21/03/11 - 22:07

Μαζί τα φάγαμε;

Ο Χρήστος Κοντός γράφει για την ήττα της ΑΕΚ από τον Ολυμπιακό και για την απώλεια του τίτλου από τον Παναθηναϊκό

Μαζί τα φάγαμε;
39.313views 0shares

Καλό το παραμύθι τους αλλά δεν έχει δράκο. Όχι κύριοι, δεν τα φάγαμε μαζί. Τα έξι γκολ τα έφαγε η ΑΕΚ μόνη της και όχι παρέα με τον Παναθηναϊκό. Αυτή η προσπάθεια να νομιμοποιηθεί και να καθαγιασθεί μέσα απ' αυτήν την εξάρα η κλοπή του αιώνα που έγινε ένα μήνα πιο πριν στο Καραϊσκάκη, είναι τουλάχιστον αφελής και απευθύνεται μόνο σε ανθρώπους με μνήμη χρυσόψαρου και με μυαλό αμοιβάδας.

Και 16-0 να κέρδιζε την ΑΕΚ ο Ολυμπιακός, δεν θα άλλαζε κάτι επί της ουσίας. Το μόνο που κάνει αυτό το 6-0 είναι να πασαλείβει με χρυσόσκονη έναν από τους μεγαλύτερους λεκέδες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αυτό και τίποτε άλλο. Όλα τα υπόλοιπα απευθύνονται μόνο σε ανθρώπους που έχουν μάθει στη ζωή τους να θαμπώνονται από χάντρες και καθρεφτάκια, σαν κι αυτά που σερβίρουνε με το κιλό στο λιμάνι.

Αν έφτανε η ρέντα της μιας βραδιάς για να σκεπάσει όλα τα υπόλοιπα, μπορούμε να κάνουμε ένα αίτημα στην UEFA να δώσει αναδρομικά το Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 2003-04 στη Γιουβέντους, για την εφτάρα που έριξε στον Ευρωθρύλο που όλοι αγαπήσαμε. Ή να ανακηρύξουμε συμπρωταθλητή τον Ολυμπιακό του Βόλου, επειδή έριξε τέσσερα στην ΑΕΚ αλλά της τα έριξε στο ΟΑΚΑ. Αν μάλιστα προσθέσουμε και την τριάρα του πρώτου γύρου στην έδρα του, ίσως μ' αυτή τη λογική να άξιζε μόνος του τον τίτλο. Ο Μπέος την έχει 7-1 στο συνολικό σκορ και όχι στο 6-1 όπως ο Μαρινάκης.

Και γιατί να μην δώσουμε τιμής ένεκεν το πρωτάθλημα του 2008 στην ΑΕΚ που είχε ρίξει τέσσερα στον Ολυμπιακό; Ή και γιατί να μην δώσουμε το ίδιο πρωτάθλημα στον Παναθηναϊκό που λίγες μέρες αργότερα την είχε (την ΑΕΚ) στο 4-0 από ημίχρονο; Ή την προηγούμενη χρονιά την είχε 0-4 στο 60' ως φιλοξενούμενος στο ΟΑΚΑ;

Υπάρχουν βραδιές που γεννάνε και τα κοκόρια σου. Μια τέτοια έζησε την Κυριακή ο Ολυμπιακός. Κάθε επαφή και μέσα, με τη μπάλα να του κάνει όλα τα κέφια. Το ότι του έκανε τα κέφια και ο διαιτητής, μικρή σημασία έχει. Έτσι όπως έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε, το μάτι κολλάει στο 6-0 και όχι στο πώς διαμορφώθηκε.

Όχι ότι θα μπορούσε να ήταν τα πράγματα διαφορετικά αν ο Παμπο(νη)ρίδης είχε αποβάλλει τον Μιραλάς, Ροχαλάς, Μηβαράς πως τον λένε αυτόν και τον (Ι)μπαγάσα, ή μετρούσε το γκολ του Καφές και έδινε το πεναλτάκι στον Ντιόπ. Και όλα αυτά να γίνονταν, το πιθανότερο είναι να κέρδιζε ο Ολυμπιακός εύκολα ένα ματς που ήταν 2-0 στο 7'. Αλλά αυτό είναι που σε τρελαίνει. Ματς του 6-0 και ο διαιτητής να παίζει (κατά Ζήκο) σα χεσμένος. Δηλαδή αν ήταν στο 0-0, τι παραπάνω θα έκανε; Θα σούταρε μόνος του τη μπάλα στα δίκτυα του Σάχα;

Για να είμαστε σοβαροί, δεν φταίει μόνο η κλοπή στο Καραϊσκάκη για το -10 στη βαθμολογία. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει και ο ίδιος ο Παναθηναϊκός με τις γκάφες και τις ανορθογραφίες του. Ας ήταν αυτός προσεκτικός σε ματς που δεν τα πιάνει το μάτι σου και ευχαρίστως το συζητάγαμε μετά αν η κλοπή του αιώνα θα έφτανε για την κατ' ανάθεση απονομή ενός ακόμη τίτλου.

Αλλά το ένα δεν ακυρώνει το άλλο. Ακόμα και με τις αυτοκτονίες του, ο Παναθηναϊκός άξιζε να διεκδικήσει μέχρι τέλους τον τίτλο. Αυτό το δικαίωμα του το στέρησαν πραξικοματικά και με το έτσι θέλω. Έξι ολόκληροι βαθμοί κλάπηκαν σε ένα μόνο παιχνίδι. Ας πήγαινε η διαφορά στο -4 εφτά αγωνιστικές πριν το τέλος και θα βλέπαμε μετά αν ο Ολυμπιακός θα είχε τη δύναμη να υπερασπιστεί αυτό το προβάδισμα, ειδικά όταν η μπάλα της γκρίνιας και της φαγωμάρας θα έσκαγε μπροστά στα δικά του πόδια.

Μία ανατροπή όλη κι όλη έχει κάνει εφέτος ο Ολυμπιακός, αυτή στο Χαριλάου. Όποιο άλλο ματς του στράβωσε, τον πήρε από κάτω. Και είναι μεγάλο το δείγμα για να το αγνοήσεις. Τριάντα πέντε αγώνες σε πρωτάθλημα, Κύπελλο, Ευρώπη και γύρισε μόνο έναν όταν τα ζάρια δεν του κάθισαν καλά. Τι μας κάνει, λοιπόν, να πιστεύουμε ότι δεν θα τον έπνιγαν τα απόνερα μιας ήττας από τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη;

Για να κρατήσουμε τη σοβαρότητά μας, κανείς δεν μπορεί να πει ότι από το -4 ο Παναθηναϊκός θα γινόταν φαβορί για τον τίτλο. Με τη φόρα όμως που θα του έδιναν οι τέσσερις κολλητές νίκες του σε ντέρμπι μέσα σε 20 μέρες, οι τρεις εκ των οποίων θα ήταν εκτός έδρας, μπορούσε να κάνει το 7Χ7 μέχρι το τέλος, άσχετα αν ξενέρωσε και γονάτισε εν συνεχεία. Κανείς δεν μας άφησε να δούμε τι θα γινόταν αν γραφόταν σωστά το σκορ εκείνου του αγώνα. Ας μας άφηναν να το δούμε και μετά θα είχαμε τη δύναμη να παραδεχτούμε την απώλεια του πρωταθλήματος από τα δικά μας λάθη αν ο Ολυμπιακός στεκόταν όρθιος και το έπαιρνε στο φινάλε. Τώρα δε έχει δικαίωμα κανείς μα κανείς να νομιμοποιεί ένα φόνο και το ξεκάθαρο ξέπλυμα ενός ολόκληρου πρωταθλήματος, επειδή κάθισαν καλά τα ζάρια και ήλθαν οι εξάρες.

Πηγή: leoforos.gr
 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ