30/03/11 - 12:12

"Το μέταλλο και η θεωρία"

Ο Τάσος Μαγουλάς σχολιάζει τους τρίτους αγώνες του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού με τη Μπαρτσελόνα και τη Σιένα.

"Το μέταλλο και η θεωρία"
55.076views 0shares

Μη χάσεις την ευκαιρία: Κάνε τώρα ετήσια ασφάλεια αυτοκινήτου στη μισή τιμή!

Αναλυτικά το άρθρο του:

Οι Manowar, για όποιον δεν γνωρίζει τα του χώρου της... πραγματικής μουσικής, είναι ένα συγκρότημα που κατατάσσεται στην συνωμοταξία epic metal. Με σπαθιά, μαχαίρια, επικά τραγούδια. Σε ένα από αυτά έχουν τον εξής πολύ... πορωτικό στίχο: heavy metal or no metal at all. Αυτός ο στίχος ορίζει αυτό που βλέπουμε από τον Παναθηναϊκό εδώ και τρεις αγώνες.

To απόλυτο μπασκετικό μέταλλο. Την απόλυτη συγκέντρωση στην αποστολή. Δεν υπάρχει καμία ψυχολογία, καμία μεγάλη έκπληξη. Υπάρχει μόνο μία ομάδα κι ένας προπονητής οι οποίοι μπαίνουν στο παρκέ για να τα δώσουν όλα. ΌΛΑ με τρόπο που δεν έχουμε δει τα τελευταία χρόνια από ομάδα. Άσχετα αν θα νικήσουν ή θα χάσουν. Δεν τους απασχολεί ποτέ τι γράφει το ταμπλό είτε στο 1 είτε στο 41, μόνο να κάνουν την δουλειά τους.

Δεν είναι καλύτερη ομάδα ο Παναθηναϊκός από την Μπαρτσελόνα. Ε και; Την Πέμπτη μπορεί να την τελειώσει κάνοντας αυτό που επιτάσσει το μέταλλό του. Θα μπορούσε την Τρίτη ο Βάσκεθ να βάλει το λέι απ 30’’ πριν το τέλος, θα μπορούσε να πάρει ένα, δύο ριμπάουντ περισσότερα η πρωταθλήτρια Ευρώπης, θα μπορούσε να νικήσει. Δεν μπόρεσε. Δεν μπόρεσε γιατί τα ριμπάουντ πήγαιναν στον Μπατίστ, τον Φώτση, τον Τσαρτσαρή. Τύχη; Μαγεία; ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΣ.

Δεν μπόρεσε διότι ο Νίκολας ή ο Σάτο έβαλαν όλα τα δύσκολα σουτ συνήθως με ενέργειες τραβηγμένες από τα μαλλιά. Ε και; Η Μπαρτσελόνα γύρναγε την μπάλα τα βοτσαλάκια, έβαλε όλα τα τρίποντα, όταν όμως δεν τολμάς να πας στο ζωγραφιστό όχι από κάποια έλλειψη σχεδίου, αλλά από φόβο ενός αντιπάλου που δεν κάνει πίσω, τότε...

Για τα προπονητικά, ο Ομπράντοβιτς επέμεινε στο πλάνο του, δεν έδωσε προσπάθειες στον Ναβάρο αλλά κινδύνευσε από τους υπολοίπους. Ο Πασκουάλ έδειξε πιο έτοιμος για την ζώνη και πάλι όμως δεν έχει πλάνο για να πάρει πόντους χαμηλά στην ρακέτα.

Εν κατακλείδι, η λογική λέει ότι ο γάιδαρος φαγώθηκε από τον Παναθηναϊκό. Μένει η ...ουρά και πια αφορά στον ίδιο, όχι στην Μπαρτσελόνα, αν θα τη φάει. Δεν έχει προκριθεί ακόμα, δεν είναι η Μπάρτσα ομάδα η οποία αποδέχεται εύκολα την ήττα της, υπάρχει όμως ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα κι εκεί βρίσκεται όλο το μυστικό του παιχνιδιού του Παναθηναϊκού: Οι Καταλανοί από πέρυσι στους τρεις συνεχόμενους χαμένους τελικούς με την Κάχα Λαμποράλ (58-63, 69-70, 78-79) φέτος σε τρεις από τις τέσσερις ήττες τους στο πρωτάθλημα (από την Σαραγόσα 71-70, από την Εστουδιάντες 63-62, από την Φουενλαμπράδα 69-66), χάνουν τους αγώνες που πάνε στον πόντο.

Όπως βλέπετε όταν σκοράρουν κάτω από 75 πόντους δεν μπορούν να νικήσουν όχι επειδή δεν είναι νικητές αλλά γιατί δεν έχουν την σκληράδα να πάρουν το ένα ριμπάουντ, να βάλουν ένα καλάθι στην ρακέτα που θα τους δώσει προβάδισμα. Με σουτάκια μόνο ...δεν. Κοινώς όπως λένε οι άλλοι μεγάλοι του σκληρού ήχου, οι Helloweeen: Heavy metal is the law. Ποιος θα πάει ενάντια στο νόμο;

Πού είσαι Τσίλντρες;

Από τις καλύτερες διαφημίσεις αθλητικών ειδών τα τελευταία χρόνια είναι αυτές που παρουσιάζουν μεγάλες κόντρες με παίκτες, αθλητές διαφορετικών εποχών. Πολύ θα ήθελε να το έχει αυτό ο Ολυμπιακός στην Σιένα. Για έναν παίκτη: Τον Τσίλντρες. Να μπορούσε να προσθέσει για ένα, δύο παιχνίδια τον Αμερικανό γκαρντ-φόργουορντ για να μην ξαναδεί τον Γιάριτς να κάνει το παιχνίδι της ζωής του με χαλαρά σουτάκια πάνω από κοντύτερους αντιπάλους. Άκουσε πολλά ο Τσίλντρες κυρίως για τα πολλά χρήματα που δαπανήθηκαν για την απόκτησή του, αυτό όμως που έλειψε την Τρίτη από τους "ερυθρολεύκους" ήταν αυτός ο παίκτης με τα αθλητικά προσόντα που θα σβήσει τον Γιάριτς ή πριν από λίγες ημέρες θα έσβηνε τον Χέρστον.

Ο Ολυμπιακός δείχνει να πληρώνει με τον χειρότερο τρόπο την απουσία ενός γκαρντ/φόργουορντ τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Αυτό αφορά στο τεχνικό κομμάτι διότι υπάρχει κάτι που είναι ακόμα πιο...τρομακτικό: Οι ερυθρόλευκοι μοιάζουν παραδωμένοι στα δύο πιο κρίσιμα παιχνίδια της περιόδου. Όχι αδιάφοροι, αλλά ανήμποροι, συμβιβασμένοι με την ήττα. Ο Σπανούλης που δεν συμβιβάστηκε έπαιξε το χειρότερό του μπάσκετ με τον Ολυμπιακό ψάχνοντας έναν τρόπο να ...τρυπήσει τα αντίπαλα κορμιά και κάνοντας συνεχόμενα λάθη. Ο Νεστέροβιτς έχασε όλα τα αμυντικά ριμπάουντ και αυτοί ήταν οι μοναδικοί που πάλεψαν σε αυτό τον αγώνα.

Έστω κι αν δεχθούμε ότι η επίθεση δεν λειτουργεί διότι η Σιένα του Πιανιτζιάνι κλείνει στην ρακέτα και δίνει στους ασταθείς σουτέρ του Ολυμπιακού το σουτ, το πρόβλημα είναι ξεκάθαρα η άμυνα. Έχοντας δεχθεί +80 σε συνεχόμενους αγώνες δεν έχει δικαίωμα να ελπίζει σε τίποτα. Δεν μας δίνει το δικαίωμα να πούμε ότι θα πάρει έναν αγώνα με όσα έχουμε δει. Εννοείται πως διαθέτει την ποιότητα όχι απλά να νικήσει την Σιένα αλλά να την διαλύσει στην έδρα της, όλα αυτά όμως στην θεωρία. Είναι η μοναδική ομάδα στα φετινά πλέι οφ με δύο συνεχόμενα τόσο κακά παιχνίδια κάτι που δεν έχει εύκολη εξήγηση. Ιδιαίτερα όταν στον πάγκο υπάρχει ένας κορυφαίος προπονητής και ψυχολόγος όπως ο Ίβκοβιτς.

Τί θα γίνει την Πέμπτη; Η Σιένα θα ακολουθήσει το ίδιο πλάνο. Αν δεν είναι ο Γιάριτς, θα είναι ο Χέρστον, ο Μος ή ο Καουκένας που θα πάρουν σουτ. Θα ...είναι εκεί ο Ολυμπιακός να παίξει δύο, τρεις άμυνες, να πάρει ριμπάουντ, να δώσει μία σπρωξιά βρε αδερφέ;

ΠΗΓΗ: contra.gr


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ