06/10/18 - 23:21

«Ρεσιτάλ ο Δώνης - Θαύμα από Χατζηγιοβάνη - Ασύλληπτο, ούτε το 2010 με τον Βύντρα...»

Φοβερές ατάκες στο sportdog.gr.

του Δημήτρη Σκούφου
«Ρεσιτάλ ο Δώνης - Θαύμα από Χατζηγιοβάνη - Ασύλληπτο, ούτε το 2010 με τον Βύντρα...»
16.756views 20shares
Παναιτωλικός – Απόλλων και Πανιώνιος – Λεβαδειακός παίζουν στο νέο Pamestoixima.gr με ακόμα μεγαλύτερες αποδόσεις.

Την δουλειά του Γιώργου Δώνη εξήρε μετά το τέλος της αναμέτρησης του Παναθηναϊκού με τον Αστέρα στην Τρίπολη (1-1) ο ρεπόρτερ του Παναθηναϊκού, Βασίλης Μοιρώτσος, μιλώντας στο sportdog.gr.

Παράλληλα, έκανε ειδική μνεία στο παιδί - θαύμα το Τριφυλλιού, τον Τάσο Χατζηγιοβάνη, αλλά και τον κόσμο, που έδωσε βροντερό "παρών" στην πρωτεύουσα της Αρκαδίας.

Αναλυτικά όσα είπε στο sportdog.gr o Bασίλης Μοιρώτσος:

Παναθηναϊκός αρνείται να χάσει, σε μια μέρα κακή, κυρίως όσον αφορά στην αμυντική του λειτουργία και ισορροπία και την συγκέντρωσή του, ειδικά στο ξεκίνημα των δύο ημιχρόνων. Δηλαδή τρώει φάση στο 1' και στο 46' και τρώει γκολ στο 47'. Θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες να λυγίσει. 

Παρόλα αυτά, μένει όρθιος, το δουλεύει πάρα πολύ το παιχνίδι ο Δώνης και νομίζω ότι σήμερα κάνει ένα ρεσιτάλ προπονητικής. Αλλάζει το σχήμα όταν γίνεται η αναγκαστική αλλαγή του Στάικου και μπαίνει ο Μπουζούκης, το γυρίζει από 3-5-2 σε 3-4-3. Όταν δέχεται το γκολ, το κάνει 4-2-3-1, μετά το γυρίζει σε 4-3-3 και στο φινάλε, στο τελευταίο δεκαπεντάλεπτο, το κάνει 4-4-2, τα έπαιξε όλα για όλα, έβαλε και τον Καμπετσή και τον Μακέντα.

Σε ένα ματς που ο προπονητής φαίνεται ότι δεν το παρατάει, παρόλο που βλέπει την ομάδα του να μην είναι σε καλή μέρα, να μην είναι σε καλή βραδιά. Δεν το φοβάται, τους βάζει όλους μπροστά, είναι τέτοιου είδους προπονητής ο Δώνης, δηλαδή όταν χάνει με ένα γκολ διαφορά στο τελευταίο δεκάλεπτο, βγάζει όλη του την ομάδα μπροστά και εν τέλει δικαιώνεται.

Και δικαιώνεται γιατί έχει ένα παιδί - θαύμα μέσα στην ομάδα του και αυτό το παιδί - θαύμα λέγεται Τάσος Χατζηγιοβάνης, ο οποίος με το ματς να "καίει" έχει την αντίληψη να χωθεί ανάμεσα στους κεντρικούς αμυντικούς του Αστέρα Τρίπολης, την στιγμή που γίνεται η πάσα στο 90' προς τον Μακέντα, καταλαβαίνει ότι μπορεί να περάσει η μπάλα από τους αμυντικούς και τον Ιταλό και πάει για να την βρει μπροστά του. Την βρίσκει, κερδίζει το πέναλτι και την κόκκινη και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ισοφαρίζει ο Μακέντα με το πέναλτι. 

Δηλαδή είναι ένα ματς, που ναι μεν ο Παναθηναϊκός στη γενικότερη εικόνα μπορεί να μην δικαιούται και κάτι, δεν έχει κάνει τελικές προσπάθειες. Θυμίζω με τον ΠΑΣ Γιάννινα έκανε γύρω στις 18 τελικές, σήμερα έχει πολύ λιγότερες, όμως με την δουλειά του προπονητή και με την δουλειά 2-3 ποδοσφαιριστών μέσα στον αγωνιστικό χώρο, καταφέρνει στο τελευταίο δεκάλεπτο να γίνει επιθετικός, απειλητικός. 

Είχε μια ευκαιρία και ένα δοκάρι με τον Καμπετσή  και εν τέλει ένα γκολ, που στέλνει κι όλο αυτό τον κόσμο πίσω, λίγο χαρούμενο. Ήταν ασύλληπτο αυτό που συνέβη σήμερα στην Τρίπολη. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε τόσο κόσμο ούτε το 2010, όταν έπαιξε εδώ και με το γκολ του Βύντρα ουσιαστικά "κλείδωνε" το πρωτάθλημα. Τότε όχι μόνο δεν είχε τόσο κόσμο, δεν είχε και τόσο ένταση ο κόσμος, όσο σήμερα. Σήμερα νόμιζες ότι ο Παναθηναϊκός έπαιζε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας".


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ