι η αναμενόμενη (Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Αρης) κι ακριβώς γι’ αυτό, μ’ αυτές τις τέσσερις ομάδες να διεκδικούν τρία εισιτήρια, ο σκοτωμός…παίζει κανονικά.

Μεταξύ των τεσσάρων, είναι οφθαλμοφανές πως τις πιο πολλές δυσκολίες εισόδου στα πλέι-οφ θα τις αντιμετωπίσει ο Αρης. Αλλά, πάλι, ο Αρης είναι πολύ πιο φαβορί από ένα Ολυμπιακό Βόλου ή μία Καβάλα. Ο Αχιλλέας ξέρει να περιμένει τον καιρό του, άλλωστε εφέτος πάει…για κύπελλο, ο δε Μάκης «αρκεί» (για να 'μαστε ευγνώμονες) ότι στον δεύτερο γύρο ετοιμάζεται να μας προσφέρει την ατραξιόν Σέρσε Κόζμι. Μια φοβερή νίτρο-φυσιογνωμία, που η χημεία του με το αφεντικό κάνει τρελή ίντριγκα.

Το πιο ελκυστικό ερωτηματικό προκύπτει να είναι ο ΠΑΟΚ. Καμιά άλλη ελληνική ομάδα δεν είναι ήδη τόσο επιβαρυμένη στη σεζόν όσο ο ΠΑΟΚ, και καμιά άλλη ελληνική ομάδα δεν θα κλείσει τον Μάιο τη σεζόν πιο επιβαρυμένη, σε αριθμό αγώνων αλλά και σε ένταση αγώνων, από τον ΠΑΟΚ. Μάνι-μάνι, σ’ αυτό το πρώτο δίμηνο του 2011 τον περιμένουν τα δύο «εξτρά» ματς με τον Ολυμπιακό στο κύπελλο (κι αν προκριθεί, άλλα δύο αργότερα με ΑΕΚ ή Παναθηναϊκό), τα δύο ματς με τους Ρώσους στο Γιουρόπα Λιγκ (κι αν προκριθεί, άλλα δύο αργότερα) και κάπου εκεί μέσα πέφτουν και τα δύο διαδοχικά ματς στο πρωτάθλημα με Αρη και Παναθηναϊκό.

για την ποσότητά του, όχι όμως και για την ποιότητά του. Ειδάλλως, ούτε τους μικρούς θ’ ανέβαζαν «με συνοπτικές διαδικασίες» απ’ τη δεύτερη ομάδα για να πάρουν αμέσως-αμέσως ρόλο στην πρώτη, ούτε από κάμποσους μεγαλύτερους θα ζητούσαν διακριτικά να σκεφτούν μήπως θα ‘ταν καλή ιδέα να έφευγαν σαν φίλοι. Οι Άραβες στο μεταξύ, δίχως να ‘χουν παραβιαστεί εξαγγελίες και χρονοδιαγράμματα μεν, ωστόσο για την ώρα δεν παύουν να είναι ένα κλειδωμένο κουτί γεμάτο αναπάντητες απορίες.

Πηγή: contra.gr

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK