11/03/19 - 19:00

«Νηστεία» διαρκείας στον Παναθηναϊκό – Δεν κολλάει, μπήκε μέσα και έδειξε θράσος

Θα τραβήξει περισσότερο το πράγμα.

του Κώστα Γκόντζου
«Νηστεία» διαρκείας στον Παναθηναϊκό – Δεν κολλάει, μπήκε μέσα και έδειξε θράσος
6.459views 0shares

Θα είναι λίγο μεγαλούτσικη η Σαρακοστή για τον Παναθηναϊκό και αυτό πρέπει κάποια στιγμή να το καταλάβουν όλοι.

Και για να λέμε κιόλας την αλήθεια, η Σαρακοστ'η για τον Παναθηναϊκό δεν άρχισε ούτε σήμερα, ούτε χθες, ούτε το Σάββατο το βράδυ μετά την λήξη του αγώνα με την ΑΕΚ.

Έχει αρχίσει εδώ και κάμποσα χρονάκια και δυστυχώς θα τραβήξει ακόμα περισσότερο.

Στο διάστημα αυτό θα πρέπει να μάθουμε και να συνηθίσουμε δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι η... νηστεία διαρκείας σε ότι έχει να κάνει με τίτλους, στόχους και γενικότερα ανταγωνιστικότητα.

Και το δεύτερο να συνηθίσουμε σιγά-σιγά τα... κυβικά μας, ώστε ακόμα και από τέτοια παιχνίδια σαν κι αυτό με την ΑΕΚ να βρίσκουμε κάτι να πούμε ή ακόμα καλύτερα και κάτι θετικό να πιαστούμε.

Υπήρχαν τέτοια λοιπόν στο παιχνίδι με την ΑΕΚ για τον Παναθηναϊκό;

Υπήρχαν ναι.

Με πρώτο και καλύτερο το ότι απέναντι σε μια θεωρητικά πιο πλήρη και "υγιή" ομάδα, όχι μόνο δεν απειλήθηκες ούτε για μια στιγμή, αλλά έκανες στο τέλος και τον κόσμο του αντιπάλου σου να ξεσπάσει σε αποδοκιμασίες για την εμφάνιση και το αποτέλεσμα της ομάδας σου.

Ο Δώνης είπε πως οι επιλογές του στο συγκεκριμένο παιχνίδι, ήταν να βάλει τους πιο έμπειρους παίκτες ώστε να κρατήσει την ΑΕΚ μακριά από την εστία του Διούδη.

Εγώ εκ του αποτελέσματος και κυρίως της εικόνας που είδαμε μέσα στο γήπεδο, θα το πάω ακόμα παραπέρα, εκ του ασφαλούς βέβαια πια και με την... βεβαιότητα ότι η πραγματικότητα δεν θα επαναληφθεί για να με διαψεύσει.

Βλέποντας λοιπόν το πόσο αρχή, κουρασμένη σωματικά και ψυχικά, απογοητευμένη και... ευάλωτη ήταν η ΑΕΚ σε όλα της τα επίπεδα και μέσα στο γήπεδο δηλαδή αλλά και στην εξέδρα, έχω την αίσθηση πως αν Παναθηναϊκός είχε στην διάθεσή του τα λεγόμενα "πιτσιρίκια" ή έστω αν στηριζόταν περισσότερο σ' αυτά, τότε το πιθανότερο ήταν να χτυπούσε αποτελεσματικότερα την ΑΕΚ και να έφτανε τελικά και στην νίκη.

Φάνηκε αυτό και με το πόσο η είσοδος του Καμπετσή αναστάτωσε και... άγχωσε την αμυντική λειτουργία της ΑΕΚ, που είδε ξαφνικά μπροστά της ένα γρήγορο και θρασύ νεαρό να προσπαθεί με ατομικές ενέργειες να τους πάρει όλους παραμάζωμα, αντί για το σαφέστατα ποιοτικότερο αλλά πολύ πιο στατικό Μακέντα που αντιμετώπιζε μέχρι τότε.

Λεπτομέρεια θα μου πείτε αυτό και φυσικά... εκ των υστέρων.

Δεν διαφωνώ, απλά λέω αυτό που φάνηκε και με βάση αυτό τι θα μπορούσε να είχε γίνει ακόμα καλύτερα.

Από κει και πέρα.

Για μια ακόμα φορά φάνηκε ότι το περιβόητο 3-5-2 δεν κολλάει σ' αυτόν τον Παναθηναϊκό, ειδικά με δεδομένα τα χαρακτηριστικά των χαφ του.

Το είπε έμμεσα και ο Δώνης στην συνέντευξη τύπου μετά το παιχνίδι.

Το φοβερό όμως ήταν, πως το συγκεκριμένο σύστημα δεν κόλαγε ούτε στην ΑΕΚ. και εδικά με τους παίκτες που δοκίμασε ο Χιμένεθ να το παίξει.

Αποτέλεσμα να εμφανιστούν στο γήπεδο δύο ομάδες, οι οποίε εύκολα μεν εξουδετέρωσαν η μία την άλλη, αλλα φαινόταν ταυτόχρονα και ότι πολύ δύσκολα θα δημιουργούσε κινδύνους η μία για την άλλη.

Και κάτι ακόμα για αυτό το 3-5-2 που δεν έχει να κάνει μόνο με τον Παναθηναϊκό.

Αυτό το 3-5-2 που παίζουμε εμείς εδώ στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει καμία σχέση με αυτό που παίζουν στην υπόλοιπη Ευρώπη όταν αναφέρονται στο συγκεκριμένο σύστημα και γι' αυτό ακριβώς τον λόγο δεν μπορεί να έχει και την αντίστοιχη λειτουργικότητα και αποτελεσματικότητα που βλέπουμε στα άλλα ευρωπαϊκά παιχνίδια.

Στην ουσία στην Ελλάδα, για κάποιο περίεργο λόγο έχουμε πιστέψει ότι το συγκεκριμένο σύστημα είναι πιο... αμυντικό και σε προστατεύει καλύτερα ειδικά απέναντι σε καλές ομάδες, αλλά γι' αυτό ακριβώς τον λόγο και επειδή το προσαρμόσαμε στα δικά μας μυαλά και στο πως βλέπουμε το ποδόσφαιρο, ουσιαστικά όταν λέμε ότι παίζουμε με 3-5-2 παίζουμε με ένα περίεργο 5-4-1 και απλά δεν το λέμε έτσι για να μην φανεί ότι πάμε με τακτική... καραμπίνα διαρκείας και αν... ξεμυτίσει κάποια στιγμή η μπεκάτσα, μπορεί να την πετύχουμε με μια μπαταριά.

Αλλά αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο.

Ή τουλάχιστον δεν είναι αυτό που βλέπουμε και ονομάζουμε ποδόσφαιρο σε όλες τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου.

Είπαμε όμως.

Αυτό δεν έχει να κάνει με τον Παναθηναϊκό, αλλά συνολικότερα με το ελληνικό ποδόσφαιρο και το πως βλέπουμε, μαθαίνουμε και... αναλύουμε αυτό το άθλημα στην χώρα μας.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ