15/01/11 - 13:57

«Αλλιώς τα είχαν σχεδιάσει (τα σαΐνια)»

Ο Βαγγέλης Μπραουδάκης γράφει στο «Goal» για το μοντέλο κακοδιαχείρισης της ΠΑΕ ΑΕΚ, παίρνοντας σαν παράδειγμα την περίπτωση του Ραφίκ Τζιμπούρ.

«Αλλιώς τα είχαν σχεδιάσει (τα σαΐνια)»
53.599views 0shares

Τι πέτυχε η ΑΕΚ με τον Τζιμπούρ; Κατάλαβε κάποιος; Φαινομενικά γλίτωσε 325.000 (οι δύο δόσεις του συμβολαίου -Μάρτιος, Ιούνιος- μέχρι τη λήξη του). Δεν έχει, όμως, πλέον τον συγκεκριμένο ποιοτικό φορ, δεν κατάφερε να τον πουλήσει προκειμένου να αποσβέσει ένα κομμάτι της αγοράς του, συν του ότι πλήρωσε κι ένα σωρό χρήματα (4 εκατ. με την Εφορία!) για να τον αποκτήσει από τον Πανιώνιο...

Η «υπόθεση Τζιμπούρ» είναι χαρακτηριστική του μοντέλου διαχείρισης που διέπει την ΠΑΕ ΑΕΚ πάρα πολλά χρόνια τώρα, με πλείστες διαφορετικές διοικήσεις. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Παπασταθόπουλος) απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα...

Για 2,5 χρόνια, λοιπόν, οι «κιτρινόμαυροι» χρεώθηκαν 6 εκατ. (και η Εφορία μέσα) για τον Γαλλοαλγερινό, χρειάστηκε να συμβιβαστούν μαζί του προκειμένου να λυθεί το συμβόλαιο, δεν αποκόμισαν το παραμικρό όφελος που να δικαιολογεί την τόσο υψηλή δαπάνη και... έχει ο Θεός!

Βέβαια, αλλιώς τα είχαν σχεδιάσει (τα σαΐνια) κι αλλιώς τους ήρθαν. Η πώλησή του το περασμένο καλοκαίρι θα ήταν η καλύτερη εξέλιξη. Επαιζε και στο Μουντιάλ. Είναι, ωστόσο, τόσο ξεχαρβαλωμένο το «κιτρινόμαυρο» σύστημα «πλασάρω έναν ποδοσφαιριστή μου στη διεθνή αγορά» που τους έμεινε αμανάτι! Οπότε υπήρχαν πια δύο δρόμοι: Ανανέωση προκειμένου να πουληθεί του χρόνου ή εξαναγκασμός σε λύση με υπαιτιότητά του, ώστε να διεκδικηθεί η αντίστοιχη ρήτρα των 6 εκατ. κι όσα εισπράξουν...

Ο Τζιμπούρ, ωστόσο, τους χάλασε και τα δύο σχέδια. Ζήτησε εγγυήσεις για την ανανέωση κι όσο δεν του τις παρείχαν -παρά μόνο προφορικά- τζίφρα δεν έβαζε. Απέμενε, λοιπόν (εύκολο λόγω και του εκρηκτικού του χαρακτήρα) το (όποιο) επεισόδιο που θα οδηγούσε στη λύση με υπαιτιότητά του...

Κι εδώ, όμως, ο Τζιμπούρ αποδείχθηκε πιο έξυπνος. Κι όσο δεν έδινε την αφορμή, ως τα Χριστούγεννα, τόσο οι απόπειρες να εξωθηθεί έγιναν πιο άκομψες. Μέχρι το γνωστό επεισόδιο με τον Χιμένεθ, το οποίο -αφού η ΑΕΚ δέχεται πια τον συμβιβασμό- προφανέστατα έδινε πατήματα που δεν έπρεπε να δοθούν (και) στον ποδοσφαιριστή...

Ο Τζιμπούρ είναι πια ιστορία, αλλά φοβάμαι όχι διδακτική. Ανάλογες ιστορίες?παθήματα στο πρόσφατο παρελθόν είναι φανερό ότι δεν έγιναν μαθήματα. Και το δύσμοιρο ελλειμματικό ταμείο συνεχίζει να επιβαρύνεται με τους Τζιμπούρ αυτού του κόσμου. Πώς το λέμε όλο αυτό; Προς Θεού, όχι «κακοδιαχείριση» ούτε καν «ανικανότητα». Το λέμε «προσπάθεια για το καλύτερο δυνατό»...