22/06/18 - 14:20

Κάνει μόνο για τη λαϊκή στα Πετράλωνα - Το «γατάκι» και ο τεράστιος - Αποκάλυψη-φωτιά για Κομίνη

Τον... επιβράβευσαν για ό,τι έκανε στο γραφειάκι των διαιτητών;

του Δημοσθένη Καρμοίρη
Κάνει μόνο για τη λαϊκή στα Πετράλωνα - Το «γατάκι» και ο τεράστιος - Αποκάλυψη-φωτιά για Κομίνη
4.626views 0shares

Μη βιαστείτε να πείτε ότι ενθαρρύνουμε τέτοιες πρωτοβουλίες, προκαλώντας «Μπάουντι» οπουδήποτε και οποτεδήποτε, αν δεν  φέρετε στο νου σας τη φιγούρα του Αργεντινού ομοσπονδιακού πίσω από την τέσσερις γραμμές, αντικρίζοντας τον Μόντριτς και την Κροατία να… part(y)-άρουν τους παίκτες του.

Μ’ άρεσε που «ξε-σακακώθηκε» κιόλας και μας έδειξε τα tattoo μανίκια του, αντί να διαχειριστεί πρώτος αυτός την κατάσταση, επιβάλλοντας ηρεμία και ψυχραιμία στον εαυτό του και την ομάδα του.

Εκείνο όργωσε το χορτάρι κάτω από τα πόδια του, μπροστά από τον αργεντίνικο πάγκο, έκανε σαν τον Αγαμέμνονα στην τραγωδία του Αισχύλου, με τη συμφορά που τον είχε βρει.

Ένας παντελώς ανίκανος προπονητής να εμπνεύσει ψυχές-πνεύματα-προσωπικότητες, να συγκροτήσει αξιόμαχο σύνολο, να χειριστεί με τον καλύτερο ψυχολογικό και αγωνιστικό τρόπο τις βεντέτες της Εθνικής, από τον Μέσι μέχρι τον τελευταίο.

Αποφάσισε να κάνει αλλαγές στην 11άδα ύστερα από την κακή πρεμιέρα με τους Ισλανδούς. Δεκτό και επιβεβλημένο το φρεσκαρισματάκι.

Όμως αφήνεις εντελώς εκτός τον Ντι Μαρία, λες και έχεις πολλούς ανώτερους για τον πολλαπλό ρόλο που μπορεί να σου παίξει στην επίθεση!

Κάνεις αλλαγές μέσα στο ματς, όταν διακρίνεις ότι δικό σου γκολ δεν έρχεται ούτε με… αίτηση, πρωτόκολλο και χαρτόσημο και οι άλλοι, που δεν είναι καμία τυχαία ομάδα, αλλά είναι η Κροατία με τόσους και τόσους παικταράδες (θυμάμαι που ορεγόμασταν και πρόκριση στα μπαράζ μαζί τους, τρομάρα μας!) έχουν αρχίσει να… σε γλεντάνε και ορθά το κάνεις. Ωστόσο ρίχνεις μέσα Ιγουαίν και αποσύρεις Αγουέρο, τον ένα και μοναδικό που έχει τη δυνατότητα να σου κάνει το απρόβλεπτο μέσα στην περιοχή του άλλου και να σου σκοράρει από το πουθενά, οποτεδήποτε! Γιατί; Παίξε και με τους δύο. Βγάλε τον έναν πιο άκρη.

Κρυβόταν ο μια πιθαμή άνθρωπος

Κατόπιν, βλέπεις ότι ο Μέσι, δυστυχώς για όλους εμάς τους θαυμαστές του, είναι «γατάκι». Πάει και κρύβεται ανάμεσα στα στόπερ, στη διπλή κροατική ζώνη άμυνας μπροστά από το κεντρικό τους δίδυμο που το κάνουν για να τον μπλοκάρουν και το επιτυγχάνουν εύκολα, μιας που είναι πρώτο μπόι δαύτος και … εξαφανίζεται χαλαρά.

Αποφασίζει ο Σαμπάολι να τον ενισχύσει με κάποιο τρόπο, να τον ξεμπλοκάρει, ενισχύοντας την μεσοεπιθετική γραμμή της Αργεντινής με τον Ντιμπάλα, που έκανε θαυμάσια σεζόν με τη Γιουβέντους και τον είχε ξεχάσει στο πρώτο παιχνίδι με την Ισλανδία, μάλλον θεωρώντας ότι δεν χωράνε μαζί με τον αρχηγό στο σχήμα. Αλλά τον ρίχνει στο παιχνίδι στο τελευταίο 20άλεπτο. Ε, θαύματα περίμενε να του κάνει;

Τροποποίησε το σύστημα στο (υποτιθέμενο) ντέρμπι με την Κροατία. Έπαιξε με τρία στόπερ, χωρίς η δύναμη της ομάδας του να είναι οι πλάγιοι μπακ εκτιμώ εγώ, που δεν είμαι προπονητής.

Σάματις είναι ο Σαμπάολι εν τέλει; Για το «ύψος» και τις φιλοδοξίες μιας Αργεντινής! Άμα τον έβλεπες αντί για τον γαλάζιο πάγκο πίσω από έναν διαφορετικό, της… λαϊκής αγοράς εδώ στα Πετράλωνα, όχι μόνο δεν θα σε ξένιζε η εικόνα, αλλά θα σου άρμοζε και καλύτερα στο μάτι.

Και λίγα του έχει πει ο Μαραντόνα…

Και ο Μέσι όμως! Τόσο μεγάλος, τόσο σπουδαίος και τόσο λίγος κάθε που βάζει την εθνική στολή. Ούτε ένα Μουντιάλ, ούτε μία σημαντική διοργάνωση που να συμπεριφερθεί σαν ηγέτης. Ένας leader με ποδοσφαιρική προσωπικότητα, μια φυσιογνωμία με αξιοσέβαστο, επιβλητικό εκτόπισμα κύρους. Ποτέ. Καμιά φορά.

Έχω την εντύπωση ότι το σφάλμα των Αργεντινών είναι που επιμένουν ντε και καλά, δύο δεκαετίες να αναβιώσουν τον μύθο του Μαραντόνα το '86 και το '90, νομίζοντας ότι θα το πετύχουν στο πρόσωπο του Λίο. Ο οποίος δεν είναι Μαραντόνα, γιατί δεν βγαίνει Μαραντόνα κάθε τρεις και λίγο.

Άλλωστε το ποδόσφαιρο είναι πλέον αλλιώς. Παίζεται διαφορετικά, έχει πρώτα αθληταράδες και έπεται η τεχνική στόφα. Το μπαλαδόρικο ταλέντο, που σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις, με ορισμένες ποδοσφαιρικές ιδιοφυίες -οι οποίες κιόλας, ξεπηδούν λιγότερες από τα δάχτυλα του ενός χεριού σε αριθμό σε έναν ολόκληρο αιώνα θα πω- αναδεικνύει super stars για το one man show, εκλείπει πια.

Γι’ αυτό και ο Κριστιάνο Ρονάλντο, σε μια σεζόν που άρχισε καθυστερημένα (είχε και τραυματισμό) φέτος στη Ρεάλ να διαπρέπει, αποδεικνύει σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο πόσο τεράστιος αθλητής είναι πρώτα.

Το έχω γράψει και άλλες φορές, θα το λέω συνέχεια: Είναι εγωίσταρος, εγωπαθής, ξιπασμένος, «ψωνάρα» ο CR7, αλλά είναι και εκείνος που πρέπει, ο επαρκής, για να κάνει ακόμα και μόνος του τη μεγάλη διαφορά, πιάνοντας από το χέρι και οδηγώντας με το δικό του υπέρλαμπρο άστρο όλη την Εθνική Πορτογαλίας.

Το έκανε στο παρελθόν, πήρε το Euro προ διετίας, αυτός και η παρέα του, το ξανακάνει τώρα στα γήπεδα της Ρωσίας. Δεν γνωρίζω και κανείς δεν μπορεί να πει αν θα πάει ψηλά αυτή η Πορτογαλία.

Ο Κριστιάνο είναι όμως στα ύψη. Στους αιθέρες. Την ώρα που ο Μέσι και όλη η Εθνική Αργεντινής… ανώμαλα προσγειωμένοι!

* Χωρίς να έχω προλάβει να δω το δεύτερο ματς της Βραζιλίας και πριν παρουσιαστούν οι Γερμανοί στον αγωνιστικό χώρο κόντρα στη Σουηδία το σαββατόβραδο, μπάλα πάντως από τις υπερδυνάμεις, τα φαβορί του Μουντιάλ, δεν έχουμε δει ακόμα. Σε ρηχά νερά όλοι τους. Δεν ξεχωρίζει κάποια ομάδα που να πεις ότι όσο θα περνάει ο καιρός στη Ρωσία θα αποδεικνύεται άπαιχτη. Μπα.

* Και ενώ παίζεται το Παγκόσμιο Κύπελλο και ασχολούμαστε με το πραγματικό ποδόσφαιρο, το καλό, το ποιοτικό, στην Ελλάδα τρωγόμαστε σταθερά με τους διαιτητές και τους πίνακες. Έμαθα λοιπόν ότι μάλλον… επιβραβεύθηκε ο Κομίνης που ακύρωσε στο γήπεδο και κατακύρωσε στα αποδυτήρια στο γραφειάκι των διαιτητών, στην Τούμπα, το γκολ του Μαουρίσιο στο αλησμόνητο ΠΑΟΚ-ΑΕΚ!

Θα του δοθεί δεύτερη ευκαιρία λέει. Για να αποφασίζει και να αλλάζει τις αποφάσεις του με… gps πια, εκτός γηπέδου!

Καλά αρχίσαμε για του χρόνου, μην πείτε!

 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ