Γράφει ο Τάκης Καραγιαννίδης...

Να μην κάνεις ένα μεγάλο βήμα, ένα άλμα να σε παραδώσει στο κενό, αλλά να κάνεις ένα φοβικό. Μικρό και ασθενές, αλλά ικανό να σε κάνει να γκρεμοτσακιστείς. Αυτό έπαθε και η ΑΕΚ. Τα χειρότερα δεν έχουν έρθει, ο γκρεμός είναι μπροστά, αλλά δεν πηγαίνει εκεί με άλμα. Το κάνει με τούμπες. Τα επεισόδια ήταν το ασθενές βήμα πριν από την αιώρηση. Και το ζήτημα είναι πώς θα προσγειωθεί.

Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται σε όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ. Αυτές ήταν οι συνέπειες, οι αιτίες ήταν η διοικητική ανυπαρξία τα τελευταία χρόνια, τα οικονομικά προβλήματα, η έλλειψη οράματος. Ήταν το ποδοσφαιρικό τμήμα και το ρόστερ. Τα παιδιά αυτά έχουν ανάγκη από φρεσκάδα. Να συνδεθούν με την ανανέωση, να ταυτιστεί το πρόσωπό τους με το νέο κύμα. Έχει γίνει το αντίθετο. Φθάρθηκαν και αποτελούν χαλαρά γρανάζια στη μηχανή του συλλόγου. Κάπου εδώ τελειώνει το ζήτημα με την ΑΕΚ. Αφορά συνεχώς λιγότερο κόσμο και με μαθηματική ακρίβεια οδεύει σε μαρασμό. Υπάρχει κάτι πιο σημαντικό και αυτό είναι το γενικό πλάνο, για ακόμη μια φορά.

Δεν μπορούμε, πλέον, να ανεχόμαστε την ιδέα του να μένουμε σε αυτήν εδώ τη θέση. Δεν είναι, πλέον, ανεκτό. Έχει ανεχθεί το ποδόσφαιρο πολλά πράγματα, ακόμη χειρότερα από τα χθεσινά. Αλλά πάντα ήξερες τον λόγο ή έστω τον υποπτευόσουν. Ήταν μια οικογένεια που έπρεπε να αναρριχηθεί στην κοινωνία και στον επιχειρηματικό κόσμο και ανέβαινε στο τρένο που κουβαλούσε τον σύλλογο και βαγόνια με κάθε τρόπο επίτευξης των όσων χρειάζονταν. Τώρα, τι υπάρχει; Τίποτα, ανακύκλωση των ίδιων πραγμάτων και προσπάθεια να διατηρηθεί το ίδιο status quo. Συνέχεια, υφιστάμενη κατάσταση, διαφύλαξη συμφερόντων. Απλά, τώρα, αφορά ακόμη πιο λίγους.

Η τιμωρία πρέπει πάντα να είναι ανάλογη του εγκλήματος. Θα πρέπει να είναι αντίστοιχη και εμφανής. Δεν είναι μόνο μια κίνηση δίκαιης ανταπόδοσης, αλλά και ένα σινιάλο. Πως κανείς δεν αφαιρείται από τις συνέπειες των πράξεών του. Πρέπει να το δουν και να το καταλάβουν όλοι οι άλλοι που μπορεί να φλέρταραν με τη σκέψη να διαπράξουν κάτι παρόμοιο. Η πυγμή πρέπει να είναι στιβαρή και σταθερή. Υπάρχει μια επίσημη εκδοχή της τιμωρίας, ιεροτελεστικής φύσης. Έχει σχήμα και μορφή, είναι ανάλογη και ανταποδοτική. Έχει να κάνει με τις συνέπειες, με την απόδοση ευθυνών, με τον παραδειγματισμό. Για έναν και μόνο λόγο. Γιατί όλες οι γενιές που μεγαλώνουν τώρα θα συνεχίσουν να έχουν αυτά τα οράματα, αυτές τις παραστάσεις. Και δεν θα τους προκαλεί καμία αίσθηση, ό,τι και να γίνει μετά. Πάνω-κάτω, ό,τι συμβαίνει και με την ελληνική κοινωνία, δηλαδή.

Υ.Γ.: Η ΑΕΚ θυμίζει παίκτη πόκερ. Εδώ και καιρό αιμορραγεί, χάνει μάρκες, σαπίζει. Αυτοί που είναι στο πλευρό της αποφάσισαν να ρεφάρουν. Παίζοντας τα ρέστα τους με μπλόφα, χωρίς να έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια να πάρουν κανονικά την παρτίδα. Αλλά έτσι ήταν πάντα η ΑΕΚ. Άλλη Εντελώς Κατάσταση.

Πηγή: protagon.gr