17/01/11 - 17:15

Κάθε λιμάνι και καημός…

Ο sportdog θυμάται τις τρικυμίες του Γιώργου Βαρδινογιάννη στο ελληνικό ποδόσφαιρο, από την πρώτη του ημέρα στο «τιμόνι» του Παναθηναϊκού μέχρι την αποχώρησή του, στις 29/5/2000.

Κάθε λιμάνι και καημός…
40.357views 0shares

Θα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και θα αναφερθούμε σε ένα λάθος που συναντάμε συχνά ακόμα και στα γραπτά συναδέλφων. Δηλαδή, όταν αναφέρονται στον Γιώργο Βαρδινογιάννη να χρησιμοποιούν εισαγωγικά στη λέξη Καπετάνιος!

Απόφοιτος της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, με τον τιμητικό του τίτλου του να το χρωστά στις δύσκολες επιχειρήσεις του ομίλου στα νερά της Μαδαγασκάρης, στις αρχές της δεκαετίας του '60. Όταν και έσπαγε το εμπάργκο κατά της Ζιμπάμπουε, μεταφέροντας αγαθά στην αποκλεισμένη χώρα μέσω της Μοζαμβίκης.

Στο νήμα τον Παύλο

Το καλοκαίρι του 1979 αγοράζει τον Παναθηναϊκό από τον Ερασιτέχνη, έναντι περίπου 80 εκ. δρχ. Ένας μέσος εργαζόμενος δεν έπαιρνε περισσότερες από 250 χιλ. δρχ. τον χρόνο! Για να κερδίσει όμως την κούρσα για την αγορά της ΠΑΕ και να γίνει ο πρώτος πρόεδρος της νεοσύστατης ΠΑΕ, χρειάστηκε να βγάλει πρώτα από τη μέση τον… Παύλο Γιαννακόπουλο.

Οι καλές στιγμές

Μέσα στα 21 χρόνια της προεδρίας του, ο Παναθηναϊκός κατακτά 6 πρωταθλήματα, 9 Κύπελλα, ενώ έχει και 4 σπουδαίες ευρωπαϊκές πορείες. Το 1984-85 ("4" του Κυπέλλου Πρωταθλητριών), το 1987-88 ("8" του Κυπέλλου UEFA), το 1991-92 (συμμετοχή στην πρώτη διοργάνωση του Champions League) και, φυσικά η μεγάλη πορεία της περιόδου 1995-96 στο Champions League.

Οι κακές στιγμές

Υπήρχαν, όμως και κακές στιγμές, με αποκορύφωμα τις περιόδους 1982-83 και 1996-97, όταν ο Παναθηναϊκός μένει εκτός Ευρώπης. Πάντως, οι χειρότερες στιγμές του προέδρου σίγουρα δεν είναι άλλες από αυτές που πέρασε τα τελευταία 3-4 χρόνια πριν την παραίτηση, με το πασίγνωστο "Παύλο Θεέ, πάρε την ΠΑΕ" να τον έχει πληγώσει ουκ ολίγες φορές.

«Βαρδινογιαννισμός»

Από την περίοδο 1983-84, όταν δηλαδή ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο του Επαγγελματικό Πρωτάθλημα, στον Τύπο, στο παρασκήνιο αλλά και στις εξέδρες των αντιπάλων ομάδων, περνά ο όρος "Βαρδινογιαννισμός", που είναι συνώνυμος του κατεστημένου στον ποδοσφαιρικό χώρο.

Ο ίδιος ο πρόεδρος το αρνείται και ήρθε η ώρα που μίλησε ακόμα για αντίπαλα κατεστημένα: "Όπως έχει εξελιχθεί το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, είμαι αναγκασμένος ή να κάνω συμβιβασμό και να προδώσω τις αξίες που υπηρέτησα ή να αποχωρήσω από την ηγεσία. Η Πολιτεία απουσιάζει. Έχει συνταγματική υποχρέωση να εποπτεύει τον αθλητισμό. Εμεινα μόνος. Μοναχικός καβαλάρης. Μ' αρέσει, αλλά με στεναχωρεί ο λόγος που με αναγκάζει να φύγω...".

Οι «βόμβες» και οι «νάρκες»

Όταν ο Καπετάνιος άρχισε να λαβώνει τον Ολυμπιακό, παίρνοντάς του βασικούς παίκτες (Δεληκάρης, Γαλάκος, Κυράστας, Βαμβακούλας, Σαργκάνης κ.λπ.), έκανε την καρδιά των φίλων της ομάδας να σκιρτήσει. "Ο πρόεδρος είναι μεγάλος" ή "Ενας είναι ο πρόεδρος" έλεγαν. Όταν αργότερα (1984) πήρε και παικταράδες τύπου Ζάετς και Σαραβάκου, τότε όλοι έπιναν νερό στ' όνομά του. Ομως, όταν μετά τον Ζάετς υποχρεώθηκαν να ...ξεπέσουν σε Κόλεφ, Νίλσεν, Λούπου και Τζέισον Πόλακ (ο Αυστραλός «κράμα Ζάετς, Ρότσα» που έλεγε τότε ο, φιλικός προς τον ΠΑΟ, Τύπος), τότε άρχισε και η μουρμούρα.

Ο Πρόεδρος από "Ένας" άρχισε να μετονομάζεται σε "Καβούριας" από τους φίλους της ομάδας, που επίσης ποτέ δεν καλοείδαν την απώλεια άλλων μεγάλων παικτών που έφτασαν μια ανάσα από την Παιανία. Όπως του παραλίγο ελληνοποιημένου Γκιόργκι Χάτζι, που το καθεστώς Τσαουσέσκου (είχε άριστες σχέσεις μαζί του ο Πρόεδρος) ετοιμαζόταν να πουλήσει για περίπου 100 εκ. δρχ στο 1987. Το καθεστώς έπεσε, ο Χάτζι έμεινε στη Ρουμανία και μετά πήγε στη Ρεάλ αντί περίπου 1,5 δισ. δρχ.

Κάτι ανάλογο έγινε ένα ή δύο χρόνια αργότερα με τον Βούλγαρο Κρίστο Στόιτσκοφ και αργότερο με τον Μιγιάτοβιτς. Ε, οι μεταγραφές που δεν γίνονταν στο ποδόσφαιρο, γίνονταν μετά το 1992 στο μπάσκετ. Ο κόσμος στράφηκε προς τα εκεί, ο Παύλος Γιαννακόπουλος ενισχύθηκε σημαντικά στις καρδιές των οπαδών και κάπως έτσι προήλθε και το "Παύλο Θεέ, πάρε την ΠΑΕ".

Το προσωνύμιο Ρίνγκο

Φυσικά από ένα τέτοιο θέμα δεν μπορεί να λείπει το φετίχ του προέδρου. Το διάσημο πιστόλι που για πρώτη φορά έκανε την εμφάνισή του στα ...πόδια δημοσιογράφων και θεατών, έξω από το γήπεδο της Λεωφόρου το 1983. Τότε, απλά του είχε ...πέσει. Το μάζεψε και το μόνο που έμεινε μετά ήταν ένα νέο προσωνύμιο, που όμως δεν στάθηκε ικανό να ξεπεράσει το "Καπετάνιος". "Ρίνγκο" τον είπαν τότε οι εκπρόσωποι του Τύπου.

Ως "Ρίνγκο" ενέργησε το 1985, όταν σε αγώνα για το Κύπελλο UEFA με την Τορίνο στο ΟΑΚΑ, ο Γάλλος διαιτητής Βοτρό προκάλεσε τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού και τέτοια οργή στον πρόεδρο, που μετά το ματς το χίμηξε στα αποδυτήρια και μάλιστα πολλοί λένε πως "έβγαλε πιστόλι" για να σκοτώσει τον Γάλλο. Το επεισόδιο του κόστισε διετή αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Καθάρισε από τους χούλιγκανς

Ο Καπετάνιος θεωρείται ο άνθρωπος που "καθάρισε" αργά αλλά μεθοδικά τους "κακούς οπαδούς" από τις εξέδρες. Αρχικά "έκοψε" από τους οργανωμένους συνδέσμους τα εισιτήρια και τις επιχορηγήσεις κάτω από το τραπέζι, μετά "έκοψε" και τις εκδρομές με μισθωμένα πούλμαν στην επαρχία κι ο Παναθηναϊκός, είναι αλήθεια, καθάρισε τότε από τους χούλιγκανς, κάτι που καμία μεγάλη ΠΑΕ δεν επιχείρησε ποτέ.

Πρόεδρος-προπονητής

Οι προπονητές που πέρασαν από το τιμόνι της ομάδας στα 21 χρόνια του Γιώργου Βαρδινογιάννη, ήταν ακριβώς τόσοι. Εικοσιένας. Και μόνο ένας δεν έφυγε ποτέ. Ο ίδιος ο Πρόεδρος, που πολλές φορές φερόταν ως "Πρόεδρος - προπονητής", λέγοντας σε κάποιους προπονητές ποιους παίκτες να χρησιμοποιήσουν και τι σχήμα να παρατάξουν. Μάλιστα, ο Ίβιτσα Όσιμ είχε πει μια φορά με αφοπλιστική αφέλεια σε εκπροσώπους του Τύπου, όταν ρωτήθηκε τι συζήτησε με τον Πρόεδρο: "Μού είπε να βάλω τον Μπορέλι να παίξει την Κυριακή..."

«Θολώνω… »

Από τις στιγμές του Προέδρου δεν μπορεί να λείψει ούτε ...κρητική ευθιξία του. Όταν αισθανόταν ότι αδικείται, "μπούκαρε" στον αγωνιστικό χώρο για να τα πει ένα χεράκι με διαιτητές, επόπτες, παρατηρητές και όποιους τολμούσαν να τα βάλουν με τον Παναθηναϊκό. Κάτι ανάλογο με αυτό που έγινε χθες στο ΟΑΚΑ…

Αν μάλιστα τύχαινε η εξέδρα να τα βάλει με την οικογένειά του, τότε γινόταν ...Τούρκος και πολλές φορές πήγαινε να ζητήσει εξηγήσεις: "Όταν ακούω να μιλάνε άσχημα για την οικογένειά μου, θολώνω..." έχει πει σε ανύποπτο χρόνο ο Καπετάνιος.