03/02/11 - 03:17

Τυχαίο ή μοιραίο; Μπορεί κι ωραίο!

Ο Μίλτος, ο νταλικέρης, γράφει στο blog του στο gazzetta.gr, για τους δύο προημιτελικούς σε Τούμπα-ΟΑΚΑ αναλύοντας τις δύο όψεις του νομίσματος από τους αγώνες του Κυπέλλου.

Τυχαίο ή μοιραίο; Μπορεί κι ωραίο!
50.359views 0shares

Πώς έγινε πάλι τούτο; Ημιτελικά Κυπέλλου Ελλάδας χωρίς κανέναν από τους δύο μόνιμους διεκδικητές του πρωταθλήματος; Πώς το πάθανε αυτό οι δυο τους; Ήταν τυχαίο ή ήταν μοιραίο; Μπορεί να ήταν, πάντως, και ...ωραίο, γιατί δίνει τροφή και αφορμές για σχόλια...

Το σίγουρο είναι πως οι δυο Δικέφαλοι, που τους πέταξαν εκτός Κυπέλλου, έβγαλαν γλώσσα και έστειλαν μηνύματα. Και με το δίκιο τους θα μπορούσα να πω, ωστόσο όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις.

Λένε, ας πούμε, ΠΑΟΚτσήδες και ΑΕΚτζήδες οπαδοί, πως στα μεταξύ τους παιχνίδια, μπορούν να τους κάνουν ζάφτι. Πως στα ίσα "τους έχουν". Πως οι δυο αιώνιοι χρησιμοποιούν κι άλλα "μέσα" για να κυριαρχούν στο πρωτάθλημα.

Το ένα ερώτημα είναι: δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα "μέσα" και στο Κύπελλο;

Το άλλο έχει ως εξής: ακόμα κι αν οι δυο αιώνιοι δεν είχαν τα "μέσα", θα μπορούσαν ΠΑΟΚ και ΑΕΚ να έχουν σταθερά καλή απόδοση σε ολόκληρο των μαραθώνιο του πρωταθλήματος, ή τα καταφέρνουν να φτάνουν σε υψηλά στάνταρ μόνο όταν "διαλέγουν" παιχνίδια επειδή δεν αντέχουν - λόγω ρόστερ κυρίως - τη διαρκή πίεση;
Το τρίτο αφορά μόνο στην ΑΕΚ: ήταν καλύτερη και πιο ...σοβαρή συνολικά στα δύο ματς από τον Παναθηναϊκό ή ήταν χειρότερος (στο πρώτο) και - κυρίως – ασόβαρος (στο δεύτερο) ο αντίπαλός της;

Αυτές είναι οι ενστάσεις μου. Και γυρίζω το νόμισμα από την άλλη:

Κακά τα ψέματα, ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος δίνει δικαιώματα. Πέντε σοβαρά ματς έχει παίξει φέτος ο Ολυμπιακός, έχει χάσει τα τρία εκτός έδρας (από Παναθηναϊκό, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ), ενώ εντός έχει μία νίκη και μια ισοπαλία (και οι δύο με τον ΠΑΟΚ).

Αυτά λένε οι αριθμοί. Η εικόνα; Αντίστοιχη. Κι επειδή δεν έχει νόημα να ξινίζουμε τα μούτρα με περσινά, ξινά σταφύλια, γράψτε εσείς στα σχόλιά σας ...πού ήταν ο Ολυμπιακός στην Τούμπα;

Ήταν ματς στο οποίο χρειαζόταν του-λάστιχον ένα γκολ κι έκανε μία και μοναδική ευκαιρία στο 90΄ κι αυτή από αναμπουμπούλα, σε άδειο γήπεδο και με ολόκληρη τη Σαλονίκη μαντρωμένη για να μην φοβερίσει κανείς τον Βαγγέλα με το θεληματικό προγούλι και τα παλικάρια του.

Επανάληψη: πού ήταν ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος στην άδεια Τούμπα; Πού είναι το ένστικτο των ...πολεμιστών; Μήπως έχουν ξεχάσει τον τρόπο να παλεύουν οι παίκτες του Βαγγέλα; Μήπως νομίζουν πως σε όλα τα ματς θα κάνουν παρέλαση, όπως έγινε στα τελευταία ματς του πρωταθλήματος, με τον πρόεδρα να τους χαζεύει από την εξέδρα των οπαδών που μετατρέπουν τα εκτός έδρας ματς σε εντός έδρας;

Δεν είναι έτσι η ζωή του ποδοσφαιριστή. Και δεν είναι δικαιολογία το τεταμένο κλίμα της Σαλονίκης, γιατί και στο "Καραϊσκάκη" τα ίδια έγιναν στη φυσούνα. Κι εκεί το γήπεδο ήταν γεμάτο. Οπότε, δικαιολογία καμιά...

Κακό κάνει στον Ολυμπιακό ο Βαγγέλας με τις συνεχείς εμπλοκές του στο "παιχνίδι". ΚΑΚΟ! Κι αν στην Ελλάδα το επίπεδο είναι τόσο χαμηλό που σε βάθος χρόνου, σε μια σειρά αγώνων όπως αυτή του πρωταθλήματος, το πράγμα μπορεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να "μαζευτεί", στα πιο δύσκολα τι θα γίνει;

Στο Κύπελλο η ζημιά έγινε. Κι αν οι χαλαροί παίκτες πάνε με την ίδια νοοτροπία του χρόνου στο Τσάμπιονς Λιγκ, θα γελάσει κάθε πικραμύγδαλος και θα κλάψουνε μανούλες.

Με τον Παναθηναϊκό γελάει κάθε πικραμύγδαλος εδώ και καιρό. Δεν χρειαζόταν ο αποκλεισμός από την ΑΕΚ (και όπως αυτός ήρθε) για να το καταλάβουμε. Η ομάδα αυτή νοσεί. Ακόμα και σε μια από τις καλύτερές της βραδιές της, όπως αυτή της ρεβάνς με την ΑΕΚ, είναι ικανή να σοκάρει (με τις αδυναμίες της) και να σοκαριστεί.

Παπάδες (και όχι μόνο Παππάδες, εκ του αστείου διαιτητή) έκανε η τετράδα Σισέ, Μπα-Λέτο, Λαζαράκου, Νινιού! Κι όταν γίνεται η κέντα με την ανοησία του Λουκά (είναι σαφές πως το ξέχασε ότι είχε κίτρινη και πως δεν καθυστερούσε για να χασομερήσει, αλλά για να βρει συμπαίκτη και αποβλήθηκε επειδή την είχε σκαπουλάρει στο πρώτο μέρος), ο Φερέ-ηττας αποφασίζει να κρατήσει την πρόκριση βγάζοντας δύο από τους καλύτερους και - ακόμα μεγαλύτερη γκάφα - τους δύο που μπορούσαν να κρατήσουν λίγο μπάλα. Και βάζει από τον πάγκο Μαρίνο (λογικό γιατί βγήκε δεξιός μπακ), Κοσμά(ο) Σιμάο και Δαμιανό (αντί Κατσού). Ακόμα και μεθυσμένος να ήταν, ακόμα κι αν τα ήβλεπε διπλά, θα έβλεπε στον πάγκο ...δυο Καραβούτες, να βάλει τον έναν (ή και τους δύο) να βουτάνε και να χασομεράνε.
Και γίνεται μετά ένα ματς αρένα. Βάλτε να πάνε. Κάθε φάση και ευκαιρία και για τις δυο ομάδες. Κι έρχεται στο τέλος η Ορέστεια (όχι του Αισχύλου - άλλη) και πάρ΄τον κάτω τον Παναθηναϊκό, που αν βάσταγε την πρόκριση, θα μπορούσε να χτίσει πιθανότατα πάνω της μια καλύτερη ψυχολογία ενόψει της συνέχειας. Δεν λέω πως θα έσωνε τη χρονιά καλά και σώνει, αλλά του-λάστιχον θα είχε κάτι να ελπίζει και σίγουρα καλύτερη διάθεση για να το παλέψει.

Ε, για να παλέψεις, πρέπει να είσαι και σοβαρός. Κι αυτός ο Παναθηναϊκός δεν είναι, από το κεφάλι του ψαριού μέχρι την ουρά του...

Τώρα, και οι δυο αιώνιοι θα ρίξουν τις ευθύνες (τους) στη διαιτησία. Για την οποία δικαιούνται και οι δύο να ομιλούν, όσο δικαιούνται να ανοίξουν κουβέντα για την ποιότητα του σκοινιού στους συγγενείς του κρεμασμένου...

Εκτός κι αν κάποια οριακά οφσάιντ και κάποια δευτερόλεπτα επιπλέον στα χασομέρια, είναι σημαντικότερα από όσα βλέπουν κάθε Κυριακή τα ματάκια μας. Θα μου πείτε, λάθη είναι κι αυτά. Δεκτόν. Κι ως εκεί...

Μέχρι οι αιώνιοι να μάθουν να αποδέχονται τις ήττες τους και οι Δικέφαλοι να βρουν απαντήσεις στα - ρητορικά; - ερωτήματα που έθεσα, εγώ, ο Μίλτος, νά ΄μαι καλά...

ΠΗΓΗ: www.gazzetta.gr
 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ