Quantcast
13/12/20 - 22:30

Βάλτε Βιεϊρίνια χαφ! - Θυμήθηκε την 4άρα ο Γκαρσία - Λυπάμαι για Μιχαηλίδη - Ύποπτη διαιτησία!

του Χρήστου Ξανθάκη
Βάλτε Βιεϊρίνια χαφ! - Θυμήθηκε την 4άρα ο Γκαρσία - Λυπάμαι για Μιχαηλίδη - Ύποπτη διαιτησία!
9.698views



Άρης - ΠΑΟΚ: Ο ΠΑΟΚ έχασε για δύο λόγους:
Πρώτον γιατι του ελειπε ο Ελ Καντουρί και δεύτερον διότι ο Πάμπλο Γκαρσία συμπεριφέρθηκε σαν Σαλονικιός και όχι σαν Ουρουγουανός!


Και πάμε να τα δούμε απ' την αρχή, να μην μπερδευόμαστε.

Χωρίς τον Ελ Καντουρί, ο ΠΑΟΚ κατέβηκε στο γήπεδο με κέντρο τους Τσιγγάρα, Αουγγούστο και Σβαμπ. Δύο αμυντικά χαφ δηλαδή, εκ των οποίων το ένα δεν είχε καμία πείρα από παιχνίδια υψηλής πίεσης.

Σαφής ο προσανατολισμός να φυλάξουμε τα νώτα μας, μιας και στον πάγκο υπήρχε ο Βιεϊρίνια που θα μπορούσε να προσφέρει δημιουργία, σουτ, τρίπλα και διορατικότητα. Θα μου πεις κέντρο ο Βιεϊρίνια; Θα σου απαντήσω ότι ο συγκεκριμένος παίκτης μόνο σέντερ μπακ δεν μπορεί να παίξει και πάλι το συζητάμε.

Με δύο λοιπόν αμυντικά χαφ, ο ΠΑΟΚ έγινε προβλέψιμος χωρίς φαντασία και γκάβλα. Νωθρός, ληθαργικός και ψόφιος.

Είναι και ο Γιαννούλης που δεν δείχνει να έχει συνέλθει εντελώς από τον τραυματισμό του και τον κορωνοϊό, είναι και ο Ουαγκέ που στη μία φάση θαυμάζεις και στην επόμενη τρομάζεις, έδεσε το γλυκό.

Ήταν επίσης και η αδιανόητη επιμονή του ΠΑΟΚ να πιέζει ψηλά με τη μισή του ομάδα, όταν είχε να κάνει με τεχνήτες και γρήγορους αντιπάλους. Σε μια φάση στο ενδέκατο λεπτό, μέτρησα έξι παίκτες του Δικέφαλου, αν έχεις Θεό, πάνω από τη σέντρα να κυνηγάνε φαντάσματα...

Έλεγα όμως για τον Γκαρσία που το έπαιξε το ντέρμπι σαν Σαλονικιός. Σαν να θυμόταν ρε φίλε την τεσσάρα που είχε εισπράξει πέρυσι ο Φερέιρα (και την καζούρα που ακολούθησε φυσικά!) και ήταν αποφασισμένος να τη γλυτώσει. Όχι να κερδίσει, όχι να σαρώσει, όχι να ισοπεδώσει, αλλά να μη ρεζιλευτεί. Άμα όμως μπαίνεις έτσι στο γήπεδο, στο τέλος θα σε βρει από κάτω το ρολόι.

Για να μην μιλήσω για τις αλλαγές (του Ουαγκέ ήταν αναγκαστική), που όλο συζήταγε ο Πάμπλο με τον Σνάουτσνερ, όλο τα μιλάγανε, όλο τα μολογούσανε, όλο τα μελετάγανε κι όλο καθυστερούσανε. Τελικά μπήκαν στο ογδοηκοστό λεπτό, αμάν, ζαμάν, ο Εσίτι και ο Τσόλακ.
Κέντρο μηδέν σαν να λέμε και από εκεί και πέρα δώσε γιόμες και το λουρί της μάνας. Γιόμες από μια ομάδα που υπερηφανεύεται ότι μπορεί να παίξει (και το κάνει!) πολύ όμορφο ποδόσφαιρο.

Με τον Μιχαηλίδη σε ρόλο Μπεκενμπάουερ να αμολάει σαραντάρες μπαλιές, μπας και προκύψει καμιά ζεϊμπεκιά, κάνα τουρλουμπούκι, καμιά γλύστρα. Τον έχω παινέψει τον παίκτη εκατό φορές, αλλά λυπούμαι πολύ, αυτή την ικανότητα ακόμη δεν την έχει...

Δυο παρατηρήσεις για το τέλος και φύγαμε:
Πρώτον, το παράκαναν οι παίκτες του Άρη αφενός με το κυνήγι της δεύτερης κίτρινης σε Αουγκούστο και Τσιγγάρα και αφετέρου με τον αβάσταχτο πόνο που βγάζανε σε κάθε φάουλ που εισέπρατταν. Ο Άρης είναι μεγάλη ομάδα, δεν τα έχει ανάγκη τέτοια θεατράλε.

Δεύτερον, η διαιτησία. Ελαφρώς αλλοπρόσαλλη μου φάνηκε εμένα σε πολλά σημεία. Για τα πέναλτι δεν μπορώ να μιλήσω, μιας και οι δύο φάσεις ήταν εξίσου ύποπτες. Αν και ο Πασχαλάκης στις εξόδους του, είναι πάντοτε Φέθρυ Ντακ...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Πουλάει τρέλα ο Καρυπίδης - Απίθανo deal μετά τον ΠΑΟΚ - Σκάει... μεταγραφάρα, απογειώνει τον Άρη!

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, newpost.gr

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ