Η βία είναι συνήθως προϊόν που παράγεται από την ανισονομία, το αίσθημα της αδικίας, την φτώχεια και ενίοτε την καταπίεση. Καταρχάς τα περισσότερα από αυτά τα συναισθήματα, τα νιώθουμε εκτός από την κοινωνία και στον επαγγελματικό αθλητισμό, μόνο που εκεί συνυπάρχει και άλλος ένας κακός σύμβουλος.
Ο φανατισμός και η πολεμική διάθεση που δημιουργείται στα γήπεδα έχοντας δύο «στρατούς» με δικά τους σύμβολα, χρώματα, ήθη κι έθιμα, που μάχονται μέσα στο χόρτο ή το παρκέ μέσω τρίτων. Οι αθλητές, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τους «πολεμοχαρείς» οπαδούς, αθλούνται κι εκτονώνονται. Οι απλοί παρατηρητές όμως δεν καταφέρνουν πάντα να ξεδώσουν μόνο μέσα από φωνές, χρειάζονται έναν νέο τρόπο εκτόνωσης. Τότε γίνεται πιο εύκολο να βρίσεις, να πετάξεις κάτι στον αγωνιστικό χώρο ή ακόμα και να μπεις μέσα. Το χειρότερο όμως, είναι όταν οι δύο αντίπαλες ανθρώπινες μάζες βρεθούν αντιμέτωπες και το πράγμα εύκολα ξεφεύγει.
Δεν θα μείνω στα αποτελέσματα όμως, θα προσπαθήσω να επικεντρώσω το κείμενό μου στα αίτια της οπαδικής βίας.
Η κοινωνία μας δεν προβλέπω να αλλάζει σύντομα προς το καλύτερο. Αντιθέτως παρατηρείται μια συνεχής καθίζηση ηθικών φραγμών καθώς και μια άρνηση για αύξηση ποιότητας στην ζωή μας. Τα οικονομικά προβλήματα που μαστίζουν πλέον ολόκληρο τον κόσμο, έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των αιτιών της βίας που ανέφερα παραπάνω, έτσι και οι αφορμές για εκτόνωση γίνονται ολοένα και πιο ασήμαντες.
Δυστυχώς η μη σωστή κοινωνικοποίηση κάποιων ατόμων, κάνει την βία εύκολη διέξοδο, μιας και οι άνθρωποι αυτοί αφού δεν έχουν βρει την θέση τους στον κόσμο αυτό, αντιλαμβάνονται λανθασμένα την καταξίωση στον κύκλο τους. Και εδώ μπαίνουν στην κουβέντα μας οι σύνδεσμοι, οι οποίοι αν μένουν στην προώθηση της οπαδικής κουλτούρας και την στήριξη στην ομάδα τους, θα ήταν άψογοι, αλλά δυστυχώς σε αυτούς βρίσκουν καταφύγιο τα άτομα που προανέφερα.
Η βία δεν είναι ποτέ η λύση και σε μια ιδανική και ιδεατή κοινωνία, σε μια τέτοια άλλωστε ίσως να μην υπήρχε καν. Το κακό όμως είναι πως σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας έπαιζε σημαντικό ρόλο. Είναι τελικά στο DNA μας και απλά ψάχνουμε αφορμή να την εκφράσουμε; Ή μήπως πρέπει να αποδεχτούμε πως ιδανικές πολιτείες δεν υπάρχουν και πιθανότατα δεν θα υπάρξουν ποτέ; Όπως και να χει, αυτό που κυρίως μας ξεχωρίζει από άλλα ζώα είναι η σκέψη. Και πρέπει να σκεφτόμαστε πως είναι αδιανόητο, παράλογο και ηλίθιο να χτυπιόμαστε ή να σκοτωνόμαστε επειδή απλά υποστηρίζουμε κάτι διαφορετικό από κάποιους άλλους. Ο αθλητισμός είναι μια όμορφη και υγιής ασχολία, ακόμα κι όταν απλά τον παρακολουθούμε. Τα ομαδικά αθλήματα έχουν φτιαχτεί με τέτοιο τρόπο που μας ξυπνάνε πολεμικά αισθήματα, αλλά επαναλαμβάνω, πως έχουμε την δυνατότητα να ξεχωρίσουμε πότε πρέπει να πολεμάμε και πότε απλά να απολαμβάνουμε ένα θέαμα.
Εν κατακλείδι δεν μπορώ να βρω τρόπο να μην υπάρχει βία γενικά, μπορώ να πω όμως πως υπάρχουν τρόποι να λείψουν τα φαινόμενα αυτά από τα γήπεδα. Ό, τι και να γίνει, πάντα κάποιοι θα ψάχνουν για αφορμές να χτυπηθούν μεταξύ τους, απλά πρέπει οι άνθρωποι που κατέχουν υψηλές θέσεις στον αθλητισμό να βρουν τρόπο να απομακρύνουν όχι τους ανθρώπους, αλλά τις κακές συνήθειες από αυτό που αγαπάμε.
Η πολιτεία είναι αυτή που πρέπει να βρει τρόπους ώστε να γίνει πράξη κάτι τέτοιο, είναι όμως γνωστό πλέον, πως οι εκάστοτε κυβερνώντες χρειάζονται ένα κέντρο εκτόνωσης για τον λαό.
Και τι πιο εύκολο από τα γήπεδα.
Άρα μόνοι μας πρέπει να διώξουμε την βρωμιά από τα γήπεδα κι αν οι σύνδεσμοι θέλουν, μπορούν να βοηθήσουν τα μέγιστα. Θέλουν όμως;;;
ΠΗΓΗ: Overlap.gr