Υπήρξε μια εποχή, που διήρκεσε... πολλά χρόνια, που όταν δεχόταν γκολ η εθνική ή η Γιουβέντους, στην Ιταλία έλεγαν -ακόμη κι αν το γκολ ήταν φυσιολογικό- πως ήταν «άπιαστο γιατί αν δεν το έβγαλε ο Τζίτζι, δεν το βγάζει κανείς».

Ηταν η εποχή που ο Μαρτσέλο Λίπι έλεγε πως «είναι ο καλύτερος όλων των εποχών γιατί μόνο σε αυτόν μια απόκρουση θα προκαλέσει πανηγυρισμούς στις εξέδρες όπως όταν μπαίνει γκολ». Ηταν τότε που ο Φάμπιο Καπέλο δήλωνε σίγουρος πως η Γιούβε θα πάρει το πρωτάθλημα επειδή «είμαστε η μόνη ομάδα παγκοσμίως που ξεκινάμε τη σεζόν ξέροντας ότι ο τερματοφύλακας θα μας δώσει 9-10 βαθμούς στη διάρκεια της σεζόν».

Με τα καλύτερα του χρόνια να έχουν περάσει, ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν συνεχίζει να γράφει ιστορία. Κι όσο θα σκέφτεται ότι πλησιάζει η ώρα του απολογισμού, θα μπορεί να υποστηρίζει πως όσα εντυπωσιακά κι αν άκουσε για τον ίδιο κατά τη διάρκεια της καριέρας του, δεν ήταν υπερβολικά. Ηταν η αλήθεια γιατί τα δικαιολογούσε με όσα έκανε. Και αυτό ξεχωρίζει τους σπουδαίους, από τους πολύ καλούς...