Τέτοιοι τρόποι συνήθως είναι τα έσοδα, τα τραπεζικά δάνεια, τα οποία όμως έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό και οι διάφορες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Ειδικά όμως στον χώρο του ποδοσφαίρου, αν δεν εμφανιστεί, όπως σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, κάποιος μεγαλοεπενδυτής τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.
Και αυτό γιατί μια πρόχειρη εικόνα που έχουμε για την κατάσταση των ΠΑΕ της Superleague είναι πως υπάρχουν συσσωρευμένα χρέη της τάξεως των 270 εκατ. ευρώ. Οι λόγοι; Πολλοί και διάφοροι. Κακή διαχείριση των προηγούμενων ετών, πτώση του μ.ο των εισιτηρίων, πτώση των εσόδων από χορηγίες και διαφημίσεις, μείωση ακόμα και των εσόδων από τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι προνομιούχοι που, αν πληρούν τις προδιαγραφές, μπορούν να εξασφαλίσουν κάποια έσοδα από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όπως το Europa League, που τα έσοδα όμως είναι λίγα για μια απλή πορεία στους ομίλους.
Το μόνο που θα μπορούσε να αποφέρει σημαντικά κέρδη σε μια ομάδα είναι φυσικά το Champions League. Μια διοργάνωση που η απλή και μόνο συμμετοχή στους ομίλους αποφέρει σε κάθε ομάδα στην χειρότερη περίπτωση 20,5 εκατ. ευρώ. Και σε αυτά φυσικά δεν υπολογίζουμε τα έσοδα από τα εισιτήρια και από το αποτέλεσμα του αγώνα, το οποίο σε περίπτωση νίκης ή ισοπαλίας, προσφέρει έξτρα χρήμα στις ομάδες. Βάζοντας κάτω τα δεδομένα, εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι τα έσοδα από αυτή την διοργάνωση αγγίζουν σχεδόν το μισό συμβόλαιο των τηλεοπτικών δικαιωμάτων όλων των ομάδων της ελληνικής Superleague! Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργείται ισχυρό κίνητρο και μεγάλο πλεονέκτημα για την πρωταθλήτρια ομάδα. Ειδικά όταν την τελευταία εικοσαετία, τα 15 πρωταθλήματα έχουν κερδηθεί από την ίδια ομάδα, αυτό δημιουργεί τεράστιο πλεονέκτημα και χαοτική διαφορά ανάμεσα σε αυτή και τις υπόλοιπες, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο ανταγωνισμός στο πρωτάθλημα, συνεπώς και η απόδοση των ομάδων στα ευρωπαϊκά παιχνίδια και η χώρα να συγκεντρώνει λιγότερους βαθμούς και να περιορίζεται η αντιπροσώπευσή της.
Αυτή η εξέλιξη μπορεί να φτάσει να πλήξει ακόμα και τον ίδιο τον πρωταθλητή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η φετινή χρονιά, όπου μόνο 2 ομάδες μας συνεχίζουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ενώ η χώρα μας κρατά οριακά την 12η θέση που εξασφαλίζει την συμμετοχή μιας ομάδας απευθείας στους ομίλους. Ποια όμως θα μπορούσε να είναι η λύση; Μια πρόταση για μοίρασμα των χρημάτων του Champions League ανάμεσα στις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος με κάποια αναλογία, ακόμα και στα χρήματα του τηλεοπτικού συμβολαίου της Superleague.
Βιωσιμότητα και έλλειψη ανταγωνισμού
Η διαφορετική αυτή προσέγγιση όσον αφορά το μοίρασμα των εσόδων από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, θα μπορούσε να γίνει τόσο σε επίπεδο Superleague όσο και σε επίπεδο Football League. Είναι μια νέα τάση που ως θέμα συζήτησης υπάρχει σε όλα τα πρωταθλήματα της Ευρώπης, με αρχική εφαρμογή σε Γαλλία και Αγγλία. Σε αυτό σημαντικό ρόλο παίζει για ακόμα μια φορά και το γνωστό πλέον σε όλους Financial Fair Play, αφού η συγκέντρωση όλων των χρημάτων στους λίγους, θα καταστήσει δύσκολη έως αδύνατη την εφαρμογή του.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Αγγλία, στην οποία ένα μέρος των εσόδων από τα τηλεοπτικά δικαιώματα μοιράζεται σε όλες τις κατηγορίες του αγγλικού ποδοσφαίρου, μέχρι και στο ερασιτεχνικό. Παράλληλα, δίνονται ποσά και σε άλλες δραστηριότητες, όπως για την ενίσχυση των ακαδημιών, την καταπολέμηση της βίας, την ένωση επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, κ.α. Συνολικά, το 8,75% του χρυσού τηλεοπτικού συμβολαίου στην Αγγλία, ήτοι 262,5 εκατ. λίρες θα δοθούν μέχρι το 2016 για αυτές τις δραστηριότητες, σε μια προσπάθεια του αγγλικού ποδοσφαίρου να ενισχύσει τις μικρότερες κατηγορίες και να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα των ομάδων. Παράλληλα, από το υπόλοιπο 91,25%, το 50% αυτού μοιράζεται ισόποσα σε όλες τις ομάδες της κατηγορίας, προσπαθώντας να εξισορροπηθεί ο ανταγωνισμός. Το 25% μοιράζεται ανάλογα με την κατάταξη της προηγούμενης περιόδου, ενώ το υπόλοιπο 25% δίνετε σε κάθε ομάδα σαν χρέωση των εγκαταστάσεων κάθε φορά που προβάλλεται ένας αγώνας στην τηλεόραση.
Σωστό μοντέλο, αλλά με μειονεκτήματα
Μπορεί το παραπάνω ποσό να φαντάζει τεράστιο, ιδίως για τα ελληνικά δεδομένα, όμως εμφανίζει και τρανταχτές αδυναμίες. Για παράδειγμα, οι 3 ομάδες που θα υποβιβαστούν από την Premier League θα μοιραστούν 48 εκατ. λίρες, την ώρα που οι υπόλοιποι άμεσοι ανταγωνιστές στην κατηγορία θα πάρουν μόλις 2,3 εκατ. λίρες έκαστος, δημιουργώντας έτσι σημαντικό πλεονέκτημα για τους 3 πρώτους. Επίσης, στις παρακάτω κατηγορίες τα ποσά μειώνονται σημαντικά, φτάνοντας σε κάποιες περιπτώσεις να είναι και αμελητέα.
Σίγουρα τα οικονομικά δεδομένα σε σχέση με τον ελληνικό χώρο είναι σε άλλο επίπεδο. Όμως, η ύπαρξη έστω ενός μοντέλου που προσεγγίζει και τους πιο αδύναμους, δίνοντάς τους την ευκαιρία να δημιουργήσουν ένα ανταγωνιστικό σύνολο, αυξάνει τον ανταγωνισμό μεν, αλλά παράλληλα δείχνει και την έντονη εξάρτησή τους από τα τηλεοπτικά έσοδα.
Πηγή: overlap.gr