10/11/19 - 23:03

Τα τίναξε στον αέρα ο Κωστένογλου - Αστεία πράγματα - "Μίλησε" το δοκάρι - Τυχερός με Ζαχίντ

Δύο πράγματα έκαναν τη διαφορά. Κορυφαία στιγμή στο ΟΑΚΑ.

του Κώστα Γκόντζου
Τα τίναξε στον αέρα ο Κωστένογλου - Αστεία πράγματα - "Μίλησε" το δοκάρι - Τυχερός με Ζαχίντ
13.398views 0shares

Τεράστια χωρίς αμφιβολία η νίκη του Παναθηναϊκού επί της ΑΕΚ και πολύ περισσότερο φυσικά με τον τρόπο που ήρθε.

Ακόμα μεγαλύτερο κέρδος όμως, η πιστοποίηση πως αυτή η ομάδα έχει αρχίσει και κατακτάει πια, εκτός από την διάρκειά της στην καλή απόδοση και την ικανότητα να βγάζει αντίδραση ακόμα και εκεί που οι συνθήκες του παιχνιδιού την έχουν για τελειωμένη.

Το κατάφερε στον απόλυτο βαθμό αυτό ο Παναθηναϊκός με την ΑΕΚ.

Και το κατάφερε παρ' ότι τίποτα δεν πήγαινε καλά γι' αυτόν μέχρι τη στιγμή του γκολ του Μακέντα.

Κι όχι πως ήταν παράλογο ότι βλέπαμε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Τα έχουμε πει αυτά και τα έχουμε ξανασυζητήσει.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι όμως, τη διαφορά την έκαναν δυο πράγματα.

Το πρώτο και βασικότερο ήταν το ότι ο μεν Παναθηναϊκός είχε κανονικό προπονητή να τον κοουτσάρει έστω και από τα... μπουθ, η δε ΑΕΚ είχε προπονητή ένα... δόκιμο διαρκείας στο συγκεκριμένο επάγγελμα που όχι μόνο δεν έχει καταφέρει ακόμα να γίνει κανονικός προπονητής αλλά τίναξε και στον αέρα ότι είχε χτίσει μέχρι το 1-2 η ομάδα του.

Το ποδόσφαιρο είναι απλό πράγμα και γι' αυτό άλλωστε και δύσκολο και δίκαιο σε γενικές γραμμές σαν λογική, αλλά και γι' αυτό επίσης οι λεπτομέρειες παίζουν τεράστιο ρόλο.

Ο Δώνης στο ημίχρονο και στη συνέχεια του αγώνα στο δεύτερο έκανε αυτό που του... φώναζε το ματς ότι έπρεπε να κάνει, δηλαδή αλλαγές και διορθωτικές παρεμβάσεις σε ότι δεν έβλεπε να πηγαίνει καλά στην ομάδα του και στην εξέλιξη του παιχνιδιού.

Ο Κωστένογλου όμως τι ακριβώς έκανε και τι τον ανάγκασε να κάνει ότι έκανε;

Με λίγα λόγια ποιος ο λόγος κατ΄ αρχήν να αλλάξει το οτιδήποτε στο ημίχρονο σε μια ομάδα που κυριαρχούσε και είχε ένα σκορ 2-0 υπέρ της;

Κι ακόμα χειρότερα όταν είδε ότι το ματς πήγε να στραβώσει, ποιος του είπε ότι αν έβγαζε δύο ποιοτικούς και "ενοχλητικούς" για τον Παναθηναϊκό παίκτες και έβαζε κάποιους πιο... αμυντικογενείς θα... προστάτευε και θα... κλείδωνε το ματς,  όπως συνηθίζουν να γράφουν οι δημοσιογράφοι όταν θέλουν να δικαιολογήσουν τέτοιες επιλογές των προπονητών;

Αστεία πράγματα.

Που ακριβώς επειδή το ποδόσφαιρο είναι σοβαρό σπορ, όταν βλέπει τέτοια του τη δίνει και... αντιδράει στέλνοντάς σε αδιάβαστο.

Ακόμα και με όλα αυτά όμως και πάλι υπήρξε μια λεπτομέρεια που και έκρινε σε μεγάλο βαθμό το τελικό αποτέλεσμα και λειτούργησε καταλυτικά στο να αρχίσει με ακόμα μεγαλύτερη ένταση και αυτοποπεποίθηση την αντεπίθεση που είχε ξεκινήσει με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου ο Παναθηναϊκός.

Κι αυτό ήταν η φάση της τριπλής ευκαιρίας της ΑΕΚ και το δοκάρι που σταμάτησε τελικά το 0-3.



Εκεί ήταν σαν να σου μίλαγε το παιχνίδι.

Εκεί ήταν σαν να σου τόπε το... δοκάρι, ότι μάγκα έχεις; ακόμα δρόμο μπροστά σου το ματς δεν τελείωσε σου δίνω μια ακόμα ευκαιρία να το καταλάβεις.

Κι ο Παναθηναϊκός το κατάλαβε.

Αλλά κι ακόμα κι αν δεν το καταλάβαινε με την πρώτη, ήρθαν μετά και οι αλλαγές του Κωστένογλου που τους θύμισαν αυτό που του είχε πει πριν λίγο το... δοκάρι.

Παίξε και πάρτο το ματσάκι, δικό σου είναι το 'χεις.

Από κει και πέρα και αν θέλουμε να μπούμε και σε παραπάνω λεπτομέρειες ή αν θέλετε και σε... ονόματα, μερικά πραγματάκια ακόμα.

Ο Παναθηναϊκός σε ένα ακόμα παιχνίδι που δεν είχε τον Κουρμπέλη σε καλή μέρα ή έστω με πολλές δυνάμεις, είχε την τύχη να έχει και τον Ζαχίντ και τον Δώνη σε εξαιρετική κατάσταση που δεν άφησαν να φανεί καθόλου η συγκεκριμένη έλλειψη.

Ταυτόχρονα ο Δώνης είδε να του βγαίνουν με τη μία και οι αλλαγές που έκανε και ειδικά ο Περέα με αποκορύφωμα τον Κολοβέτσιο που στην πρώτη του επαφή με την μπάλα σκόραρε, αλλά και οι συνεχείς παρεμβάσεις και αλλαγές διάταξης μέσα στον αγωνιστικό χώρο με χαρακτηριστική την αλλαγή θέσης στον Μακέντα που πέρασε πλάγια και την τοποθέτηση του Περέα στην καρδιά της άμυνας της ΑΕΚ.

Τέλος από τις κορυφαίες στιγμές του αγώνα το δάκρυ του Γρηγόρη Παπαβασιλείου με το τέλος του αγώνα που έπιασε η κάμερα. Ένα δάκρυ που έδειξε όλη την πίεση και τα συναισθήματα που βιώνουν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού στο ποδοσφαιρικό τμήμα αυτή την στιγμή και ειδικά όσοι απ' αυτούς έχουν χρόνια σ' αυτή την ομάδα, έχουν τη... στάμπα του "ανθρώπου της οικογένειας" και έχουν ακούσει και υποστεί τα πάνδεινα γι' αυτούς τους λόγους.


 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ