07/06/11 - 16:28

Ένας νέος, «ανατρεπτικός» ΠΑΟ

Ο Κώστας Γουλής γράφει για το σχέδιο του νέου, ανανεωμένου Παναθηναϊκού, αναζητώντας το «λιγότερο κακό», αφού δεν υπάρχει το «ιδανικό».

Ένας νέος, «ανατρεπτικός» ΠΑΟ
41.558views 0shares

Aναλυτικά το άρθρο του:

Όσο «τραβηγμένο» κι αν ακούγεται, η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι το φετινό καλοκαίρι μπορεί να προσφέρει καλύτερες συνθήκες στον Παναθηναϊκό για να «χτίσει» κάτι καλό την προσεχή σεζόν. Όχι δεν τα έχω τσούξει μεσημεριάτικα, ούτε με χτύπησε κανένας... πολυμετοχικός «πυρετός»!

Αν ωστόσο τα πράγματα γίνουν όπως πρέπει, όταν πρέπει, με τον τρόπο που πρέπει, δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην παρουσιαστούν οι «πράσινοι» πραγματικά ανταγωνιστικοί. Κι εξηγούμαι...

Πρώτα απ' όλα φέτος δεν υπάρχει μουντιάλ. Όπερ σημαίνει πως οι διεθνείς του Παναθηναϊκού, όσοι τέλος πάντων μείνουν και μετά το καλοκαίρι (που και πάλι δεν θα είναι και λίγοι...) δεν θα «μπουν» στην ομάδα, κουβαλώντας την έξτρα κούραση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Βάλτε κάτω πόσοι παίκτες ενσωματώθηκαν το περασμένο καλοκαίρι στην ομάδα μεσούσης της προετοιμασίας, όντας «σκασμένοι»: Τζόρβας, Σπυρόπουλος, Βύντρα, Κατσουράνης, Καραγκούνης, Νίνης, Σεϊταρίδης, Σισέ, Ζιλμπέρτο και ο Γκοβού που αποκτήθηκε μετά το μουντιάλ. Δέκα μάνι-μάνι...

Και βεβαίως στην καταπόνηση των συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και την λανθασμένη (όπως αποδείχθηκε) μεθοδολογία ενσωμάτωσής τους στην ομάδα, η οποία δεν έγινε ομαλά, αλλά «πιέστηκε» χρονικά, μόνο και μόνο για να παίξουν οι «πράσινοι» με όλα τους τα αστέρια στα προσοδοφόρα φιλικά... Τσάμπιονς Λιγκ με Ίντερ και Μίλαν.

Με αποτέλεσμα να «πετάει» ο Παναθηναϊκός κόντρα στους Μιλανέζους στα τέλη Ιουλίου και να... σέρνεται με την Ξάνθη, τον Άρη και την Καβάλα στις αρχές της σεζόν. Περσινά... ξινά σταφύλια θα μου πείτε, αλλά όσο να' ναι έπαιξαν κι αυτά το ρόλο τους γι' αυτό που είδαμε μετά στο γήπεδο.

Από εκεί και πέρα, εν μέσω της «καταστροφολογίας» που έχει αναπτυχθεί με επικείμενες «πτωχεύσεις», με δραματικές μειώσεις του μπάτζετ, με πωλήσεις των μεγάλων αστεριών προκειμένου να «μαζευτεί» το άνοιγμα της επόμενης περιόδου (που υπολογίζεται στα 26,8 εκατ. ευρώ), ουδείς επί της ουσίας φαίνεται να έχει μεγάλες προσδοκίες για τη χρονιά που έρχεται.

Κακώς θα πουν ορισμένοι, αφού «ο Παναθηναϊκός είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να διεκδικεί τίτλους και να έχει μεγάλους παίκτες κι επειδή όλοι οι μέτοχοι του δεν παύουν να είναι τεράστια μεγέθη...». Άρα «χώστε λεφτά κι άμα δεν μπορείτε...» κλπ, κλπ. Το θέμα είναι να κοιτάμε την αλήθεια κατάταματα και όχι να ψάχνουμε ποιο θα ήταν το ιδανικό. Διότι έτσι όπως είναι τώρα τα πράγματα, «ιδανικό» δεν υπάρχει για τον Παναθηναϊκό.

Με απλά λόγια, οι «πράσινοι» πάνε εκ των πραγμάτων σε μία προετοιμασία (και μία συνολική πολιτική) χαμηλών τόνων, κρατώντας «μικρό καλάθι». Κι αυτό εντέλει μπορεί να τους βγει σε καλό. Τι παραπάνω άλλωστε κέρδισε πέρσι ο νταμπλούχος Παναθηναϊκός, όταν έμπαινε στη νέα χρονιά με τον «αέρα» του νταμπλ, με τη «δυναμική» και τη «σιγουριά» της πολυμετοχικότητας (που ουσιαστικά κατέρρευσε τον Δεκέμβριο) και με πολλά λόγια και υποσχέσεις για «τη δική μας ώρα» και για «τη δυναστεία που έρχεται...»;

Τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι, λοιπόν... Κι γι' αυτό επανέρχομαι σ' αυτό που έγραψα και στο ξεκίνημα του κειμένου. Ότι δηλαδή, με σωστή μεθοδολογία, μπορεί να «χτιστεί» κάτι πολύ καλό. Αρκεί βεβαίως να στηριχθεί επί της ουσίας απ' όλους όσοι περιβάλουν την παναθηναϊκή οικογένεια και να μην αρχίσουν πάλι τα γνωστά... εσωτερικά. Και σε επίπεδο μετόχων, αλλά και στην κερκίδα.

Η παραμονή του Φερέιρα στον «πράσινο» πάγκο (πολλάκις είχα εκφραστεί από εδώ υπέρ της παραμονής του Πορτογάλου και χαίρομαι που άλλαξαν στην πορεία τα δεδομένα) και η έλευση του Ζήση Βρύζα (παρά τα αντίθετα που λέγονται από τη Θεσσαλονίκη ο «γάμος» δεν φαίνεται να... χαλάει), δίνουν μία πολύ καλή βάση και μία σταθερά στον Παναθηναϊκό για να «χτίσει» σωστά από την αρχή.

Με αποχώρηση αυτών που δεν μπορούν ή δεν θέλουν, με «ψαγμένες» μεταγραφές(όχι απαραιτήτως ακριβές) ποδοσφαιριστών νεαρής ηλικίας που και ποιότητα θα έχουν και θα... σκυλιάζουν στο γήπεδο, με διατήρηση 2-3 παικτών εμπειρίας και με ξεκάθαρη φιλοσοφία και ιδέες για μία πολύ πιο γρήγορη και σωστά δομημένη ομάδα.

Βασικός αντίπαλος των Βρύζα και Φερέιρα αυτή τη στιγμή είναι ο χρόνος, αφού σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες έχει προγραμματιστεί η πρώτη συγκέντρωση της σεζόν. Με σωστό προγραμματισμό ωστόσο και πάνω απ' όλα με ειλικρινή διάθεση για συνεργασία όλων των μελών της ομάδας, όλα γίνονται... Ειδικά όταν οι αποστάσεις από τους μεγάλους αντιπάλους, ακόμη και με αυτά τα στενά οικονομικά δεδομένα του Παναθηναϊκού, δεν είναι (και ούτε προβλέπονται να είναι) πολύ μεγάλες...

Υ.Γ.: Για να... προλάβω κι αυτούς που θα πουν «ακόμη και καλή ομάδα να φτιάξουμε, που θα πάμε, αφού θα μας... φάνε “λάχανο” στο παρασκήνιο», απλά θα πω... μην είστε και τόσο σίγουροι. Τουλάχιστον στο κομμάτι της διαιτησίας, αυτό που μαθαίνω είναι ότι από πλευράς ΕΠΟ, τα πράγματα θα είναι πολύ πιο ίσα φέτος. Για όλους. Για να δούμε...

Πηγή: sentragoal.gr

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK