02/12/21 - 13:28

Μη μείνει στην εικονική πραγματικότητα με Βόλο - Πού είδαν... όργια Βιγιαφάνιες και σούπερ Μακέντα;

του Κώστα Γκόντζου
Μη μείνει στην εικονική πραγματικότητα με Βόλο - Πού είδαν... όργια Βιγιαφάνιες και σούπερ Μακέντα;
7.705views

Η σκληρή αλήθεια και το χειρότερο παιχνίδι του Αλεξανδρόπουλου. Ο Κώστας Γκόντζος αναλαμβάνει τον ρόλο του... κακού για να ξυπνήσει τον Παναθηναϊκό και να μη μείνει η ομάδα στο "φτωχό" 2-1 του Κυπέλλου και στα όσα εντυπωσιακά γράφονται για την εμφάνιση της Τετάρτης.

Αν ο Παναθηναϊκός μείνει καθαρά στο αποτέλεσμα του αγώνα με τον Βόλο, τότε έχει σαφέστατα το προβάδισμα για την πρόκριση και λογικά θα την πάρει και τυπικά στη ρεβάνς στο Βόλο.

Αν όμως μείνει και πολύ περισσότερο πιστέψει αυτά που λέγονται και γράφονται μετά την νίκη του και πάει στο ίδιο τέμπο και για να πιάσει ίδια απόδοση στην ρεβάνς, τότε πολύ πιθανό να βρεθεί μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις.

 

Δυστυχώς σ' αυτόν τον Παναθηναϊκό, κάποιος πρέπει να βρίσκεται πάντα να κάνει τον... κακό της ιστορίας και να προειδοποιεί για κάποια πράγματα, αλλιώτικα αν όλος ο οργανισμός αφεθεί στην εικονική πραγματικότητα που του δημιουργούν μετά από οποιαδήποτε ΄νίκη όπως κι αν έρχεται αυτή, τότε οι στραβές είναι πάλι προ των πυλών.

Επί της ουσίας λοιπόν και σε ότι έχει να κάνει με την σούμα του αγώνα με τον Βόλο στην Λεωφόρο, ο Παναθηναϊκός αντί να καθαρίσει ξεκάθαρα την πρόκριση απέναντι σε μια ομάδα υπερβολικά φλύαρη και soft στο παιχνίδι της, έβαλε από μόνος του δύσκολα στον εαυτό του, αφήνοντας ανοιχτή την πρόκριση για το δεύτερο παιχνίδι.

Αυτή είναι η πραγματικότητα και από κει και πέρα φυσικά, ο καθένας έχει το δικαίωμα να τα βλέπει όπως γουστάρει ή όπως τον βολεύει τα πράγματα, αλλά μετά ας μην έρχεται όπως πάντα... έξαλλος και... οργισμένος αν στραβώσει η δουλειά και στήνει στον τοίχο αυτούς που τώρα αποθεώνει χωρίς λόγο και η ουσία.

Καθώς ο Παναθηναϊκός, "κατάφερε" να αφήσει ανοιχτή την πρόκριση, ακριβώς επειδή δεν ήταν καλός στο συγκεκριμένο παιχνίδι και όχι όπως λέγεται και γράφεται... ήταν υπέροχος, έπαιξε μπαλάρα και... σκότωσε το θηρίο.

Και εδώ δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις και μεγάλη φιλοσοφία.

Γιατί η πραγματικότητα είναι το χορτάρι και η εικόνα του αγώνα.

 

Διαβάζουμε και ακούμε λοιπόν ότι στο συγκεκριμένο παιχνίδι ο Παναθηναϊκός είχε ένα σούπερ Μακέντα.

Ένα εξαιρετικό Αϊτορ που βοήθησε σε επίθεση και άμυνα.

Ένα Παλλάσιος που έκανε το καλύτερο παιχνίδι του μέχρι τώρα.

Ένα Αλεξανδρόπουλο που έβγαλε μάτια.

Ένα Βιγιαφάνιες που οργίασε και ήταν εκπληκτικός.

Κι ένα Μαουρίτσιο που έδειξε και πάλι την κλάση του και πόσο πολύτιμος είναι και που πρέπει άμεσα να ανανεωθεί το συμβόλαιό του.

Αν λοιπόν συνέβησαν όλα αυτά και το μόνο που είχαν σαν αποτέλεσμα ήταν να κερδίσει ο Παναθηναϊκός στο γκολ τον Βόλο και να κινδυνεύει στο τέλος και με ισοφάριση και ουσιαστικά στο δημιουργικό κομμάτι του να έχει βγάλει ελάχιστες, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού ευκαιρίες για γκολ, τότε πραγματικά κάτι τρέχει.

 

Με λίγα λόγια ή είδαμε άλλο ματς όλοι όσοι δεν καταλάβαμε αυτά τα φοβερά και τρομερά πράγματα που διαβάζουμε και ακούμε ή αλλιώς το επίπεδο και η "κλάση" όλων αυτών, είναι τελικά πολύ κάτω του μετρίου, αφού σε μια μέρα που ΟΛΟΙ τους ήταν υπέροχοι το αποτέλεσμα και το σκορ του αγώνα ήταν αυτό που ήταν.

Κι εδώ που τα λέμε, επειδή το ποδόσφαιρο έχει και λογική και είναι αμείλικτο σαν πραγματικότητα, η ουσία είναι πως ο Παναθηναϊκός στο συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν κατώτερος των περιστάσεων και των απαιτήσεών του, που κατά κύριο λόγο και με βάση τα ονοματα των δύο αντιπάλων, ήθελαν τους πράσινους να πάρουν ένα ξεκάθαρο σκορ πρόκρισης απέναντι στον συγκεκριμένο αντίπαλο.

Και δεν το πήραν αυτό το σκορ για τους εξής απλούς λόγους.

 

Τα χαφ του ήταν ή σε σχετικά μέτρια έως κακή μέρα, με πρώτο τον Αλεξανδρόπουλο που αν δεν υπήρχε το εκπληκτικό καθαρά προσωπικό γκολ που πετυχε, θα μιλούσαμε για ένα από τα χειρότερα παιχνίδια του φέτος.

Την ίδια στιγμή ο Βιγιαφάνιες ήταν απελπιστικά φλύαρος και συναγωνίζοταν τα χαφ του Βόλου σε ενέργειες άνευ ουσιαστικού αντικρύσματος και αποτελέσματος δημιουργικά, ενώ ο Μαουρίτσιο ήταν στο γνωστό του ρόλο, χωρίς λάθη αλλά με λίγη ουσιαστικά συμμετοχή στο παιχνίδι.

Την ίδια στιγμή ο Μακέντα που όντως έχει και την κλάση αλλά και την φόρμα στην δεδομένη χρονική στιγμή, δεν τροφοδοτήθηκε επαρκώς από τα εξτρέμ του και που κι αυτά χωρίς να έχουν υστερήσει εμφανώς ουσιαστικά πέρασαν και δεν ακούμπησαν στο παιχνίδι αφού ούτε προσωπικές ενέργειες έβγαλαν, ούτε καταστάσεις και φάσεις δημιούργησαν στον φορ τους.

 

Όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα, να κερδίσει μεν ο Παναθηναϊκός χάρις στην ικανότητα του Μακέντα να σκοράρει από μια "κλειστή" φάση και την σπιρτάδα του Αλεξανδρόπουλου να πετύχει ένα πανέμορφο γκολ, αλλά συνολικά σαν ομάδα να αφήσει αυτόν τον εντελώς φλύαρο και χωρίς ουσιαστική δύναμη και ανταγωνιστικότητα στο παιχνίδι του Βόλο, να φύγει από την Λεωφόρο έχοντας ακόμα στο μυαλό του ότι μπορεί να κυνηγήσει την πρόκριση στην έδρα του.

Αυτή ήταν η πραγματική εικόνα του αγώνα με τον Βόλο για το κύπελλο και από κει και πέρα ο Παναθηναϊκός έχει δύο επιλογές.

 

Ή να κάτσει στην εικονική πραγματικότητα που του δημιουργούν οι "γύρω του, κοντά και μέσα του" και να πάει στην ρεβάνς στον Βόλο ανυποψίαστος και στην τρελή χαρά ή να κάτσει να δει με καθαρό μάτι και αντικειμενικά το τι ακριβώς έκανε και τι έγινε στο συγκεκριμένο παιχνίδι, να επισημάνει τις αδυναμίες του και τα πιθανά λάθη στον σχεδιασμό, στην τακτική και στην επιλογή των προσώπων και να πάει στον Βόλο να πάρει την πρόκριση με ένα εντελώς διαφορετικό, πιο ανταγωνιστικό και κυρίως πιο ΑΠΑΙΤΗΤΟ αγωνιστικό πρόσωπο.

Η επιλογή δική του είναι.

 

Ακολουθήστε το sportdog.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις

Δείτε όλες τις αθλητικές Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο sportdog.gr

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ