25/03/11 - 21:13

«Πού νομίζεις ότι ήρθες;»

Ο Αλέξης Σπυρόπουλος με αφορμή την ανανέωση του συμβολαίου του Γιώργου Σαμαρά με τη Σέλτικ γράφει για τον 26χρονο διεθνή φορ.

«Πού νομίζεις ότι ήρθες;»
24.893views 0shares

Τελευταία φορά, από τις πολλές, που πήγα στη Γλασκώβη, ήταν Αύγουστος κι η Σέλτικ έπαιζε πλέι-οφ για Τσάμπιονς Λιγκ με την Αρσεναλ. Αύγουστος, είναι κλασική εποχή καμπάνιας των συνδρομητικών τηλεοράσεων που δείχνουν ποδόσφαιρο, ενόψει της σεζόν που αρχίζει. Το κανάλι που έχει τα δικαιώματα της SPL λοιπόν, της Πρέμιερ Λιγκ της Σκωτίας, είχε γεμίσει την πόλη με (γιγαντο)αφίσες του Γιώργου Σαμαρά. Μία σαφής ένδειξη, του star-status που ο Σαμαράς στην ποδοσφαιρική κοινωνία της Σκωτίας απολαμβάνει.

Το ματς στο Σέλτικ Παρκ πήγε 0-2, έως διαδικαστικά. Σ’ ένα απ’ τα πιο ατμοσφαιρικά γήπεδα της Ευρώπης, στο τέλος το μόνο που ακουγόταν ήταν το τραγούδι όσων, στα κόκκινα και στα λευκά, είχαν κάνει το ταξίδι απ’ τον νότο. Ο Σαμαράς βγήκε απ’ τη μεγάλη πόρτα, την κεντρική είσοδο, όχι από κάποια πλαϊνή. Περίμενε έξω, βράδι αργά και με το υγρό κρύο να διαπερνά τα ρούχα, κόσμος. Φώναζαν τ’ όνομά του, μόλις τον είδαν. Ζητούσαν αυτόγραφα. Είχε κάνει ένα εντελώς average παιγνίδι. Μια απόδοση που θα δικαιολογούσε, στα βαλκανικά μέτρα, γκρίνια. Τουλάχιστον γκρίνια.

Η διαδικασία, η επαφή με τους ανθρώπους, κράτησε αρκετά. Την υπέμεινε ως το σημείο που ικανοποίησε και το τελευταίο "αίτημα", την υπέμεινα αναγκαστικά κι εγώ που τον περίμενα να φύγουμε για φαγητό. Ολη εκείνη την ώρα, δεν άκουσα το παραμικρό, όχι σε γκρίνια, έστω παράπονο. Του έλεγαν μονάχα, και του έδειχναν, πόσο τον αγαπούν. Γέλασα, κάποια στιγμή. Εκανα να πω μια σαχλαμάρα, έτσι, για να πω κάτι, "γιατί δεν σε βρίζουν; Γιατί δεν σου λένε ότι είσαι εκατομμυριούχος, ενώ αυτοί τη βγάζουν στην πίεση του μεροκάματου; Δεν διέπρεψες, δα". Γέλασε, κι εκείνος. "Πού νομίζεις ότι ήρθες;"

Ο Σαμαράς, από... φύτρα, είναι άνθρωπος που ξέρει να εκτιμά αυτό που έχει. Ελεύθερος στις 30 Ιουνίου, πολύ εύκολα (αφού όλοι, παντού, ελεύθερους ψάχνουν ν’ αποκτήσουν) θα μπορούσε να χτίσει μια καινούργια ζωή, σε μέρος πολύ πιο ελκυστικό, με τα κοινά μέτρα, απ’ τη γκρίζα Γλασκώβη. Όχι πως και εκεί δεν υπάρχουν επιλογές, αλλ’ αν το κάνεις, όποια επιλογή και να πάρεις, ο τοπικός κύκλος του celebrity είναι όσο στενός χρειάζεται για να ‘χεις, ποδοσφαιριστής στη Σέλτικ, σίγουρο το οπισθόφυλλο, το επόμενο πρωί κιόλας, στα tabloid. Στο τέλος της ημέρας όμως, ελκυστικό μέρος για τον ποδοσφαιριστή είναι το μέρος που ο ποδοσφαιριστής νιώθει σημαντικός, τελεία. Ειδάλλως, τουριστικά, και εδώ στη Μάλτα μια χαρά είναι το μέρος. Αλλά, ποιος (καριερίστας) έρχεται;

Η διαπραγμάτευση ξεκίνησε πέρυσι τον Φεβρουάριο, δηλαδή πήρε παραπάνω από ένα χρόνο. Ο Σαμαράς, όλον αυτόν τον καιρό, ήταν συνειδητοποιημένος. Εφόσον καλυπτόταν η οικονομική απαίτησή του, δεν επρόκειτο ν’ αφήσει τη Γλασκώβη για κανένα... θέρετρο του ποδοσφαίρου. Την έμαθε, πια, ύστερα από τέσσερα χρόνια. Τη ζει. Τα σημεία της, το αεροδρόμιό της, το ελληνικό εστιατόριο, τα δρομολόγια. Αφομοιώθηκε. Εντάχθηκε. Την έμαθαν κι οι φίλοι του. Η οικογένειά του. Είναι η δική του πόλη. Τον εκτιμούν. Παίζει, κάθε χρόνο, για τίτλους. Παίζει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Γίνεται, με τη μακρά θητεία στο Πάρκχεντ, κομμάτι της ιστορίας του κλαμπ. Κεφάλαιο. Όχι άτακτες υποσημειώσεις στις ιστορίες διάφορων, μία εδώ μία εκεί μία παραδίπλα, κλαμπ.

Η Σέλτικ ρίσκαρε, όσο το(ν) τρέναρε, να τον χάσει το καλοκαίρι τζάμπα. Στο τέλος, τα ‘δωσαν. Τους κόστισε κάτι περισσότερο απ’ όσο θα ήθελαν να τους έχει κοστίσει. Η επένδυσή τους ωστόσο, η επένδυση του κλαμπ στο να τον κάνουν να νιώθει σημαντικός, εν τέλει δικαιώθηκε.

Πηγή: contra.gr
 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ