04/06/14 - 12:28

Για την μπάλα και για τ΄ άδικο!

Γεμάτη μηνύματα περί τελικών μπάσκετ και αδικίας η νέα ρετρό ιστορία που δημοσίευσε ο Μίλτος ο Νταλικέρης στη σελίδα του στο facebook. Ο sportdog την εντόπισε και την παρουσιάζει...

Για την μπάλα και για τ΄ άδικο!
34.144views 0shares

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για τη διαιτησία των τελικών του μπάσκετ κι επειδή ο συνδυασμός μπάλας και αδικίας τρέφει τα ομαδικά σπορ, η ρετρό ιστορία που ακολουθεί θα μας πάει πίσω ...στην αρχή. Ίσως και λίγο πίσω αυτή...

Ακόμα ταλαιπωρούσα τα νεύρα μιας νυν βολευτίνας και ενός εν δυνάμει -ξανά- υπουργού, «δασκάλων» μου σε μια σχολή δημοσιογραφίας, όταν έτυχε να βρεθώ στην Ήπειρο για μια -δυσάρεστη- κοινωνική εκδήλωση. Όταν η μάνα μου κατάφερε με τα πολλά να εξηγήσει σε μια θεια, τη θεια-Μάκαινα, τι δουλειά θα κάνω ...άμα μεγαλώσω (ακόμα να μεγαλώσω, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία) μεταδίδοντας την κεντρική ιδέα στα ραντάρ της («θα γράφει»), η θεια με πήρε παράμερα και μού είπε: «Για τ΄ άδικο να γράφ΄ς. Τ΄ ακούς;». Δεν τ΄ άκουσα, αλλά τώρα, κοντά 20 χρόνια μετά, είναι σαν να την ακούω στ΄ αφτιά μου. «Για τ΄ άδικο»!

Εγώ στην αρχή ήθελα να γράφω για ...τρίχες. Στην κυριολεξία. Ένα από τα πρώτα μου άρθρα στην Ελευθεροτυπία είχε τίτλο «με μέσον την τρίχα». Μετά ήθελα να γράφω για θάλασσες, μπάνια, ξαπλώστρες απλωμένες, τρένα, καράβια και ποδήλατα. Ψιλοαρμένιζα, για να μη γράψω την άλλη λέξη που αρχίζει από «ψι» και τελειώνει σε «αρμένιζα». Γρήγορα άρχισα να γράφω και για μια άλλη αγαπημένη ασχολία. Την μπάλα. Την -τότε- ασπρόμαυρη. Έγραφα για θάλασσες και για μπάλα, γι΄ αυτό πιθανότατα και η πρώτη αθλητική μου αποστολή ήταν στο Ναύπλιο, για να ένα γυναικείο τουρνουά πόλο!

Από αυτή την αποστολή το μόνο που μού έμεινε ήταν δυο ξεγυρισμένα ξενύχτια στο μπουζουκωλάδικο «Ζορμπάς», στο οποίο πριν καταφέρω να εξηγήσω στον μπάρμαν τι ποτό έπινα (Κάπτεν Μόργκαν ζήτησα και ακόμα πρέπει να ματώνει το κεφάλι του από το ξύσιμο για να καταλάβει τι βρισιά ξεστόμισα), βρέθηκα με μια «τραγουδίστρια» ανάμεσα σε μένα και το σκαμπό στο οποίο δοκίμασα να σκαρφαλώσω. Τότε ήταν που τα μπέρδεψα τελείως. Ήθελα να γράφω για θάλασσα, μπάλα και γυναίκες. Τελικά, ακολουθώντας το ρητό περί αποφυγής «πυρός, γυνής και θάλασσας» κι επειδή δεν είχα κανένα σκοπό να γράψω ρεπορτάζ για πυρκαγιές, έβγαλα από τη λίστα μου τη γυνή και τη θάλασσα, βάστηξα την μπάλα κι άρχισα να γράφω -σχεδόν αποκλειστικά- γι΄ αυτήν.

Διαβάστε τη συνέχεια της ιστορίας στη σελίδα του Μίλτου στο facebook...