Δίνει την εντύπωση ότι παραμένει αδέκαστος κριτής και αυστηρός, σε θέματα συμπεριφοράς. Όποιος τόλμησε να δημιουργήσει επεισόδιο, τον έφαγε η… μαρμάγκα. Ο Χουμπ Στέφενς εκπαραθύρωσε τον Λόπεθ, που μια μέρα πήρε ανάποδες και τον έβριζε ένα πεντάλεπτο στην προπόνηση, λίγο έλειψε να κάνει το ίδιο για μια παρεξήγηση με τον Σπυρόπουλο και τέλος, με τον Χακόμπο μουλάρωσε. Επιμένει ότι ο Ισπανός δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη για ανάρμοστη συμπεριφορά σε ένα από τα μέλη του τεχνικού τιμ.

Φτάσαμε στο τέλος Ιανουαρίου και παρά τις παραινέσεις της διοίκησης, ώστε να υποχωρήσει και να λήξει το θέμα, ο Χακόμπο αποχωρεί κι ο ΠΑΟΚ χρεώνεται ένα ακόμη τερματοφύλακα, τον Γκσμπούρνινγκ, για να καλύψει το κενό του… «κατρακυλούντος» Ισπανού. Ο οποίος, σημειωτέον, ήταν σπουδαίος σε πολλές από τις εμφανίσεις του.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι τον… έφαγε το ξερό του κεφάλι. Η αλήθεια είναι ότι έχει δώσει κατά καιρούς δείγματα ασταθούς χαρακτήρα, απειλώντας ουσιαστικά τη δική του ομάδα με τη συμπεριφορά του στο γήπεδο.

Ο Στέφενς δεν του χαρίστηκε. Μάλλον δεν τον είχε πάρει με καλό μάτι από την αρχή. Ενώ με τον Κάτσε, ήταν διαφορετικά.

Ο Στέφενς δεν ήταν ο άνθρωπος που θα αποφάσιζε για τον Κάτσε, με δεδομένο ότι το παράπτωμα του Αλβανού ήταν εθνική υπόθεση. Ωστόσο, η διοίκηση του ΠΑΟΚ διατηρεί ακόμη και σήμερα αποστάσεις και αποδεικνύεται ότι απουσιάζει σε κρίσιμες αποφάσεις για τα περιουσιακά της στοιχεία! Αφήνει κάποιον κύριο που μάλλον δεν αναγνωρίζει τα εθνικά μας σύνορα (ούτε καν τη φέτα μας ως ελληνικό προϊόν), αλλά ευνοεί τις επιλογές ενός νεαρού που προσβάλλει την ελληνικότητα του συλλόγου.

Θεωρώ υπερβολικό να δίνουμε τέτοιες προεκτάσεις, αλλά δυστυχώς κάπου εκεί οδήγησε η υπόθεση Κάτσε.

Τελικά, επανέκαμψε και κανείς δεν γνωρίζει γιατί έλειψε τέσσερις μήνες.

Ήταν τιμωρία για να καταλάβει ότι έκανε λάθος; Μα δεν πίστεψαν τη συγγνώμη του εξαρχής και αποφάσισαν να τον θέσουν στο περιθώριο; Ή μήπως αποφάσισαν ότι θα τον μοσχοπουλήσουν (μεγάλο παραμύθι);

Ο Κάτσε είναι απαραίτητος και κατάλληλος στον ΠΑΟΚ. Ο Στέφενς δεν είναι ο κατάλληλος ώστε να χειριστεί ένα λεπτό ζήτημα και η διοίκηση σκέφτηκε ότι ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός.

Α, ξέχασα: κι ο Ιβάν αναρωτιέται, «τι τους έχω και τους πληρώνω όλους αυτούς, ας πάρουν μια απόφαση».

Υ. Γ. Κι ο Τσιστιακόφ αναπτύσσει δημόσιες σχέσεις με δημοσιογράφους για να μην τον… συμπεριλαμβάνουν στα σχόλιά τους. Θέλει την ησυχία του. Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει… Ξέρετε.

Πηγή: Sportday