-->
15/06/12 - 00:38

Δεν βγάζεις άκρη…

Τον Έλληνα δεν μπορείς να τον πιάσεις πουθενά. Με την ίδια ευκολία που αρπάζει την σημαία, την τυλίγει πάνω του, την φιλάει και πανηγυρίζει κλαίγοντας από χαρά (2004 Πορτογαλία), μπορεί μετά από λίγο να την… πατσαβουριάζει με τα χέρια του και να την πετάει κάτω απογοητευμένος (Euro 2008). Δεν βγάζεις άκρη, λοιπόν.

Δεν βγάζεις άκρη…
27.377views 0shares

Γράφει ο Βασίλης Γαλούπης...

Και ειδικά με την εθνική η σχέση του μέσου Έλληνα ποδοσφαιρόφιλου πάντα ήταν περίεργη. Κι έχω την αίσθηση ότι μετά το 2004 έχει γίνει ακόμα πιο πολύπλοκη. Εξακολουθώ, μάλιστα, να πιστεύω ότι μέχρι και σήμερα δεν έχουμε αξιολογήσει και ζυγίσει σωστά τι έγινε εκείνο το καλοκαίρι στην Πορτογαλία.

Την Παρασκευή το βράδυ, λοιπόν, όλοι αρχίζουν και μιλάνε για μια μεγάλη ανατροπή από τις ψυχάρες παίκτες και τις φοβερές αλλαγές του Σάντος στο β’ μέρος με τους Πολωνούς, την Τρίτη το βράδυ όλοι σιχτιρίζουν κατά πάντων για τα χάλια της εθνικής με τους Τσέχους. Κι ένας θεός ξέρει τι θα γίνει το Σάββατο με τους Ρώσους.

Είμαστε του αποτελέσματος!

Η νίκη σκεπάζει τα πάντα, η ήττα φέρνει όλα τα κουσούρια στην επιφάνεια.

Μόλις κερδίζουμε, νιώθουμε αλάνθαστοι. Μόλις χάνουμε, νιώθουμε ότι τα κάνουμε όλα στραβά.

Εξακολουθούμε, δηλαδή, να έχουμε μια αρκετά ανώριμη επαφή και με το αντικείμενο ποδόσφαιρο και με το αντικείμενο αθλητισμός, αλλά θα τολμούσα να πω και με το αντικείμενο πραγματικότητα.

Αυτά που γίνονται, για παράδειγμα, στο ποδόσφαιρο, τα βλέπουμε και στην πολιτική. Στην μπάλα ένας προπονητής έρχεται στην(όποια) ομαδάρα μας σχεδόν πάντα σαν μεσσίας και φεύγει σχεδόν πάντα σαν βελζεβούλης. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Μήπως, όμως, τα ίδια δεν γίνονται και στην πολιτική; Ένα, δηλαδή, είναι σίγουρο πάντα μετά τις εκλογές. Ότι ο νέος πρωθυπουργός αποθεώνεται. Ο κόσμος τον σηκώνει στα χέρια και ζητωκραυγάζει.

Το άλλο σίγουρο ποιό είναι; Ότι όταν αποχωρήσει αργά ή γρήγορα από την πρωθυπουργία αυτός ο άνθρωπος, όλοι θα τον μουτζώνουν και θα τον σιχτιρίζουν. Κανείς δεν θα θυμάται ότι τον χειροκροτούσε κάποτε.

Καλώς ή κακώς, κάπως έτσι έχουν τα πράγματα. Είπαμε, όμως. Δεν βγάζεις άκρη…

Πηγή: theinsiders.gr