27/04/11 - 14:28

Να μου τρυπήσετε τη μύτη

Ο Γιάννης Σερέτης γράφει γιατί ο Γιάσμινκο Βέλιτς είναι ο καταλληλότερος αυτή τη στιγμή για να αναλάβει τεχνικός διευθυντής στον Παναθηναϊκό.

Να μου τρυπήσετε τη μύτη
33.517views 0shares

Aναλυτικά το άρθρο του:

* Nα κάνεις τον τεχνικό διευθυντή στον Παναθηναϊκό όταν έχεις μπάτζετ 20 και 25 εκατ. ευρώ δεν είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Συμφωνούμε όλοι νομίζω. Ισως είναι από το πιο δύσκολο να τον κάνεις με αυτά τα ποσά στην Ρεάλ, την Μπαρτσελόνα και την Μάντσεστερ, αλλά όχι σε μια ελληνική ομάδα. Ούτε τώρα, ούτε στο παρελθόν.

* Γι΄ αυτό θεωρώ ότι ο Κώστας Αντωνίου ήταν ο πιο τυχερός τεχνικός διευθυντής στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Εξίσου σημαντικό είναι ότι ο Χενκ τεν Κάτε και ο Νίκος Νιόπλιας ήταν οι πιο τυχεροί προπονητές στην πρόσφατη ιστορία του Παναθηναϊκού. Διότι αμφότεροι έζησαν στην εποχή της χαράς, του ενθουσιασμού, της ενότητας στην κερκίδα, των δεκάδων χιλιάδων εισιτηρίων διαρκείας και για ένα χρόνο στην εποχή του «50 – 50».

* Στην εποχή που ο Παναθηναϊκός έκανε πολλά λάθη στον σχεδιασμό του και στα μεταγραφικά του, είχε αναρίθμητες κόντρες στα μετοχικά του, αλλά και δύο τεράστια όπλα. Τη γεμάτη και ενθουσιώδη κερκίδα που ήξερε και ήθελε να συγχωρεί τα πάντα (από αποκλεισμό στο Κύπελλο για πρώτη φορά από ομάδα Β΄ Εθνικής, μέχρι αποτυχίες σε ντέρμπι και τριαρο-τεσσαρο-πεντάρες στην Ευρώπη, μετά την καταπληκτική πορεία του 2008-2009) και το status στο ελληνικό ποδόσφαιρο, το οποίο με την ταυτόχρονη εξαφάνιση Κόκκαλη και Γκαγκάτση, είχε αλλάξει και (τουλάχιστον) δεν αδικούσε τον Παναθηναϊκό, ο οποίος, παρά τα όσα λένε αρκετοί, πήρε το νταμπλ με δύο καθαρές ήττες από τον Ολυμπιακό και μόνο ένα πεντακάθαρο πέτσινο σφύριγμα, στο πέναλτι του Σαριέγκι στο 92΄του εντός έδρας αγώνα με τον Αρη.

* Αυτά πια δεν υπάρχουν. Ούτε άφθονο χρήμα, ούτε 50 – 50. Εκτός κι αν κάποιοι έχουν ξεχάσει τόσο γρήγορα τόσα πολλά, με αποκορύφωμα το «καζναφέρειο» πέναλτι του Ολυμπιακού στην Τρίπολη, το «κάλυπτα κι εγώ τον Κατσουράνη» και την συνολική «σφαγή και λεηλασία» στο Φάληρο, το εκπρόθεσμο γκολ του Μίτσελ με την ΑΕΚ στο Κύπελλο, τις τέσσερις αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών, την επίδειξη ισχύος του Μάνταλου και του Μπέου στον Βόλο και πολλά άλλα «μικρότερα», τα οποία θα χαθούν αργά ή γρήγορα με την πάροδο του χρόνου…

* Επίσης, σε γενικές γραμμές, ο Παναθηναϊκός αυτή την τριετία είχε καλύτερη αντιμετώπιση από τα ΜΜΕ συγκριτικά με την πρόσφατη εποχή «μονομετοχικότητας» (από το 2003 μέχρι το 2008, διότι στη διετία 2001-2003 είχε τέτοια ομαδάρα που μόνο οι αποτυχίες στο πρωτάθλημα έδιναν αφορμές για σκληρή κριτική). Θέλετε επειδή έκανε τις περισσότερες μεταγραφές; Θέλετε επειδή αφουγκράζονταν όλοι τη δίψα του πράσινου οπαδού; Θέλετε επειδή η επικοινωνιακή πολιτική της ΠΑΕ ήταν για την ομάδα με ελάχιστες εξαιρέσεις πολύ καλύτερη συγκριτικά με την εποχή Τζίγκερ; Ολα μπορεί να έπαιξαν τον δικό τους ρόλο, ώστε η κριτική να ελαφρύνει και οι κόντρες να αφορούν μόνο μικρή μερίδα εφημερίδων και σχεδόν αποκλειστικά για θέματα που αφορούσαν τις διαφορές μεταξύ των μετόχων και όχι αυτή καθ΄ αυτή την ομάδα.

* Όλοι αυτοί οι παράγοντες συνθέτουν το περιβάλλον μια ομάδας και συγκεκριμένα το περιβάλλον στο οποίο θα κληθούν να επιβιώσουν ο προπονητής και ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού την επόμενη περίοδο. Δύσκολες συνθήκες. Για πολεμιστές αφοσιωμένους, όχι απλώς για επαγγελματίες που θα προσληφθούν και θα προσπαθήσουν να κάνουν σωστά και τυπικά τη δουλειά τους.

• Ο Φερέιρα με έχει πείσει για το πείσμα του, γιατί ανέλαβε σε πιεστικό περιβάλλον, το οποίο έγινε βαρύτερο για τον ίδιο μετά τις αποτυχίες με Ολυμπιακό Βόλου και Αστέρα Τρίπολης, τα κυνηγητά και τις μούντζες, τις αποχωρήσεις Αντωνίου – Φρέιτας και τα διαδοχικά ντέρμπι σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Με έπεισε ότι ξέρει να μάχεται. Ακόμη κι αν ορισμένοι παίκτες εξακολουθούν να κάνουν του κεφαλιού τους και να αργούν ακόμη και στην προπόνηση της Μ. Πέμπτης, όταν έκανε δεκτό το αίτημά τους να αρχίσει νωρίτερα για να φύγουν πιο γρήγορα για πασχαλινές διακοπές.

• Οσο για τον τεχνικό διευθυντή; Sorry, αλλά όποιος έχει αρνητική άποψη για τον Γιάσμινκο Βέλιτς που δεν είναι ο καλύτερος του κόσμου αλλά σίγουρα ο καταλληλότερος αυτή τη στιγμή, ας καταθέσει τη δική του άποψη για κάποιον άλλον, βασισμένη σε λογικά επιχειρήματα. Κι αν βρει περισσότερα από τα επιχειρήματα υπέρ του Βόσνιου, να μου τρυπήσετε τη μύτη που λέγαμε όταν είμασταν πιτσιρικάδες…

Πηγή: leoforos.gr

  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK