Υπάρχουν όμως και πολλοί που δυσφορούν στο ενδεχόμενο αυτό. Και οι μεν όμως και οι δε προσβλέπουν στο συμφέρον της αγαπημένης τους ομάδας, του ΠΑΟΚ, υπό διαφορετική απλώς άποψη.
Πάντως, στις μέρες μας είναι να ανησυχείς στον ενθουσιασμό και την προσωπολατρία του πλήθους ή έστω της μειοψηφίας. Κάποτε έτσι ενθουσίαζαν τους κομματικά κολλημένους οι επιστροφές των γερο-Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου, ύστερα του Κωστάκη και του Γιωργάκη, ύστερα... δεν υπάρχει ύστερα, το ζείτε.
Καλή υπομονή!
Πάντως στο θέλημα του Σαββίδη πρέπει όλοι να είναι συσπειρωμένοι. Είναι ευλογία η συγκυρία του ανθρώπου αυτού στον ΠΑΟΚ. Θέμα Ζαγοράκη, Γκαρσία, Αναστασιάδη, Σαλπιγγίδη, δεν πρέπει να υπάρχει, όταν υπάρχει θέλημα μεγαλομετόχου. Απλώς όλοι πρέπει να εναποθέσουμε τις απόψεις μας στην κρίση του. Δεν υπάρχουν κακοί ΠΑΟΚτσήδες, υπάρχουν οι ΠΑΟΚτσήδες της άλλης άποψης.
Στο θέμα αυτό μην ξεχνάς, κύριε Σαββίδη, το άνοιγμα των εκατομμυρίων Ζαγοράκη. Τη σπουδή να γλιτώσει από το αυτόφωρο τον Μαρινάκη, αλλά βέβαια και τη συσπείρωση του κόσμου και την ανάσα και το κύρος που έδωσε στον ΠΑΟΚ.
Σήμερα τα δεδομένα είναι άλλα. Το θετικό, ότι οικονομικά δεν θα διοικεί αυτός μέσα στις στενωπούς της οικονομικής δυσανεξίας. Το αρνητικό, ότι με την οικονομική κακοδιαχείριση που έκανε, τη συσπείρωση μην την υπολογίζετε.
Και εσύ, φίλε μου Θοδωρή, γνώριζε πως αν επιστρέψεις εκ νέου και αποτύχεις, υπάρχει κίνδυνος να απογοητεύσεις άθελά σου τον κύριο Σαββίδη, του οποίου η αποχώρηση θα ήταν μοιραία για σένα κυρίως, αλλά και για τον ΠΑΟΚ και δεν θίγω καθόλου το θέμα της εσωτερικής διαπάλης με τον Βρύζα που θα υπάρξει. Δίπλα η συνέχεια...
Εφυγε με καημό
Ισχυρή προσωπικότητα. Είχε φίλους. Είχε και πολλούς εχθρούς. Εφυγε με τον χειρότερο τρόπο από το ίδιο του το σπίτι, το είναι του. Που ήταν ο Ηρακλής. Απαξιώθηκε, αποδοκιμάστηκε και αναγκάστηκε να φύγει σαν κυνηγημένος. Ηταν το αποτέλεσμα μιας δικαιολογημένης αγανάκτησης ενός κόσμου που ήθελε τον Ηρακλή πολύ ψηλότερα απ' ό,τι τον είχε εκείνος επί πολλά χρόνια. Η πολύχρονη εξουσία είχε φτάσει στα όρια της αλαζονείας. Μοιραία έγινε μισητός.
Η πορεία όμως και η εξέλιξη απέδειξε ότι στο σημείο που τον έφτασαν εκείνοι που τον διοίκησαν μετά από εκείνον, ο Πέτρος Θεοδωρίδης δεν τον οδήγησε ποτέ τον Ηρακλή. Στην απαξίωση δηλαδή και στον υποβιβασμό. Εξυπνος, παράγοντας μάγκας, προσέφερε πολλά και έγραψε τη δική του διαδρομή στη σύγχρονη ιστορία του Ηρακλή και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μπορούσε να οδηγήσει τον Ηρακλή ψηλότερα, εκεί που πραγματικά του άξιζε και του αρμόζει; Η απάντηση είναι εύκολη. Ναι μπορούσε. Είχε όμως άλλη σκέψη και νοοτροπία. Να είναι καλά το μαγαζί, να μη χρωστάει, να έχει ανταγωνιστική ομάδα, αλλά μέχρι εκεί. Εφυγε με τον καημό ότι δεν επέστρεψε στον Ηρακλή.
Πηγή: Goal