Αλγερία και Μαρόκο, μπορεί να συνορεύουν και να υπήρξαν κάποτε ιδανικοί γείτονες, εδώ και τέσσερα χρόνια όμως διέκοψαν κάθε διπλωματική σχέση. Οι κάτοικοί της πηγαινοέρχονται στις δύο χώρες με βίζα, ενώ αμφότερες απαγόρευσαν στα αεροπλάνα τους να πετάξουν πάνω από τον εναέριο τους χώρο. Γιατί όμως;

 Γιατί εδώ και 50 χρόνια, και οι δύο διεκδικούν την πατρότητα, αλλά και την εκμετάλλευση της Δυτικής Σαχάρα (επίτηδες δεν προσθέσαμε το τελικό «ς», γιατί τα ξένα ονόματα δεν κλείνονται), μίας λωρίδας ερήμου (δηλαδή «Σαχάρα», στα αραβικά), με θέα τον Ατλαντικό, πάνω κάτω όσο το Ηνωμένο Βασίλειο, με κατοίκους όσους και η Πάτρα, αλλά πλούσιο σε πετρέλαιο, αέριο, γενικώς φυσικά κοιτάσματα, όσο τις σπάνιες μεσογειακές φώκιες,  φημισμένες και ως «Monachus Monachus».

 Από τότε, λοιπόν που η Δυτική Σαχάρα έπαψε να βρίσκεται υπό το καθεστώς του ισπανικού προτεκτοράτου, Αλγερία και Μαρόκο ζουν μονίμως με το δάκτυλο στη σκανδάλη, ανά πάσα στιγμή έτοιμες να επέμβουν. Και δεν ήταν λίγες, οι φορές που το Μαρόκο επιχείρησε να επιτεθεί στο Μέτωπο «Polisario», ένα κίνημα για την απελευθέρωση των Ιθαγενών «Sahrawi» που μέχρι νεοτέρας επιτηρεί άτυπα τα εδάφη με τη χρηματοδότηση, αλλά και την υποστήριξη της Αλγερίας. Τι σχέση έχει όμως η μπάλα;

 Στην πραγματικότητα καμία, αλλά απέκτησε αναγκαστικά με αφορμή ένα παιχνίδι για το Κύπελλο της αφρικανικής Συνομοσπονδίας, κάτι σαν το δικό μας Europa League, ανάμεσα στην Αλγερινή USM και τη μαροκινή Μπερκάνε. Ο πρώτος ημιτελικός είχε προγραμματιστεί στο Αλγέρι και ο επαναληπτικός στη Ραμπάτ, αλλά δεν έγιναν ποτέ και αμφότερες τιμωρήθηκαν με ήττα 3-0 «στα χαρτιά». Τι έφταιξε;

 Έφταιξαν οι φανέλες της Μπερκάνε, που προσγειώθηκε στο Αλγέρι με ωραιότατες, ολόχρυσες εμφανίσεις, αλλά και μ’ έναν κατακόκκινο χάρτη του Μαρόκου που απλωνόταν έως τη Δυτική Σαχάρα στο κέντρο τους. Η USM αρνήθηκε ν’ αγωνιστεί χάνοντας το παιχνίδι και όταν ήρθε η ώρα της ρεβάνς στο Μαρόκο, αρνήθηκε να κατέβει και η Μπερκάνε χάνοντας κι εκείνη τον αγώνα, τυπικά 0-3.

 Για την Caf, την αφρικανική ποδοσφαιρική Ομοσπονδία κακώς δεν έγιναν οι δύο αγώνες και σωστά, σύμφωνα με το σκεπτικό της τιμωρήθηκαν αμφότερες. Η USM όμως δεν το αποδέχτηκε, κατέθεσε ένταση και έστειλε την Ομοσπονδία στη Λοζάννη, για ν’ αποφανθεί καταλληλότερα το Cas (Court of Arbitration for Sport) ή και Tas (Tribunal Arbitral du Sport), εν ολίγοις το Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο.

 Το διπλό περιστατικό συνέβη την περασμένη Άνοιξη, όμως το Cas απεφάνθη μόνο πριν λίγες ημέρες δίνοντας δίκιο στην USM και άδικο στη Μπερκάνε γιατί απαγορεύεται το οποιοδήποτε πολιτικό μήνυμα σε μία αθλητική φανέλα. Η Caf, βέβαια το «βιολί» της, γιατί μέχρι να βγει η απόφαση άφηνε τη Μπερκάνε να χρησιμοποιήσει την ίδια φανέλα και σε άλλες διοργανώσεις.

 Ανεξάρτητα απ’ αυτό το ’23 υπήρξε και ένα ακόμη σοβαρό, διπλωματικό επεισόδιο όταν το Μαρόκο αρνήθηκε να συμμετάσχει  στο πρωτάθλημα «Εθνών Αφρικής», κάτι σαν Copa Africa, μόνο όμως για εθνικές ομάδες της Μαύρης Ηπείρου, γιατί η διοργανώτρια Αλγερία είχε απαγορεύσει στη «Royal Air Maroc» την απευθείας πτήση Ραμπάτ- Κοσταντίνα.

 Επίσημος προσκεκλημένος της τελετής έναρξης ήταν και ο Μάντλα Μαντέλα, ανιψιός του μεγάλου «Mandiba» ο οποίος πήρε ξεκάθαρη θέση υπέρ της Αλγερίας προτρέποντάς την να πολεμήσει για την κατάκτηση της Δυτικής Σαχάρα, «την τελευταία αποικία αυτής της Ηπείρου», προκαλώντας αναπόφευκτα την άμεση αντίδραση, αλλά και επίσημη διαμαρτυρία του Μαρόκου.

 Το χάσμα ιδεών, αλλά και λύσεων είναι εμφανές, και δυστυχώς κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς να περιμένει από το επόμενο Copa Africa που θα γίνει στο Μαρόκο, από τις 21 Δεκεμβρίου έως τις 18 Ιανουαρίου του ’26. Η Caf προσπάθησε να φτιάξει ένα τέτοιο ταμπλό ώστε οι δύο «αιώνιες», που παραδόξως παίζουν πλέον και το καλύτερο ποδόσφαιρο σε ολόκληρη την Ήπειρο να μην συναντηθούν πριν τον ημιτελικό. Ακόμη κι αυτό όμως, ίσως να μην αποδειχθεί αρκετό για ν’ αποφευχθούν σπίθες ή διαφόρων ειδών προβοκάτσιες. Πόσο μάλλον εάν η Αλγερία στεφθεί πρωταθλήτρια εκεί μέσα…